Το μεγάλο στοίχημα της ΑΕΚ και του Χιμένεθ…
Ο Χιμένεθ πρέπει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες, έτσι ώστε η ΑΕΚ να πατήσει σύντομα κορυφή. Και απαραιτήτως, πριν συμπληρώσει 20ετία από το τελευταίο πρωτάθλημα του '94... Ο Γ. Ξενάκης γράφει για το στοίχημα του Ισπανού τεχνικού και της Ένωσης.
Ο,τι και να πεις ή να γράψεις για τον Μανόλο Χιμένεθ πριν έρθει στην Αθήνα, πριν πιάσει δουλειά με τους παίκτες, πριν σχεδιάσει τακτική και πριν κοουτσάρει την ομάδα, κινδυνεύει να πάει περίπατο.
Ο καθρέφτης είναι το γήπεδο και η τροφή το αποτέλεσμα. Εκεί θα κριθεί ο Ανδαλουσιανός, αφού προηγουμένως λάβει την απαραίτητη πίστωση χρόνου. Δεν είναι δική του αυτή η ΑΕΚ που αναλαμβάνει σε δυο μέρες. Ούτε σε σχεδιασμό, ούτε σε οργάνωση. Θέλει και πρέπει να την κάνει δική του, να βάλει την πινελιά του. Να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες, έτσι ώστε η ΑΕΚ να πατήσει σύντομα κορυφή. Και απαραιτήτως πριν συμπληρώσει 20ετία από το τελευταίο πρωτάθλημα του ’94…
Για τον Χιμένεθ και τη δράση του στα στενά όρια της Σεβίλlης, θα διαβάσατε ήδη το (link:291665)εξαιρετικό αφιέρωμα του contra.gr(/link), γραμμένο με πολύ μεράκι από τον Κώστα Μπράτσο. Πολλά και άγνωστα στοιχεία, πτυχές της προσωπικότητας του, στιγμές από την προπονητική του καριέρα, την φιλοσοφία του, τις αρχές του.
Αυτός είναι ο Σεβιγιάνος Χιμένεθ, που έξω από τα στενά όρια της Ανδαλουσίας έχει φύγει μονάχα για διακοπές. Η Αθήνα, οι Θρακομακεδόνες …ευτυχώς για πολύ λίγο, τα Σπάτα λίαν συντόμως, θα είναι ο πρώτος του σταθμός μακριά από το “Σάντσεθ Πιθχουάν”. Μειονέκτημα; Δεν νομίζω. Ίσα-ίσα που είναι ένα στοίχημα για την ΑΕΚ και τον ίδιο. Μια πρόκληση. Να γίνει ο πρώτος προπονητής που θα πάρει τίτλο μετά τον Μπάγεβιτς. Θα τον γράψει η ιστορία γι’ αυτό, αν μπορέσει να λανσάρει την πρωταγωνίστρια και πρωταθλήτρια ΑΕΚ του Χιμένεθ.
Καλό θα είναι οι φίλοι της ΑΕΚ να μην περιμένουν θαύματα από το ξεκίνημα της θητείας του Ισπανού. Ο Χιμένεθ πρέπει πρώτα να έρθει να γνωρίσει τους παίκτες, να τον καταλάβουν και οι παίκτες, να αντιληφθούν ότι έχουν να κάνουν μ’ έναν σκληρό, φωνακλά και ενίοτε …αγενή προπονητή. Ο Χιμένεθ θα πρέπει πρώτα να μελετήσει καλά ρόστερ, δυνατότητες και προοπτική του υπάρχοντος υλικού και να βγάλει στο μάξιμουμ τα καλά του στοιχεία.
Δεν έχει καμιά σημασία, αν στη Σεβίλη έπαιζε με 4-4-2 ή με 4-2-3-1. Το σύστημα, τις πιο πολλές φορές το φτιάχνουν οι παίκτες, οι αρετές τους, τα υπέρ και τα κατά τους. Στη Σεβίλλη ο Χιμένεθ είχε άκρα που πετούσαν, τον Ντάνι Άλβες (τον πρώτο χρόνο), τον Αντριάνο, τον Καπέλ, τον Νάβας. Στην ΑΕΚ δεν έχει πτέρυγες για να κάνει παιχνίδι, στο βαθμό που θα ήθελε να αναπτύσσεται από εκεί.
