Το κίνητρο του πρωταθλητή και η γνώση του επίδοξου κυπελλούχου

Το κίνητρο του πρωταθλητή

Ήταν σύνθημα, έγινε πανό και αποτέλεσε την μόνιμη επωδό των φίλων του Παναθηναϊκού στη διάρκεια της φετινής αγωνιστικής περιόδου.

Από το «πρωταθλητή σε θέλουμε Παναθηναϊκέ» μέχρι «το πρωτάθλημα είναι αυτοσκοπός», οι πράσινοι «έφαγαν την ένεση» της κατάκτησης του τίτλου και οδήγησαν με σπασμένα φρένα στο μονόδρομο της επιστροφής στην ελληνική κορυφή.

Κόβοντας πρώτοι και με διαφορά έξι πόντων το νήμα της φετινής κούρσας ικανοποίησαν τη λαϊκή απαίτηση, εκπλήρωσαν το βασικό στόχο της χρονιάς, αλλά δεν άκουσαν ακόμη τη σειρήνα λήξης συναγερμού. Ένα παιχνίδι πριν από το «λύσατε ζυγούς» καλούνται να απαντήσουν στο ερώτημα, εάν το κύπελλο είναι επίσης κάτι… σαν αυτοσκοπός ή απλά «το κερασάκι στην τούρτα».

Τα μονά παιχνίδια δεν κρίνονται στη διαφορά δυναμικότητας των διαγωνιζομένων. Ασφαλώς και αποτελεί μία σοβαρή παράμετρο, αλλά όχι τον καταλύτη τέτοιων αναμετρήσεων. Το κίνητρο και η δίψα έχει αποδειχθεί ότι συντελούν τα μέγιστα και το συμπέρασμα «το ήθελε περισσότερο» συνοδεύει το αποτέλεσμα.

Απέναντι σε μία ομάδα που την τελευταία δεκαετία έχει φτάσει τρεις (τέταρτη η φετινή) φορές και μία περισσότερη από τον ίδιο, στον τελικό του κυπέλλου και αστόχησε σε όλες να στεφθεί κυπελλούχος, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να αποδείξει ότι δεν υστερεί σε κίνητρο και μπορεί να διευρύνει περαιτέρω το αρνητικό σερί της.

Ακούγοντας τους παίκτες του να δηλώνουν απελευθερωμένοι από τον βραχνά του πρωταθλήματος και διατεθειμένοι να ντύσουν το προσδοκώμενο νικηφόρο αποτέλεσμα στον τελικό και με ανάλογη εμφάνιση, ο Νίκος Νιόπλιας έχει κάθε λόγο να εστιάζει ακριβώς σ’ αυτό, ώστε να αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο μετεξέλιξης της απελευθέρωσης σε χαλάρωση.

Ο Έλληνας τεχνικός έχει κάθε λόγο να φοβάται την αποφόρτιση που «κέρασε» τους πράσινους η κατάκτηση του πρωταθλήματος, ότι έδιωξε την πίεση και τράβηξε την πρίζα που τροφοδοτούσε την εγρήγορση.

Στην αναζήτηση κινήτρων το πριμ του ενός εκατομμυρίου ευρώ από τον πρόεδρο Νίκο Πατέρα σίγουρα δεν αποτελεί αμελητέα ποσότητα. Αποτελεί όμως επιβράβευση και όχι επιβεβαίωση.

Θα ήταν περισσότερο φρόνιμο για τους παίκτες του τριφυλλιού να αντλήσουν κίνητρο και να μην αφήσουν αναξιοποίητη την ευκαιρία που έχουν μπροστά τους να καταστήσουν σαφές και μέσα από τον τελικό του κυπέλλου ότι ήταν η καλύτερη, σταθερότερη και αποτελεσματικότερη ομάδα της αγωνιστικής περιόδου 2009-2010.

Στη διάρκεια του δευτέρου γύρου, ο Παναθηναϊκός έκανε τα απολύτως απαραίτητα στη διαχείριση της υποχρέωσης να στεφθεί πρωταθλητής, αλλά άφησε ένα μικρό στίγμα στο τέλος της επιτυχημένης προσπάθειας: δεν νίκησε, αν και καλύτερος στα περισσότερα, ούτε ένα από τα παιχνίδια κόντρα στο Τop5 της κατηγορίας.

Ούτε στην Τούμπα, ούτε στο «Κλεάνθης Βικελίδης», ούτε στο ΟΑΚΑ με Ολυμπιακό και ΑΕΚ έφυγε με το τρίποντο της νίκης. Αντίθετα δύο φορές εγκατέλειψε τον αγωνιστικό χώρο και ηττημένος.

