Το μεταγραφικό “τζακ ποτ” της ΑΕΚ

Ο πραγματικός επενδυτής κάνει επενδύσεις που έχουν τη σφραγίδα της ποιότητας. Και συνώνυμο της ποιότητας είναι ο Κρίστιαν Νέμεθ. Πάει, λοιπόν, στη Λίβερπουλ, καλή ώρα όπως πήγε στη Μπλάκμπερν ο Ολυμπιακός (για τον Ντάρμπισιρ), τα σκάει για τον παίκτη και τον δένει για πολλά χρόνια με την «κιτρινόμαυρη» φανέλα. Ο κίνδυνος δεν είναι να μην έχει βρεθεί ως τον Απρίλιο ένας πραγματικός Κροίσος για την ΑΕΚ. Ο κίνδυνος είναι να πει η Λίβερπουλ τη λέξη unavailable.

Είχα πολλά χρόνια να δω σ’ αυτή την ηλικία, τόσο ποιοτικό ποδοσφαιριστή, με τη φανέλα της ΑΕΚ. Μπορώ να θυμηθώ, γυρίζοντας πίσω μονάχα τον Ντέμη και τον Κωστή, αλλά και οι δυο λίγο πάνω από τα 20. Να πω και τον Παπασταθόπουλο στα 17, αλλά αυτός πρώτον είναι αμυντικός (και μοιραία, πάντα χάνει, στη σύγκριση με επιθετικό) και δεύτερον δεν τον χαρήκαμε και πολύ, διότι ήταν .available.

Δεν κρύβω την αμαρτία μου πως όταν έγινε το νταραβέρι με τη Λίβερπουλ για τον Κυργιάκο και τέθηκε ζήτημα να αποκτήσει παίκτη ή παίκτες η ΑΕΚ από το ευρύτερο ρόστερ της ομάδας του Ράφα, φοβήθηκα (και το ‘γραψα άλλωστε) ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος να επαναληφθεί η ιστορία του ’99, όταν η ENIC φόρτωσε στην ΑΕΚ, Ρε και Μέντες από την Άρσεναλ.

Καμία σχέση, εννοείται. Ένα ημίχρονο, όταν ο Μπάγεβιτς το γύρισε σε 4-4-2, ο Ούγγρος απλώς άγγιξε το τέλειο. Δεν είναι μονάχα ο τρόπος με τον οποίο κινήθηκε και σέρβιρε το γκολ στον Μπλάνκο. Είναι γενικότερα ο τρόπος με τον οποίο το χειρίζεται. Και με το μυαλό, και με τα πόδια. Στο σωστό τάιμινγκ, δίνει σωστά την μπάλα, αυτό που γουστάρουν όλοι οι προπονητές του κόσμου. Δεν βάζουμε το κεφάλι κάτω (α λα Τζιμπούρ) και αν μας πιάσει η ντρίμπλα, μας έπιασε. Σηκώνουμε το κεφάλι, βλέπουμε που κινείται ο Μπλάνκο, που κινούνται οι υπόλοιποι και κάνουμε την επιλογή μας.

Ο Νέμεθ είναι από τα παράπλευρα οφέλη της φυγής Κυργιάκου, τον οποίο σε λίγο καιρό ελάχιστοι θα θυμούνται, όχι γιατί ο Γιάχιτς είναι ο καλύτερος αμυντικός του κόσμου, αλλά διότι απόντος του Κυργιάκου η άμυνα της ΑΕΚ δεν θα πάει χειρότερα (μόνο καλύτερα) απ’ ότι πέρσι που είχε μέσα τον Sotis. Σε 20 από τα 36 ματς πρωταθλήματος (μαζί με τα πλέι οφ) γιατί στα άλλα ήταν τραυματίας.