Ούτε ο Γιάχιτς ούτε ο Πατσατζόγλου είναι τα υπερηχητικά μπακ που θα βγάλουν την ΑΕΚ μπροστά. Ούτε ο Καράμπελας, ούτε ο άγνωστος Νταντόμο από την απέναντι μεριά, όπου μονάχα ο Λαγός στην μέρα του (και στην καλή μέρα της ομάδας) συνεισφέρει επιθετικά. Ο Σκόκο γουστάρει να κινείται περισσότερο σε ελεύθερο ρόλο πίσω από το φορ, παρά να κινείται από τις πτέρυγες. Και του Λεονάρντο του αρέσει να συγκλίνει προς τον άξονα και μονάχα ο Μπερνς, περισσότερο με την ταχύτητα και σπιρτάδα, κάνει παιχνίδι από τη “γραμμή”.
‘Όλα αυτά βεβαίως είναι λεπτομέρειες τεχνικής φύσεως και δουλειά του Ισπανού να βρει την κατάλληλη χημεία στην ομάδα. Εκτιμώ ότι επειδή μπορεί να μιλήσει απευθείας στη γλώσσα του, θα μπορέσει να βρει το “κουμπί” του Σκόκο. Να δούμε το λαμπερό πρόσωπο του Νάτσο και όχι τα ξινισμένα μούτρα του όσο ήταν στην ομάδα ο Μπάγεβιτς. Και όταν το πρόσωπο του Σκόκο είναι φωτεινό, θα είναι λαμπερή, χαρούμενη και η ομάδα. Αρκεί αυτό να συμβαίνει συχνά και να υπάρχει διάρκεια.
Ο Χιμένεθ πιθανώς να μπορέσει να “αναστήσει” και τον Μπλάνκο, μιλώντας στη γλώσσα του. Βεβαίως για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να τον χωρέσει στην ενδεκάδα. Και για να τον χωρέσει, θα πρέπει η ΑΕΚ να γυρίσει στο 4-4-2. Και αν γυρίσει στο 4-4-2, ο Λυμπερόπουλος θα “τρώει” περισσότερο πάγκο. Τέλος πάντων, ας μην προτρέχουμε, θα την βρει την άκρη ο Ισπανός.
Εκείνο που προέχει και κατά κάποιο τρόπο αποτελεί και το “δυνατό όπλο” του Χιμένεθ, είναι να μπορέσει να συμμαζέψει και να οργανώσει ανασταλτικά την ομάδα.
Ό,τι δεν μπόρεσε να κάνει ο Μπάγεβιτς, ας το δούμε από τον Ισπανό. Να αποκτήσει ταυτότητα η ομάδα, να αμύνεται με πλάνο και όταν ξεδιπλώνεται να έχει και το νου της. Ο Αδαμίδης ζήτησε από τον Χιμένεθ να βάλει την ΑΕΚ άμεσα σε τροχιά πρωταθλητισμού. Για να το καταφέρει αυτό ο Ισπανός, θα πρέπει “εδώ και τώρα” να φέρει αποτελέσματα. Να κυνηγήσει την ουσία. Ξέρει από τέτοιες πρακτικές, μια φύσει επιθετική ομάδα, όπως ήταν η Σεβίλη, τη μεταμόρφωσε στο δεύτερο χρόνο της θητείας του, σε σκληροτράχηλη, μαχητική, πεισματάρα, σε ομάδα που έβαζε ένα γκολ και το κρατούσε. Στα μισά ματς εκείνης της σεζόν (2008-2009) ο Πάλοπ είχε διατηρήσει το “μηδέν” στην εστία του, η Σεβίλη μπορεί να είχε την 7η καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος, αλλά την 3η θέση (πίσω από Μπαρτσελόνα και Ρεάλ) την έδωσε η άμυνα. Ήταν η δεύτερη καλύτερη της πριμέρα ντιβιζιόν.
