Το ντέρμπι βρωμάει, από όπου κι αν το πιάσεις…
Ένα μάτσο άντρες που βλέπουν έναν "σημαντικό" ποδοσφαιρικό αγώνα, σημαίνει ένα σαλόνι που μυρίζει άσχημα από κουτάκια μπύρας, παγωμένα σουβλάκια από όλα και κρύα πίτσα, πόδια πάνω στο τραπέζι και γεμάτα τασάκια. Για να μην αρχίσουμε με το κλάμα που έριξες για ένα… ψωροκύπελλο, συναίσθημα που ποτέ δεν έβγαλες για μια μακροχρόνια σχέση.
Γράφει η Έλενα Μπουζαλά
Εκείνη: Τόση χαρά και πόσο κλάμα, από τη μία αγκαλιές κι από την άλλη γροθιές, αγάπη και μίσος ταυτόχρονα για ΜΙΑ ομάδα; Ξέρει τα πάντα για εκείνους τους άγνωστους ποδοσφαιριστές και σχεδόν τίποτα για μένα; Όλα εκείνα τα στατιστικά που διαβάζει κάθε πρωί στην εφημερίδα, τι θα τα κάνει, μου λες; Θα γράψει τεστ; Είναι βαρετό να μιλάμε για τη σχέση μας, αλλά είναι ενδιαφέρον να κουβεντιάζει για το αν ο τάδε παίκτης αρέσει στον προπονητή;
Εκείνος: Δεν με καταλαβαίνει. Ένα πάθος έχω κι εγώ και μου το βγάζει από τη μύτη. Μου αρέσει το ποδόσφαιρο. Να το βλέπω, να το συζητάω, να διαβάζω γι’ αυτό, να το ακούω στο ραδιόφωνο.
Δεν μπορεί να σκεφτεί ότι το ποδόσφαιρο μου βγάζει συναισθήματα για τα οποία δεν ντρέπομαι. Είμαι χαλαρός όταν βλέπω ποδόσφαιρο. Δεν με νοιάζει που οι ποδοσφαιριστές παίρνουν τόσα λεφτά κι εμένα μου κόβουν το μισθό, τι να κάνω;
Το ντέρμπι δίνει αφορμή στους άντρες να καταλάβουν τις γυναίκες που λένε ότι δεν τις καταλαβαίνουν οι άντρες… Πρέπει να εξηγήσουν γιατί τους αρέσει κάτι, για το οποίο εκείνες δεν μπορούν να αντιληφθούν τη σημαντικότητά του. Χα, χα, σου θυμίζει κάτι;
Δεν ξέρω πολλές γυναίκες που τους αρέσει το ποδόσφαιρο, τόσο πολύ όσο στο φίλο τους. Αντίθετα, γνωρίζω αρκετές που όταν έχει αγώνα, προτιμούν ο άντρας τους να πάει κάπου αλλού να τον δει (που να καθαρίζει την επομένη;). Άλλες, μονίμως βγαίνουν έξω όταν έχει ματς (φτου ξελεφτερία).
Σχεδόν όλες, γκρινιάζουν στην ερώτηση: να έρθουν τα παιδιά να δούμε μπάλα; (πώς θα το ξανακάνω σαλόνι το σημείο μπροστά στην τηλεόραση;) Ελάχιστες, το παίζουν κατανόηση: Φυσικά, μωρό μου το ρωτάς; Μια – δυο το βλέπουν μαζί.
Κάποτε ένας μη ποδοσφαιρόφιλος γνωστός μου κοίταξε εκείνους που στο σαλόνι έβλεπαν ποδόσφαιρο, γύρισε και μου είπε: πφφ, άντρες. Εννοούσε, αυτοί οι αμόρφωτοι τύποι, που τρώνε άθλιο φαγητό, φωνάζουν, ανακατεύουν τα έπιπλα, γελάνε δυνατά και παρακολουθούν άλλους 22 να κυνηγούν μια μπάλα. Τι πιο ανόητο, ανούσιο και βαρετό. Άνοιξε κανένα παράθυρο…
Όταν πρόκειται για ντέρμπι, τα πράγματα είναι χειρότερα. Τα συναισθήματα εντονότερα. Όλη την εβδομάδα οι άντρες ασχολούνται με τη κατάσταση των ποδοσφαιριστών, τους διαιτητές, τα πριμ, τα συστήματα, τους τραυματίες, τα συνθήματα και τα πειράγματα. Οργανώνουν τη βραδιά. Η σύγκριση έρχεται αβίαστα. Να κανόνιζες έτσι και κανένα ταξίδι μας… Μήπως δεν με αγάπησε ποτέ;
Οι άντρες πιστεύουν ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο ζήτημα ζωής ή θανάτου, αλλά κάτι πολύ περισσότερο. Οι γυναίκες θεωρούν ότι είναι ζήτημα σχέσης και γάμου. Η λύση είναι μόνο μία: Αγόρασέ της κάτι ακριβό ή ακόμα καλύτερα δώσε της την πιστωτική σου κάρτα εκείνη την ημέρα να βγει για ψώνια…
