Το… φάντασμα του Σάντος πλανάται πάνω από την Τούμπα
Το… φάντασμα του Φερνάντο Σάντος πλανάται ακόμα πάνω από τη Τούμπα και έχει «στοιχειώσει» την ομάδα. Η διοίκηση ήθελε, λανθασμένα, έναν «κλωνοποιημένο» Σάντος για νέο προπονητή και ο ΠΑΟΚ έμεινε εγκλωβισμένος στο παρελθόν, από μια αποδεδειγμένα, πλέον, αδιέξοδη επιλογή. Ο Σάκης Γκίνας σχολιάζει...
Η διοίκηση στη μετά Σάντος εποχή «πειραματίστηκε» με προπονητές φιλόδοξους, αλλά χωρίς μεγάλες περγαμηνές, τύπου Μάριο Μπερέτα και Παύλου Δερμιτζάκη. Η άλλη λύση θα ήταν το οριστικό κλείσιμο του κεφαλαίου Σάντος και η μετάβαση σε μια νέα εποχή, με την πρόσληψη ενός μεγάλου ονόματος ξένου προπονητή, που θα είχε τις γνώσεις, το κύρος και την εμπειρία του Σάντος, με τον οποίο ο Θόδωρος Ζαγοράκης θα κατέστρωνε ένα νέο πλάνο μερικών ετών και θα του ανέθετε την ομάδα εν λευκώ, όπως είχε γίνει και με τον Σάντος.
Η συγκεκριμένη επιλογή, ήταν η πιο ορθολογική, αλλά απαιτούσε μια πρώτη μεταβατική χρονιά και πολλά έξοδα, λόγω της μεγάλης αμοιβής του νέου προπονητή και των αναπόφευκτων αλλαγών στο ρόστερ. Όπως είναι λογικό ο νέος προπονητής θα έκανε τις δικές του επιλογές παικτών, όπως τις έκανε και ο Σάντος. Αυτή την μετάβαση σε μια νέα εποχή θέλησε να αποφύγει η διοίκηση, ευελπιστώντας πως η ομάδα για άλλη μια χρονιά θα συνέχιζε την επιτυχημένη πορεία της με την κεκτημένη ταχύτητα των τελευταίων ετών.
Μέχρι τώρα, όμως, αυτός ο συλλογισμός της αποδυκνείεται ουτοπικός και ανέφικτος, διότι είναι παράδοξο και παράλογο μια ομάδα να παίζει το σύστημα ενός προπονητή, ο οποίος δεν την προπονεί πλέον. Έτσι ενώ η ομάδα στα ευρωπαϊκά παιχνίδια ξεκίνησε, όντως, με κεκτημένη ταχύτητα από πέρυσι, όσο περνάει ο χρόνος φαίνεται ότι χάνει τους αυτοματισμούς της.
Το θέμα είναι τι γίνεται από δω και πέρα, διότι, παρότι είμαστε ακόμα στην 5η αγωνιστική του πρωταθλήματος, δεν είναι καθόλου ωραία εικόνα ο ΠΑΟΚ να βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα. Τον Αύγουστο του 1998, μετά την προηγούμενη ήττα (βαριά μάλιστα με 1-4) από τον Άρη στη Τούμπα, ο, τότε, πρόεδρος της ΠΑΕ Γιώργος Μπατατούδης παρέμεινε «όμηρος» των οπαδών του ΠΑΟΚ για πολλές ώρες στη Θύρα 1. Οι οπαδοί απαιτούσαν την επιστροφή του Άγγελου Αναστασιάδη, όπως και έγινε λίγες μέρες μετά, γιατί ο Αναστασιάδης δεν είχε πάει ακόμα σε άλλη ομάδα. Τώρα είναι αδύνατη η επιστροφή του Σάντος, γιατί είναι προπονητής της Εθνικής, με «νωπό» συμβόλαιο και στόχο την πρόκριση στο επόμενο Euro.
Οι επιλογές το βράδυ της Κυριακής για τον Ζαγοράκη ήταν δυο: η στήριξη του Δερμιτζάκη, ή η εξεύρεση ενός νέου προπονητή. Επέλεξε την πρώτη, χωρίς πολύ σκέψη. Η στήριξη στον Δερμιτζάκη ήταν αναμενόμενη, γιατί δεν ταιριάζει σε έναν πρώην ποδοσφαιριστή, που έγινε πρόεδρος, η συνταγή της αλλαγής των προπονητών σαν τα πουκάμισα. Θα έπρεπε να αλλάξει τρίτο προπονητή, ενώ ακόμα βρισκόμαστε στις αρχές Οκτωβρίου. Αφήστε, δε, που είναι πολύ δύσκολη έως αδύνατη, η εξεύρεση ενός προπονητή με περγαμηνές αυτή την εποχή, αφού, είναι, προφανές, ότι δεν θα πήγαινε ο Ζαγοράκης σε μία άλλη μια «πειραματική» λύση προπονητή.