Δεν ξέρω αν με τον καιρό, γίνει αυτή η μετάλλαξη και αποκτώντας τέτοια νοοτροπία και συμπεριφορά η ομάδα, ξενερώσει ο κόσμος επειδή δεν θα βλέπει θέαμα. Ή μάλλον ξέρω, κανένας οπαδός δεν ξενερώνει με νίκες. Αν ο Χιμένεθ μπορεί να κάνει πέντε σερί νίκες με 1-0, χωρίς να δίνει θέαμα, θα είναι προτιμότερο για τον οπαδό, από το να κερδίσει τρεις αγώνες με 4-0 και να χάσει τους άλλους δυο. Η ΑΕΚ τη δεδομένη στιγμή έχει ανάγκη από αποτελέσματα. Αυτά θα χτίσουν ψυχολογία, αυτά θα εδραιώσουν στη συνείδηση του κόσμου τον Ισπανό, αυτά θα φέρουν την ομάδα στην κορυφή.
Εν κατακλείδι, η πρόσληψη ενός προπονητή που μέχρι πριν από 6 μήνες δούλευε σε ομάδα κορυφής και σε πρωτάθλημα όπως το ισπανικό, κολακεύει την ΑΕΚ, δίνει πόντους στον Αδαμίδη και αυξάνει τις προσδοκίες του κόσμου. Από μόνο του όμως δεν φτάνει. Ο Χιμένεθ πρέπει να στηριχθεί και εμπράκτως. Τον Γενάρη μπορεί να γίνει κάποια διορθωτική κίνηση. Το σκάουτινγκ πρέπει να δουλέψει πάρα πολύ καλά ενόψει καλοκαιριού. Για να βρεθούν λαβράκια, για να έρθουν ποιοτικοί παίκτες στην ομάδα.
Ο Χιμένεθ με 7 χρόνια θητείας στα τμήματα υποδομής της Σεβίλλης είναι σαφές ότι θα ασχοληθεί και με τους μικρούς της ομάδας. Κι αν ενθυμούμαι καλώς, ο Μουνιόθ ανέδειξε τον Νίνη. Ο Φερέρ τον Παπασταθόπουλο. Ο Βαλβέρδε, τώρα, τον Φετφατζίδη. Αν ο Χιμένεθ βγάλει τον Φροξυλιά ή τον κάθε Φροξυλιά, το κέρδος θα είναι τεράστιο…
Ο καθρέφτης είναι το γήπεδο και η τροφή το αποτέλεσμα. Εκεί θα κριθεί ο Ανδαλουσιανός, αφού προηγουμένως λάβει την απαραίτητη πίστωση χρόνου. Δεν είναι δική του αυτή η ΑΕΚ που αναλαμβάνει σε δυο μέρες. Ούτε σε σχεδιασμό, ούτε σε οργάνωση. Θέλει και πρέπει να την κάνει δική του, να βάλει την πινελιά του. Να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες, έτσι ώστε η ΑΕΚ να πατήσει σύντομα κορυφή. Και απαραιτήτως πριν συμπληρώσει 20ετία από το τελευταίο πρωτάθλημα του ’94…
Για τον Χιμένεθ και τη δράση του στα στενά όρια της Σεβίλlης, θα διαβάσατε ήδη το (link:291665)εξαιρετικό αφιέρωμα του contra.gr(/link), γραμμένο με πολύ μεράκι από τον Κώστα Μπράτσο. Πολλά και άγνωστα στοιχεία, πτυχές της προσωπικότητας του, στιγμές από την προπονητική του καριέρα, την φιλοσοφία του, τις αρχές του.