Αν η βραδιά του Σαββάτου διώξει και αυτόν τον «λεκέ» από το πράσινο κοστούμι, τότε θα μιλάμε για ιδανικό φινάλε, έστω κι αν η Θεά Τύχη αποφάσισε διαφορετικά στις αναμετρήσεις με τον «αιώνιο»…

Άρης διδαγμένος από το παρελθόν

Διαβασμένος, έμπειρος και σίγουρος για τον εαυτό του. Ο Άρης κατεβαίνει στην Αθήνα για έναν τελικό Κυπέλλου hellas online, ο οποίος δεν είναι ίδιος με κανέναν άλλον του πρόσφατου παρελθόντος, έχοντας αυτά τα διακριτικά τρία στοιχεία να τον καθιστούν ισότιμο διεκδικητή του τίτλου.

Διαβασμένος είναι επειδή έχει τον Έκτορ Ραούλ Κούπερ στον πάγκο του. Ο Αργεντινός μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα παρέδωσε μαθήματα σύγχρονου ποδοσφαίρου, μετουσιώνοντας σε πράξη τον καημό των Αρειανών φιλάθλων, οι οποίοι έβλεπαν πως «ήμασταν πάντοτε παικτάρες, μα δεν αλλάζαμε μπαλιές» που λέει και ο ύμνος των πρωταθλητών.

Ο Αργεντινός πήρε την υπάρχουσα μαγιά και τη μετέτρεψε σε ένα σύνολο με συγκεκριμένα πλεονεκτήματα, πάνω απ’ όλα όμως, προσέδωσε στην ομάδα τα μοναδικά στοιχεία που κάνουν τη διαφορά στο σημερινό ποδόσφαιρο: πίεση από τους επιθετικούς και κυρίως τους μέσους, διαρκής κίνηση, ταχύτητα. Με αυτόν τον τρόπο αυξήθηκε η αποτελεσματικότητα, αλλά και η αυτοπεποίθηση των παικτών, στοιχεία που έκαναν πολύ κόσμο να πει ότι ο φετινός Άρης είναι μία από τις δυο – τρεις ομάδες που παίζουν το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα.

Έμπειρος είναι μετά τις σφαλιάρες του παρελθόντος. Τούμπα, Πάτρα και Καυτανζόγλειο ήταν όλοι τελικοί με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που δεν ευνόησαν τον Άρη, του έδωσαν όμως να καταλάβει ότι δεν φτάνει μόνον ο ενθουσιασμός για να τα καταφέρει. Κάθε ένας από αυτούς τους αγώνες δίδαξε στους «κίτρινους» τις ιδιαίτερες απαιτήσεις αυτού του μοναδικού αγώνα. Αν το γνωστικό του επίπεδο έχει φτάσει στο απαραίτητο σημείο για να σηκώσει ο Κόκε την κούπα, απομένει βέβαια να φανεί, πλην όμως, δεν υπάρχουν σήμερα δικαιολογίες του τύπου «ήταν πολύ καλύτεροι», «αδικηθήκαμε», «πιαστήκαμε στον ύπνο».

Σίγουρος ο Άρης γίνεται από τη στιγμή που έχει αποδείξει ότι μπορεί να παίξει καλή μπάλα, κυρίως όμως, επειδή ο κόσμος του έχει γεμίσει με τεράστια δύναμη τους παίκτες. Η παρουσία του κατά χιλιάδες στις κερκίδες του ΟΑΚΑ εγγυάται ισοστάθμιση της έδρας που ανήκει στον Παναθηναϊκό.

Ναι, τα αποδυτήρια, οι πάγκοι ακόμη και η ατμόσφαιρα είναι γνώριμη στους «πράσινους», το πάθος των Αρειανών όμως, έχει φουντώσει έπειτα από 40 χρόνια χωρίς τίτλο. Ναι, ο καιρός είναι πολύς και πολλοί από όσους θα ταξιδέψουν στην Αθήνα ούτε καν υπήρχαν για να θυμούνται το 1-0 επί του ΠΑΟΚ το 1970. Πρέπει επομένως να ανανεωθεί αυτή η σχέση με την κορυφή.

Ο Άρης, πάντως, έχει προσεγγίσει την κορυφή, στο κομμάτι που αφορά τη διοικητική οργάνωση και τη στήριξη του κόσμου. Είναι ενδεικτικό πως πολύς κόσμος δεν έχει κατανοήσει τα βήματα μπροστά που έχουν γίνει και τον τρόπο λειτουργίας αυτών των πάντα κρίσιμων κομματιών στην ομάδα. Αυτά όμως, εν τέλει, είναι και που επικυρώνουν τη δυναμική του σημερινού Άρη.

To trailer του contra.gr για τον τελικό

Panathinaikos – Aris Trailer
ΑνI­βηκε απI? Contragr. – ΑνακαλI?ψτε τα πιο καινοI?ρια και καλI?τερα αθλητικI¬ βI?ντεο.