Το μαύρο κουτί της Δόξας
Μπορεί πριν από λίγο καιρό η επιστροφή της Δόξας Δράμας στη Σούπερ Λίγκα, να έμοιαζε σαν ένα όνειρο που πραγματοποιήθηκε και όλοι το υποδέχτηκαν σαν γιορτή, ωστόσο μετά από τις τρεις πρώτες αγωνιστικές, η γιορτή αυτή μετατρέπεται σε εφιάλτη.
Δύο ήττες, μία ισοπαλία, κανένα γκολ υπέρ και τρία κατά, δώδεκα μόλις σουτ στην αντίπαλη εστία και δύο κεφαλιές, είναι ο μέχρι τώρα απολογισμός των Μαυραετών, οι οποίοι σε καμία περίπτωση δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τη Σούπερ Λίγκα. Η γκρίνια προς το πρόσωπο του Θανάση Σάμιου είναι δικαιολογημένη, ενώ και ο Απόστολος Χαραλαμπίδης έχει μπει πλέον στη μαύρη λίστα. Το contra.gr παρουσιάζει τις οχτώ αιτίες που φέρνουν τη Δόξα μόνη στη τελευταία θέση της βαθμολογίας, δείχνοντας τελικά πως ο ενθουσιασμός και μόνο δεν φτάνει…
Προετοιμασία για Football League
Όταν η ομάδα φτάνει στα μέσα Σεπτεμβρίου και ακόμα δεν γνωρίζει σε ποια κατηγορία θα αγωνίζεται, τότε αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα, πως όσο και αν προσπαθήσει ο εκάστοτε προπονητής να δουλέψει σωστά, δεν μπορεί να το κάνει. Πόσο μάλλον όταν το ρόστερ παραμένει μισό και οι παίκτες που βρίσκονται στη διάθεσή του, έχουν κυριολεκτικά…. καεί από τις καθημερινές προπονήσεις και τα φιλικά. Για όσους δε, συμμετείχαν και στα πλέι οφ, τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα.
Κινήσεις πανικού για τη γρήγορη ενίσχυση
«Όποιος βιάζεται σκοντάφτει» λέει η παροιμία και μέχρι τώρα οι Δραμινοί αποτελούν χαρακτηριστικό της παράδειγμα. Οι κινήσεις που έγιναν τις τρεις εβδομάδες που είχε περιθώριο η Δόξα για να ενισχυθεί, μέχρι στιγμής φαίνεται να μη δικαιώνουν κανέναν. Βάντερσον και Λεάντρο, αποκτήθηκαν δανεικοί από τον Ολυμπιακό για να προσφέρουν το κάτι παραπάνω, ωστόσο μέχρι στιγμής δεν έχουν δείξει απολύτως τίποτα. Ο φανερά ανέτοιμος Κανακούδης που ήρθε από τον Ηρακλή, ο ορεξάτος αλλά άπειρος Σοϊλέδης, ο Αμπουμπακάρι που ψάχνει το ρυθμό του και ο Αραβίδης που είναι φιλότιμος αλλά ακόμα όχι ουσιαστικός, είναι κάποια μόνο από τα παραδείγματα μεταγραφών που έγιναν τον Οκτώβριο και ακόμα δεν έχουν πείσει. Σίγουρα ο χρόνος ήταν λίγος και τα χρήματα που διατέθηκαν περιορισμένα. Ωστόσο για μία ομάδα που πάλευε από τα μέσα του καλοκαιριού για την επιστροφή της στα μεγάλα σαλόνια, οι φίλαθλοι περίμεναν κάτι παραπάνω.
Λείπει ο επιθετικός
Οι μετρημένες στα δάχτυλα επιθετικές πρωτοβουλίες της Δόξας, σε συνδυασμό με τα μηδέν γκολ στο ενεργητικό της, αποδεικνύουν με τον χειρότερο τρόπο πως η ομάδα πονάει στην επίθεση. Κάπελ και Αγγελούδης είναι οι δύο μοναδικοί καθαρόαιμοι επιθετικοί, οι οποίοι σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να πάρουν στις πλάτες τους την ομάδα. Αν δεν βρεθεί άμεσα λύση στην επιθετική γραμμή, τότε το γκολ θα αποτελέσει για τους Δραμινούς άγνωστη λέξη.