Αυτός είναι ο Σεβιγιάνος Χιμένεθ, που έξω από τα στενά όρια της Ανδαλουσίας έχει φύγει μονάχα για διακοπές. Η Αθήνα, οι Θρακομακεδόνες …ευτυχώς για πολύ λίγο, τα Σπάτα λίαν συντόμως, θα είναι ο πρώτος του σταθμός μακριά από το “Σάντσεθ Πιθχουάν”. Μειονέκτημα; Δεν νομίζω. Ίσα-ίσα που είναι ένα στοίχημα για την ΑΕΚ και τον ίδιο. Μια πρόκληση. Να γίνει ο πρώτος προπονητής που θα πάρει τίτλο μετά τον Μπάγεβιτς. Θα τον γράψει η ιστορία γι’ αυτό, αν μπορέσει να λανσάρει την πρωταγωνίστρια και πρωταθλήτρια ΑΕΚ του Χιμένεθ.
Καλό θα είναι οι φίλοι της ΑΕΚ να μην περιμένουν θαύματα από το ξεκίνημα της θητείας του Ισπανού. Ο Χιμένεθ πρέπει πρώτα να έρθει να γνωρίσει τους παίκτες, να τον καταλάβουν και οι παίκτες, να αντιληφθούν ότι έχουν να κάνουν μ’ έναν σκληρό, φωνακλά και ενίοτε …αγενή προπονητή. Ο Χιμένεθ θα πρέπει πρώτα να μελετήσει καλά ρόστερ, δυνατότητες και προοπτική του υπάρχοντος υλικού και να βγάλει στο μάξιμουμ τα καλά του στοιχεία.
Δεν έχει καμιά σημασία, αν στη Σεβίλη έπαιζε με 4-4-2 ή με 4-2-3-1. Το σύστημα, τις πιο πολλές φορές το φτιάχνουν οι παίκτες, οι αρετές τους, τα υπέρ και τα κατά τους. Στη Σεβίλλη ο Χιμένεθ είχε άκρα που πετούσαν, τον Ντάνι Άλβες (τον πρώτο χρόνο), τον Αντριάνο, τον Καπέλ, τον Νάβας. Στην ΑΕΚ δεν έχει πτέρυγες για να κάνει παιχνίδι, στο βαθμό που θα ήθελε να αναπτύσσεται από εκεί.
Ούτε ο Γιάχιτς ούτε ο Πατσατζόγλου είναι τα υπερηχητικά μπακ που θα βγάλουν την ΑΕΚ μπροστά. Ούτε ο Καράμπελας, ούτε ο άγνωστος Νταντόμο από την απέναντι μεριά, όπου μονάχα ο Λαγός στην μέρα του (και στην καλή μέρα της ομάδας) συνεισφέρει επιθετικά. Ο Σκόκο γουστάρει να κινείται περισσότερο σε ελεύθερο ρόλο πίσω από το φορ, παρά να κινείται από τις πτέρυγες. Και του Λεονάρντο του αρέσει να συγκλίνει προς τον άξονα και μονάχα ο Μπερνς, περισσότερο με την ταχύτητα και σπιρτάδα, κάνει παιχνίδι από τη “γραμμή”.
‘Όλα αυτά βεβαίως είναι λεπτομέρειες τεχνικής φύσεως και δουλειά του Ισπανού να βρει την κατάλληλη χημεία στην ομάδα. Εκτιμώ ότι επειδή μπορεί να μιλήσει απευθείας στη γλώσσα του, θα μπορέσει να βρει το “κουμπί” του Σκόκο. Να δούμε το λαμπερό πρόσωπο του Νάτσο και όχι τα ξινισμένα μούτρα του όσο ήταν στην ομάδα ο Μπάγεβιτς. Και όταν το πρόσωπο του Σκόκο είναι φωτεινό, θα είναι λαμπερή, χαρούμενη και η ομάδα. Αρκεί αυτό να συμβαίνει συχνά και να υπάρχει διάρκεια.
Ο Χιμένεθ πιθανώς να μπορέσει να “αναστήσει” και τον Μπλάνκο, μιλώντας στη γλώσσα του. Βεβαίως για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να τον χωρέσει στην ενδεκάδα. Και για να τον χωρέσει, θα πρέπει η ΑΕΚ να γυρίσει στο 4-4-2. Και αν γυρίσει στο 4-4-2, ο Λυμπερόπουλος θα “τρώει” περισσότερο πάγκο. Τέλος πάντων, ας μην προτρέχουμε, θα την βρει την άκρη ο Ισπανός.
