Το ιδανικό Σαββατοκύριακο του Ολυμπιακού

Οι ερυθρόλευκοι το Σάββατο έδειξαν χαρακτήρα και με αυτό το στοιχείο έφτασαν στην νίκη, την πρώτη για το 2009. Ηταν ένα ζητούμενο για τους ερυθρόλευκους να βελτιώσουν την εικόνα τους σε ματς μακριά από το Καραϊσκάκη, ιδιαίτερα στον δεύτερο γύρο που έχουν εννέα εκτός έδρας ματς (μένουν τώρα άλλα οκτώ).

Στον αγωνιστικό χώρο, όπου έγινε το παιχνίδι δεν είχε κανείς την απαίτηση από τον Ολυμπιακό να παίξει ποδόσφαιρο ποιότητας αλλά η ουσία είναι ότι οι ερυθρόλευκοι όταν χρειάστηκαν να παίξουν με δύναμη το έκαναν, ενώ όταν επιβαλόταν να βγάλουν τεχνική, το έπραξαν.

Σε ατομικό επίπεδο θα πρέπει να σταθούμε πρώτα από όλα στον Λέτο, σε έναν παίκτη που όταν ήρθε στον Ολυμπιακό αντιμετωπίσθηκε με δυσπιστία και για την αξία του αλλά και για το κατά πόσο είχε διάθεση να παίξει σοβαρά, από την στιγμή που παραχωρήθηκε από την Λίβερπουλ με την μορφή του δανεισμού. Ο Αργεντινός στην αριστερή πλευρά έκανε πολύ ωραία πράγματα και απέδειξε ότι ήρθε στον Πειραιά για να βγάλει αυτά που αξίζει.

Ο Ντιόγκο δεν προφύλαξε τα χρυσοπλοηρωμένα πόδια του, ούτε και όταν μερικοί παίκτες του Αστέρα επιστράτευσαν σκληρά εως αντιαθλητικά χτυπήματα, όπως αυτό του Ψωμά. Ο τρόπος που κέρδισε το πέναλτι, δηλαδή το κοντρόλ και το πώς άνοιξε την μπάλα, είναι ενδεικτικά της σπουδαίας τεχνικής που διαθέτει.

Ο Νικοπολίδης είχε δυο αξιόλογες επεμβάσεις σε διάστημα όπου ο Ολυμπιακός ένιωσε έντονη την πίεση από τον Αστέρα. Ο Τοροσίδης δεν πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση και είχε προβλήματα με τον Ζαιρί, όπως και ο Ντομί, όταν ο Μαροκινός πήγε στο δεύτερο ημίχρονο στην πλευρά του. Ο Αντζας είχε πολύ καλές τοποθετήσεις, ο Παπαδόπουλος έκανε μερικά λάθη που θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Υστερα από ένα σερί πολύ καλών εμφανίσεων ο Ντουντού ήταν κάκιστος. Την πολύ δουλειά στην μεσαία γραμμή την έκανε ο Πατσατζόγλου. Επηρέαστηκαν από τις γηπεδικές συνθήκες και δεν πρόσφεραν τα αναμενόμενα οι Μπελούτσι και Γκαλέτι…