Το αναπόφευκτο
Μπορεί οι Τούρκοι να μας συνήθισαν σε ανατροπές των τελευταίων λεπτών και μ’ αυτές να έφτασαν μέχρι την ημιτελική φάση της διοργάνωσης, ωστόσο αυτή τη φορά έπεσαν στους μετρ του είδους και πληρώθηκαν με το ίδιο νόμισμα.
Ισως μάλιστα, αν δεν παγιδεύονταν σ’ ένα υπέρ το δέον -βάσει των απωλειών τους- επιθετικό παιχνίδι, να είχαν καλύτερη τύχη, αφού μπορεί να μην είχαν αριθμητικά τις επιλογές των Γερμανών, αλλά είχαν ένα φρέσκο από πλευράς φυσικών δυνάμεων σύνολο και τίποτε δεν πρόδιδε ότι ο χρόνος κυλούσε σε βάρος τους.
Οι περισσότεροι σήμερα θα αποδώσουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τον αποκλεισμό των Τούρκων στην έξοδο του… Μεσολογγίου που επιχείρησε ο Ρουστού στο δεύτερο γκολ των Γερμανών, αλλά αυτή θα είναι η μισή αλήθεια.
Η υπόλοιπη μισή -αν όχι ακόμη μεγαλύτερη- βρίσκεται στην αριστερή πτέρυγα των Γερμανών και δεξιά των Τούρκων. Εκεί έκαναν πάρτι επιθετικά οι Τούρκοι, με τον Λαμ (όπως και ο Γιένσεν σε προηγούμενο παιχνίδι) να εκτίθεται κατ’ επανάληψη, μόνος εναντίον δύο (Σαμπρί, Καζίμ) ή και τριών (Αλτιντόπ), αφού η ανταπόκριση του Ποντόλσκι στα ανασταλτικά καθήκοντα του αριστερού μέσου ήταν για μία ακόμη φορά εξαιρετικά φτωχή.
Εκεί όμως έκαναν πάρτι και οι Γερμανοί, με τον Λαμ να διεκδικεί και να κερδίζει την απονομή ποδοσφαιρικής δικαιοσύνης, με την εξαιρετική ατομική προσπάθεια του τελευταίου λεπτού. Βλέπετε ούτε ο δεξιός μέσος των Τούρκων ακολουθούσε, ούτε ο Σαμπρί είχε τις απαιτούμενες επιστροφές και πολύ περισσότερο την εμπειρία ενός καθαρόαιμου αμυντικού.
Βέβαια για τον Λεβ είναι αποκλειστικά θέμα επιλογής η συγκεκριμένη σύνθεση της πτέρυγας (ακόμη κι όταν χρησιμοποίησε το 4-4-2 με τον Γκόμεζ στο επιθετικό δίδυμο με τον Κλόζε), ενώ για τον Τερίμ αναπόφευκτη λύση ανάγκης.
Ο κ. Τερίμ και η χώρα του αποχαιρέτησαν την διοργάνωση έχοντας δώσει τα πάντα. Ο κ. Λεβ και η Γερμανία είναι στον τελικό και οφείλουν να κατακτήσουν το τρόπαιο, για να δικαιολογήσουν και το πλατύ χαμόγελο της Τύχης στην κλήρωση για την τελική φάση του Euro 2008.