Άρα, ήταν μονόδρομος η στήριξη στον Δερμιτζάκη, διότι στην παρούσα φάση δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Ας «πετάξει», όμως, και ο Δερμιτζάκης από πάνω του την σκιά του Σάντος. Ας κάνει την δική του προσπάθεια, με καθαρά την δική του φιλοσοφία, και ας κριθεί, όποτε κριθεί, με όρους μέλλοντος και όχι παρελθόντος.
Όσον αφορά το ντέρμπι, ο ΠΑΟΚ του πρώτου ημιχρόνου προσέγγισε τις καλές ευρωπαϊκές του εμφανίσεις, κλείνοντας τον Άρη στην άμυνα, αλλά στο δεύτερο ημίχρονο η ομάδα του Δερμιτζάκη αιφνιδίως δεν υπήρχε… στο γήπεδο.
Στο γκολ έγιναν τρία συνεχόμενα λάθη. Η αντίδραση του τείχους που άνοιξε σαν βεντάλια στο σουτ του Κόκε ήταν το πρώτο. Η απόκρουση του Κρέσιτς όχι προς τα πλάγια, αλλά προς το κέντρο της εστίας του, ήταν το δεύτερο και προήλθε από την κακή τοποθέτηση του σώματος του Κροάτη γκολκίπερ. Το τρίτο και πιο τρανταχτό ήταν η απουσία κάποιου αμυνόμενου, κυρίως στόπερ, μετά την απόκρουση του Κρέσιτς, για να διώξει την μπάλα.
Λάθος σημαντικό του Δερμιτζάκη, ήταν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η αλλαγή του Βιτόλο, αφού ήταν ο μόνος που έτρεχε και είχε γρήγορες αντιδράσεις και επιστροφές στο κέντρο. Με την έξοδο του Ισπανού ο ΠΑΟΚ «έχασε» εντελώς το κέντρο, με αποτέλεσμα το παιχνίδι του να γίνει άναρχο και προβλέψιμο, με «γιόμες», όπως στην Ξάνθη.
Υ.Γ: Δεν ταιριάζουν σε έναν καταξιωμένο διεθνή πρώην ποδοσφαιριστή, όπως είναι ο Ζαγοράκης, αποπροσανατολιστικές ανακοινώσεις και φθηνές δικαιολογίες περί διαιτησίας, που παραπέμπουν σε γραφικές πρακτικές παραγόντων του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η μεταμεσονύχτια ανακοίνωση για διαιτητικά λάθη που έκριναν το αποτέλεσμα και για εξαπατηθέντα πρόεδρο και συμβούλους από την ίδια τους την ομάδα, ήταν τουλάχιστον άστοχη και σίγουρα εντελώς άσκοπη. Όταν δεν έχεις κάτι να πεις, δεν λες τίποτα.
Η συγκεκριμένη επιλογή, ήταν η πιο ορθολογική, αλλά απαιτούσε μια πρώτη μεταβατική χρονιά και πολλά έξοδα, λόγω της μεγάλης αμοιβής του νέου προπονητή και των αναπόφευκτων αλλαγών στο ρόστερ. Όπως είναι λογικό ο νέος προπονητής θα έκανε τις δικές του επιλογές παικτών, όπως τις έκανε και ο Σάντος. Αυτή την μετάβαση σε μια νέα εποχή θέλησε να αποφύγει η διοίκηση, ευελπιστώντας πως η ομάδα για άλλη μια χρονιά θα συνέχιζε την επιτυχημένη πορεία της με την κεκτημένη ταχύτητα των τελευταίων ετών.
Μέχρι τώρα, όμως, αυτός ο συλλογισμός της αποδυκνείεται ουτοπικός και ανέφικτος, διότι είναι παράδοξο και παράλογο μια ομάδα να παίζει το σύστημα ενός προπονητή, ο οποίος δεν την προπονεί πλέον. Έτσι ενώ η ομάδα στα ευρωπαϊκά παιχνίδια ξεκίνησε, όντως, με κεκτημένη ταχύτητα από πέρυσι, όσο περνάει ο χρόνος φαίνεται ότι χάνει τους αυτοματισμούς της.