Ο Νέμεθ είναι το τζακ ποτ σε μια εποχή που η ΑΕΚ έδινε την εντύπωση ότι θα ‘ταν ικανοποιημένη αν έπιανε μονάχα τον λήγοντα. Δεν ήμουν ποτέ υπέρ της λύσης «δανεικών» ποδοσφαιριστών, αλλά μην τρελαθούμε κιόλας, όταν ο παίκτης «λέει», ας είναι και «δανεικός». Όπως ήταν προ πενταετίας ο Μπρούνο Άλβες και ο Ασουνσάο. Ο Νέμεθ πάνω απ όλα έχει κίνητρο. Διψάει για μπάλα, όχι στις ρεζέρβες της Λίβερπουλ, αλλά σε κανονική ομάδα που θα παίζει ψηλά (σε στόχους). Αυτό το κίνητρο του Ούγγρου, οφείλει ο Μπάγεβιτς να το εκμεταλλευθεί για να εισπράξει τα μέγιστα και η ΑΕΚ. Διότι, πολύ φοβάμαι, αν τον καθιερώσει «παγκίτη» τον Νέμεθ και τον βάζει σε ημίωρα και εικοσάλεπτα, δεν θα είναι πάντα όπως την Κυριακή στο Περιστέρι. Ο παίκτης το φωνάζει από μακριά, ότι δίπλα στο Μπλάνκο βγαίνει απίστευτη χημεία. Αυτή που δεν υπήρχε ποτέ, με Τζιμπούρ και Εντίνιο. Ο Νέμεθ, επειδή παίζει πρώτα με το μυαλό και μετά με τα πόδια, μπορεί να αναδείξει τον Μπλάνκο, πρώτο σκόρερ για τρίτη συνεχόμενη σεζόν. Να του δώσει πολλά και έτοιμα στο πιάτο, κι ας τον .εκθέσει και αρκετές φορές μ’ αυτά που θα χάσει ο «Ζορό».

Βαθιά τομή στο ρόστερ

Όσο για τις υπόλοιπες μετεγγραφικές κινήσεις της ΑΕΚ, τέτοια κοσμογονία δεν υπάρχει σε καμιά ομάδα της Ευρώπης. Προχτές μόνο διάβασα κάπου ότι η Πόρτσμουθ, μόλις πέρασε σε χέρια Αράβων, ανακοίνωσε 4 παίκτες μέσα σε μια μέρα. Η ΑΕΚ χωρίς να έχει περάσει σε χέρια Κυπρίων και λοιπών επενδυτών Κροίσων, ανακοίνωσε το τελευταίο δεκαήμερο Αυγούστου Νέμεθ, Γκερέιρο, Χέρσι, Γιάχιτς. Και την ώρα που γράφω (7 απόγευμα), έρχονται ένας ακόμη επιθετικός (ο Ζόνας;) και ένας ακόμη αμυντικός (ο Άρτσε). Έξι παίκτες, το τελευταίο δεκαήμερο των μετεγγραφών , είναι πάρα πολλοί. Αν προσθέσουμε και τον Λεονάρντο (6 Αυγούστου) και τον Αραούχο (15 Αυγούστου), τότε μιλάμε για 8 μετεγγραφές μήνα Αύγουστο, 8 καινούριοι παίκτες που δεν έκαναν προετοιμασία (με την ομάδα), 8 παίκτες που καλούνται να ταιριάξουν άμεσα στο παιχνίδι της ΑΕΚ. Αν προσθέσουμε και τους 6 που είχαν κλείσει εγκαίρως (Λούκατς, Μάκος, Ιορντάκε, Καράμπελας, Μανωλάς, Γιαχάγια) τότε μιλάμε για την πιο βαθιά τομή που έγινε ποτέ σε ρόστερ της ΑΕΚ: 14 καινούριοι ποδοσφαιριστές σε μια μετεγγραφική περίοδο είναι κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί στην ιστορία της ομάδας.

Δεν ήμουν και δεν είμαι ποτέ υπέρ των πολλών μετεγγραφών. Η ΑΕΚ θα είναι πολύ ψηλά, ποιοτική, ανταγωνιστική, ομάδα για τίτλους, όταν θα φτάσει στο σημείο να κάνει δυο – τρεις προσθαφαιρέσεις κάθε καλοκαίρι. Επειδή, όμως ακόμα δεν είναι ψηλά, επειδή η ομάδα που τελείωσε την περσινή σεζόν είχε τρανταχτές αδυναμίες (όσο κι αν κάποιοι προσπαθούσαν να ωραιοποιήσουν την κατάσταση και να μας πουλήσουν το παραμύθι περί ομάδας με ποιότητα), ταπεινή μου γνώμη είναι πως καλώς γίνεται αυτή η ανανέωση (σε πρόσωπα).