Απουσία ψυχολογίας
Ακόμα ένα σημείο πάνω στο οποίο η Δόξα χωλαίνει, είναι χωρίς αμφιβολία και η απουσία του παίκτη – αρχηγού, ο οποίος θα αναλάβει να πάρει πάνω του την ομάδα, θα την εμψυχώσει και θα μπορέσει να την οδηγήσει σε ένα θετικό αποτέλεσμα. Ο παίκτης αυτός φέτος φαίνεται να λείπει, με την ψυχολογία να είναι μέχρι στιγμής ένας από τους μεγαλύτερους αντιπάλους της Δόξας. Αυτό άλλωστε φαίνεται και στα μέχρι τώρα παιχνίδια, όπου μετά το πρώτο γκολ που θα δεχτεί, δεν θα μπορέσει να απαντήσει και να επιστρέψει στο ματς. Και αν πάλι κάποιοι παίκτες προσπαθήσουν να ταρακουνήσουν τα νερά, το κάνουν με μακρινά και άψυχα σου, που δεν απειλούν κανέναν ουσιαστικά..
Έντονη κόπωση
Παρατηρώντας κανείς τα παιχνίδια της Δόξας, με Πανιώνιο, Λεβαδειακό και Ξάνθη, θα έβλεπε πως η κούραση των παικτών μετά το 60΄, είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μία ομάδα που επιθετικά δεν μπορεί να απειλήσει καθόλου και η άμυνα της χτυπάει υπερωρίες. Οι λύσεις από τον πάγκο είναι ελάχιστες και δεν είναι λίγες οι φορές που στο τελευταίο 20λεπτο οι παίκτες της Δόξας κυριολεκτικά πετάνε λευκή πετσέτα, μη μπορώντας να ακολουθήσουν το ρυθμό των αντιπάλων.
Καταδικαστικό το Καυτανζόγλειο
Αν ρωτήσει κανείς τους ανθρώπους της ομάδας, ποιο είναι το μεγαλύτερο μειονέκτημα της Δόξας, σε σχέση πάντα με τις υπόλοιπες ομάδες της Σούπερ Λίγκας, τότε χωρίς δεύτερη σκέψη το γήπεδο θα έρθει πρώτο στο μυαλό όλων. Το Καυτανζόγλειο, που ορίστηκε σαν προσωρινή έδρα, σε καμία περίπτωση δεν βοηθάει τους Μαυραετούς, οι οποίοι βλέπουν τους οπαδούς τους να χάνονται στις δεκάδες κερκίδες και να κάνουν τα χιλιάδες καθίσματα να φαίνονται άδεια. Τόσο η χωρητικότητα του σταδίου αυτού, όσο και τα 120 χιλιόμετρα που απέχει από τη Δράμα, παίζουν αρνητικό ρόλο στην προσπάθεια των παικτών στα υποτιθέμενα εντός έδρας παιχνίδια τους.
Άπειρος ο Χαραλαμπίδης
Καλός ο ενθουσιασμός, καλή η όρεξη για δουλειά, καλές κι οι φιλοδοξίες. Ακόμα καλύτερη όμως είναι η εμπειρία, η οποία φαίνεται πως απουσιάζει από τον Απόστολο Χαραλαμπίδη. Ο Έλληνας τεχνικός, βρέθηκε κυριολεκτικά από το πουθενά στα μεγάλα σαλόνια, μην έχοντας ποτέ ξανά στην καριέρα του ανάλογη πρόκληση. Ο ίδιος πήρε το ρίσκο – μαζί με τον Θανάση Σάμιο – και έμεινε στην ομάδα, με την οποία σίγουρα ονειρευόταν σπουδαία πράγματα. Ωστόσο αυτό που ονειρευόταν με τη Δόξα, απέχει πολύ από την πραγματικότητα, με τα πρώτα ονόματα των αντικαταστατών του να βρίσκονται ήδη στο προσκήνιο.
Μισές δουλειές ο Θανάσης Σάμιος
Αν ρωτήσει κανείς τους φιλάθλους της Δόξας Δράμας, τι τους έμεινε στο μυαλό από το φετινό καλοκαίρι, τότε όλοι θα κατέληγαν στην ίδια απάντηση. Όλοι θα απαντούσαν πως τους έμεινε χαραγμένη στο μυαλό η καθημερινή και υπεράνθρωπη προσπάθεια του Θανάση Σάμιου να βγει η Δόξα στη Σούπερ Λίγκα, επιστρατεύοντας όλα τα νομικά μέσα που διέθετε. Όλοι τότε μιλούσαν για έναν άνθρωπο ο οποίος οραματιζόταν τη Δόξα Δράμας στη Σούπερ Λίγκα και στόχευε με αυτή ψηλά. Ωστόσο η συνέχεια τους διέψευσε, αφού ναι μην η ομάδα επέστρεψε στα μεγάλα σαλόνια, ωστόσο ο ίδιος δεν ήταν έτοιμος για κάτι τέτοιο. Και λέμε δεν ήταν έτοιμος, σε ότι αφορά το οικονομικό άνοιγμα που θα έκανε, με τον ίδιο να στήνει μία ομάδα με ελάχιστα χρήματα, που σε καμία περίπτωση δεν αρκούν για την κατηγορία.