Το θέμα είναι τι γίνεται από δω και πέρα, διότι, παρότι είμαστε ακόμα στην 5η αγωνιστική του πρωταθλήματος, δεν είναι καθόλου ωραία εικόνα ο ΠΑΟΚ να βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα. Τον Αύγουστο του 1998, μετά την προηγούμενη ήττα (βαριά μάλιστα με 1-4) από τον Άρη στη Τούμπα, ο, τότε, πρόεδρος της ΠΑΕ Γιώργος Μπατατούδης παρέμεινε «όμηρος» των οπαδών του ΠΑΟΚ για πολλές ώρες στη Θύρα 1. Οι οπαδοί απαιτούσαν την επιστροφή του Άγγελου Αναστασιάδη, όπως και έγινε λίγες μέρες μετά, γιατί ο Αναστασιάδης δεν είχε πάει ακόμα σε άλλη ομάδα. Τώρα είναι αδύνατη η επιστροφή του Σάντος, γιατί είναι προπονητής της Εθνικής, με «νωπό» συμβόλαιο και στόχο την πρόκριση στο επόμενο Euro.
Οι επιλογές το βράδυ της Κυριακής για τον Ζαγοράκη ήταν δυο: η στήριξη του Δερμιτζάκη, ή η εξεύρεση ενός νέου προπονητή. Επέλεξε την πρώτη, χωρίς πολύ σκέψη. Η στήριξη στον Δερμιτζάκη ήταν αναμενόμενη, γιατί δεν ταιριάζει σε έναν πρώην ποδοσφαιριστή, που έγινε πρόεδρος, η συνταγή της αλλαγής των προπονητών σαν τα πουκάμισα. Θα έπρεπε να αλλάξει τρίτο προπονητή, ενώ ακόμα βρισκόμαστε στις αρχές Οκτωβρίου. Αφήστε, δε, που είναι πολύ δύσκολη έως αδύνατη, η εξεύρεση ενός προπονητή με περγαμηνές αυτή την εποχή, αφού, είναι, προφανές, ότι δεν θα πήγαινε ο Ζαγοράκης σε μία άλλη μια «πειραματική» λύση προπονητή.
Άρα, ήταν μονόδρομος η στήριξη στον Δερμιτζάκη, διότι στην παρούσα φάση δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Ας «πετάξει», όμως, και ο Δερμιτζάκης από πάνω του την σκιά του Σάντος. Ας κάνει την δική του προσπάθεια, με καθαρά την δική του φιλοσοφία, και ας κριθεί, όποτε κριθεί, με όρους μέλλοντος και όχι παρελθόντος.
Όσον αφορά το ντέρμπι, ο ΠΑΟΚ του πρώτου ημιχρόνου προσέγγισε τις καλές ευρωπαϊκές του εμφανίσεις, κλείνοντας τον Άρη στην άμυνα, αλλά στο δεύτερο ημίχρονο η ομάδα του Δερμιτζάκη αιφνιδίως δεν υπήρχε… στο γήπεδο.
Στο γκολ έγιναν τρία συνεχόμενα λάθη. Η αντίδραση του τείχους που άνοιξε σαν βεντάλια στο σουτ του Κόκε ήταν το πρώτο. Η απόκρουση του Κρέσιτς όχι προς τα πλάγια, αλλά προς το κέντρο της εστίας του, ήταν το δεύτερο και προήλθε από την κακή τοποθέτηση του σώματος του Κροάτη γκολκίπερ. Το τρίτο και πιο τρανταχτό ήταν η απουσία κάποιου αμυνόμενου, κυρίως στόπερ, μετά την απόκρουση του Κρέσιτς, για να διώξει την μπάλα.
Λάθος σημαντικό του Δερμιτζάκη, ήταν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η αλλαγή του Βιτόλο, αφού ήταν ο μόνος που έτρεχε και είχε γρήγορες αντιδράσεις και επιστροφές στο κέντρο. Με την έξοδο του Ισπανού ο ΠΑΟΚ «έχασε» εντελώς το κέντρο, με αποτέλεσμα το παιχνίδι του να γίνει άναρχο και προβλέψιμο, με «γιόμες», όπως στην Ξάνθη.
Υ.Γ: Δεν ταιριάζουν σε έναν καταξιωμένο διεθνή πρώην ποδοσφαιριστή, όπως είναι ο Ζαγοράκης, αποπροσανατολιστικές ανακοινώσεις και φθηνές δικαιολογίες περί διαιτησίας, που παραπέμπουν σε γραφικές πρακτικές παραγόντων του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η μεταμεσονύχτια ανακοίνωση για διαιτητικά λάθη που έκριναν το αποτέλεσμα και για εξαπατηθέντα πρόεδρο και συμβούλους από την ίδια τους την ομάδα, ήταν τουλάχιστον άστοχη και σίγουρα εντελώς άσκοπη. Όταν δεν έχεις κάτι να πεις, δεν λες τίποτα.
