Το κεφάλαιο Ιμπαγάσα και η… επιστροφή του Ζαϊρί
Εξυπνάδα, ποδοσφαιρική εξυπνάδα, είχαμε να δούμε στη μεσαία γραμμή του Ολυμπιακού, από την εποχή που φορούσε την ερυθρόλευκη φανέλα ο Βασίλης Καραπιάλης. Ο Λάζαρος Μουρκάκος γράφει για το κεφάλαιο Ιμπαγάσα και την... επιστροφή Ζαϊρί.
Πηγή έμπνευσης ήταν στην Τρίπολη ένας παίκτης που καρτερικά περίμενε ευκαιρίες. Τις αρπάζει ο Ζαϊρί, τις δίνει ο Βαλβέρδε. Δεν μπορεί κανείς να ομιλήσει για εμμονές του Ισπανού. Και όσοι κατά καιρούς είπαν για …κολλήματα του Βαλβέδε (ανάμεσα τους και εμείς) οφείλουν να αναθεωρήσουν κάποιες σκέψεις.
Ο Ολυμπιακός, ο φετινός Ολυμπιακός, εκτός από την ποιότητα που έβαλε στο ρόστερ του, πρόσθεσε, το κέρδισε αυτό για να ακριβολογούμε από παιχνίδι σε παιχνίδι, ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ. Να σκεφτούμε ομάδα που έχει χάσει μισή ντουζίνα ευκαιρίες, που έχει πέσει σε τερματοφύλακα που βρίσκεται σε εξαιρετική μέρα και μένει για δεκαπέντε λεπτά (με τις καθυστερήσεις) με δέκα παίκτες. Και όμως, η κατάσταση πανικού δεν χτύπησε την δικιά του πόρτα και ούτε η σκέψη για πίεση προκειμένου να εκμεταλλευθεί το αριθμητικό πλεονέκτημα πέρασε από τον Αστέρα Τρίπολης ως σκέψη…Κάτι σημαίνει αυτό…
Η χρονιά έκλεισε για τον Ολυμπιακό με τον καλύτερο τρόπο. Θα μπουν κάποια στιγμή διάφορα, που έχουν να κάνουν με την διάρκεια, αλλά και πάλι θα πρέπει να αναλογιστούμε που ήταν ο Ολυμπιακός τον Μάιο και που είναι τώρα. Τι έβγαζε η ομάδα, ο σύλλογος και ποια είναι η προοπτική που καταθέτει τώρα. Ο Ολυμπιακός, όπως το είπε και ο Βαλβέρδε, καταβάλει προσπάθεια να παίξει ποδόσφαιρο, και αυτό όντως είναι κάτι που και όσοι είναι απέναντι στον Ολυμπιακό, του το αναγνωρίζουν.
Διαστήματα μεγάλα που να κόβουν την ανάσα του θεατή δεν έχει πετύχει η πειραϊκή ομάδα, και αν το έχει κάνει είναι πολύ λίγα, αλλά και πάλι να …γυρίσουμε για να βάλουμε μια γραμμή στο τι μπορούμε να περιμένουμε από μια ομάδα που έχει λίγους μήνες …ζωή. Αυτό δεν σημαίνει ότι όταν διακρίνουμε χαλαρότητα, αλαζονικές διαθέσεις, θα πρέπει να κλείνουμε μάτια…
Κεφάλαιο Ιμπαγάσα
Εξυπνάδα, ποδοσφαιρική εξυπνάδα, είχαμε να δούμε στην μεσαία γραμμή από την εποχή που φορούσε την ερυθρόλευκη φανέλα ο Βασίλης Καραπιάλης. Από τότε πέρασαν πολύ καλοί παίκτες, αλλά να απλώνεται σε όλη την μεσαία γραμμή ποδοσφαιρική ευφυΐα από τα πόδια του Καραπιάλη, από τότε. Στο πρόσωπο του Ιμπαγάσα βρήκε ένα τέτοιο παίκτη.
Συνήθως οι έξυπνοι παίκτες κουβαλάνε και έναν εγωισμό. Δεν θέλουν να χάνουν, δεν το …αντέχουν. Ο Χάρης Παπαγεωργίου, από τις πιο παλιές πένες, άνθρωπος που παρακολουθεί ποδόσφαιρο από το 1945, μας έλεγε πριν από λίγες μέρες ότι το μεγάλο προσόν του Δομάζου, αυτό που τον τοποθέτησε στην κορυφή, ήταν ότι δεν του περνούσε από το μυαλό ότι μπορεί να χάσει.
Στην πολύ καλή τεχνική κατάρτιση του Ιμπαγάσα διακρίνουμε και το πάθος. Αυτό, από μόνο του, μπορεί να παρασύρει και τους συμπαίκτες του. Δικαιολογώ τον Ολυμπιακό που στις προδιαγραφές που βάζει για τον ξένο μέσο που προτίθεται να αποκτήσει την μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, είναι ένας… νεώτερος Ιμπαγάσα.