Όσο κι αν μερικοί διαφωνήσουν, η ομάδα που έμπαινε στα γήπεδα να παίξει με τη νοοτροπία ότι «οι τίτλοι είναι εφήμερες χαρές», με τη νοοτροπία του «ποδοσφαιρικού πολιτισμού» (τρώμε 4 από τη Σεβίλη στο σπίτι μας και χειροκροτούμε, διότι, λέει, τα παιδιά προσπάθησαν), με τη νοοτροπία ότι «δεν κάνουμε καινούριους οπαδούς για τα πρωταθλήματα, όσοι θέλουν τίτλους να γίνουν γαύροι και βάζελοι», ε, αυτή η ομάδα σιγά σιγά καλό είναι να διαλυθεί. Και να μπουν μέσα καινούριοι παίκτες στους οποίους ο Μπάγεβιτς πρωτίστως θα πρέπει να ψιθυρίσει ότι ως παίκτης και ως προπονητής έχει κατακτήσει 6 πρωταθλήματα με τον «δικέφαλο» στο στήθος. Η διοίκηση, ο πρόεδρος, οι μέτοχοι, να πουν στους ποδοσφαιριστές (στους ξένους, εννοώ) ποια είναι η ιστορία της ΑΕΚ και ότι η ΑΕΚ γιγαντώθηκε επειδή πήρε τίτλους. Αλλιώς, κι ο συμπαθέστατος Απόλλωνας έχει ιστορία, αλλά δεν πήρε ποτέ τίτλους κι έμεινε μέγεθος μικρό.

Δουλειά του προπονητή

Όλα τα υπόλοιπα είναι δουλειά του προπονητή. Και θα ΄χει μπόλικη δουλειά, για να φτιάξει μια καινούρια ομάδα, με 7-8 νέους ενδεκαδάτους και ταυτόχρονα να παίρνει και αποτελέσματα. Έχω πολύ καλή άποψη για τον Γκερέιρο, εξαιρετική για τον Γιάχιτς, διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για τον Χέρσι (αρχές της δεκαετίας στο football manager, όταν τον έπαιρνα – ελεύθερο από Άγιαξ – στην ΑΕΚ, έκανε θραύση το παλικάρι, πολύ απλά έσκιζε, αλλά τα επόμενα χρόνια, και στο fm και στην πραγματικότητα, δεν εκτινάχθηκε ποτέ), περιμένω και τους άλλους δυο που θα ‘ρθουν για να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα. Το σίγουρο είναι ότι ο Μπάγεβιτς θα έχει πολλές λύσεις, ιδίως από τη μέση και πάνω και κυρίως στο κομμάτι των μεσοεπιθετικών.

Αν θα ‘θελα κάτι διαφορετικό σ’ αυτήν ΑΕΚ, είναι πρώτα απ’ όλα στο «εξάρι». Έναν αμυντικό χαφ κλάσης, που θα κόβει και θα πασάρει (μπροστά και όχι παράλληλα) και θα βοηθά στη δημιουργία. Έναν Κατσουράνη, έναν Ντούντου. Επίσης κάτι καλύτερο, κάτι πιο ποιοτικό στο αριστερό άκρο της άμυνας, και δεν επηρεάζομαι από το τραγικό ματς που έκανε στο Περιστέρι ο Χουάνφραν. Από πέρσι μου ‘δωσε αφορμές ο Ισπανός να πω ότι δεν παίζει καλύτερα από τον Αρουαμπαρένα. Για το δεξί άκρο, ρισκάρω να πω ότι η ΑΕΚ επιτέλους βρήκε κανονικό μπακ. Ο Αραούχο το κατέχει και το μοναδικό κοινό σημείο με τον Παουτάσο, είναι η χώρα προέλευσης. Κατά τάλλα, η νύχτα με την ημέρα.

Εννοείται, πως η ΑΕΚ ήταν τραγική και αποκρουστική ως το 58′ που σκόραρε. Δεν υπάρχει κανένα άλλοθι περί ζέστης (έπαιζαν και 11 παίκτες από τον Ατρόμητο στις 5 το απόγευμα με 35 βαθμούς), υπάρχει μονάχα προβληματισμός. Ο οποίος θα διαλυθεί μόνο και εφόσον μπουν στην ενδεκάδα οι καινούριοι και καταφέρουν να βελτιώσουν τη συνολική εικόνα. Υπομονή μέχρι τον άλλο μήνα, με απανωτά ντέρμπι και ευρωπαϊκά ματς, από μια «άλλη ΑΕΚ». Πιθανώς καλύτερη απ ‘ αυτό που εμφανίζεται σήμερα. Να δούμε, μόνο, πόσο καλύτερη.