Εκείνο που προέχει και κατά κάποιο τρόπο αποτελεί και το “δυνατό όπλο” του Χιμένεθ, είναι να μπορέσει να συμμαζέψει και να οργανώσει ανασταλτικά την ομάδα.
Ό,τι δεν μπόρεσε να κάνει ο Μπάγεβιτς, ας το δούμε από τον Ισπανό. Να αποκτήσει ταυτότητα η ομάδα, να αμύνεται με πλάνο και όταν ξεδιπλώνεται να έχει και το νου της. Ο Αδαμίδης ζήτησε από τον Χιμένεθ να βάλει την ΑΕΚ άμεσα σε τροχιά πρωταθλητισμού. Για να το καταφέρει αυτό ο Ισπανός, θα πρέπει “εδώ και τώρα” να φέρει αποτελέσματα. Να κυνηγήσει την ουσία. Ξέρει από τέτοιες πρακτικές, μια φύσει επιθετική ομάδα, όπως ήταν η Σεβίλη, τη μεταμόρφωσε στο δεύτερο χρόνο της θητείας του, σε σκληροτράχηλη, μαχητική, πεισματάρα, σε ομάδα που έβαζε ένα γκολ και το κρατούσε. Στα μισά ματς εκείνης της σεζόν (2008-2009) ο Πάλοπ είχε διατηρήσει το “μηδέν” στην εστία του, η Σεβίλη μπορεί να είχε την 7η καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος, αλλά την 3η θέση (πίσω από Μπαρτσελόνα και Ρεάλ) την έδωσε η άμυνα. Ήταν η δεύτερη καλύτερη της πριμέρα ντιβιζιόν.
Δεν ξέρω αν με τον καιρό, γίνει αυτή η μετάλλαξη και αποκτώντας τέτοια νοοτροπία και συμπεριφορά η ομάδα, ξενερώσει ο κόσμος επειδή δεν θα βλέπει θέαμα. Ή μάλλον ξέρω, κανένας οπαδός δεν ξενερώνει με νίκες. Αν ο Χιμένεθ μπορεί να κάνει πέντε σερί νίκες με 1-0, χωρίς να δίνει θέαμα, θα είναι προτιμότερο για τον οπαδό, από το να κερδίσει τρεις αγώνες με 4-0 και να χάσει τους άλλους δυο. Η ΑΕΚ τη δεδομένη στιγμή έχει ανάγκη από αποτελέσματα. Αυτά θα χτίσουν ψυχολογία, αυτά θα εδραιώσουν στη συνείδηση του κόσμου τον Ισπανό, αυτά θα φέρουν την ομάδα στην κορυφή.
Εν κατακλείδι, η πρόσληψη ενός προπονητή που μέχρι πριν από 6 μήνες δούλευε σε ομάδα κορυφής και σε πρωτάθλημα όπως το ισπανικό, κολακεύει την ΑΕΚ, δίνει πόντους στον Αδαμίδη και αυξάνει τις προσδοκίες του κόσμου. Από μόνο του όμως δεν φτάνει. Ο Χιμένεθ πρέπει να στηριχθεί και εμπράκτως. Τον Γενάρη μπορεί να γίνει κάποια διορθωτική κίνηση. Το σκάουτινγκ πρέπει να δουλέψει πάρα πολύ καλά ενόψει καλοκαιριού. Για να βρεθούν λαβράκια, για να έρθουν ποιοτικοί παίκτες στην ομάδα.
Ο Χιμένεθ με 7 χρόνια θητείας στα τμήματα υποδομής της Σεβίλλης είναι σαφές ότι θα ασχοληθεί και με τους μικρούς της ομάδας. Κι αν ενθυμούμαι καλώς, ο Μουνιόθ ανέδειξε τον Νίνη. Ο Φερέρ τον Παπασταθόπουλο. Ο Βαλβέρδε, τώρα, τον Φετφατζίδη. Αν ο Χιμένεθ βγάλει τον Φροξυλιά ή τον κάθε Φροξυλιά, το κέρδος θα είναι τεράστιο…
