Το προφίλ του Ροσέλ και το παρασκήνιο της κόντρας με Λαπόρτα

Το σύστημα Λαπόρτα που συνδέθηκε με την πιο “χρυσή” εποχή στην ιστορία της ομάδας, η οποία από το 2003 μετρά τέσσερα πρωταθλήματα, δύο Τσάμπιονς Λιγκ, ένα κύπελλο Ισπανίας, τρία σούπερ καπ Ισπανίας, ένα σούπερ Καπ Ευρώπης κι ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Ενα σύστημα που μείωσε άρδην τα υπέρογκα χρέη της ομάδας, που την κατέστησε βιώσιμη, που εκτόξευσε την εμπορικότητα της στα ύψη και που με τη συμφωνία που σύναψε με τη UNICEF προώθησε το κοινωνικό πρόσωπο-σήμα κατατεθέν του συλλόγου.

Τι υποφώσκει, λοιπόν,πίσω από αυτήν την κόντρα των δύο αντρών; Πώς ο νέος πρόεδρος των “μπλαουγκράνα” εξελέγη με τις περισσότερες ψήφους στην ιστορία, παρότι η ατζέντα του είναι να ανατρέψει οτιδήποτε καθιέρωσε ο άκρως πετυχημένος προκάτοχός του;

Ποιος είναι ο Ροσέλ

Ας κάνουμε την αρχή παρουσιάζοντας το προφίλ του επομένου προέδρου των Καταλανών. Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη και ο πατέρας του υπήρξε μέλος της Μπαρτσελόνα. Ο ίδιος, μάλιστα, είχε θητεύσει ως… ball boy του συλλόγου. Μεγαλώνοντας, σπούδασε, πήρε μάστερ στη διοίκηση επιχειρήσεων κιεπιχείρησε να διαμορφώσει όνομα στο χώρο του μάρκετινγκ. Το 1993 έγινε ο Ισπανός αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρίας αθλητικού μάρκετινγκ “ISL”. Το 1996, ως μέλος του τμήματος μάρκετινγκ της “Nike” για την Ισπανία και την Πορτογαλία, άρχισε να αναπτύσσει ισχυρούς δεσμούς στην ποδοσφαιρική βιομηχανία.

Το

1999

μετακόμισε στο Ρίο ντε Ζανέιρο της Βραζιλίας, όπου έγινε μάνατζερ αθλητικού μάρκετινγκ της “Nike” και ήταν υπεύθυνος για το συμβόλαιο της εταιρίας με την εθνική Βραζιλίας. Αυτή η διασύνδεσή του με τη “σελεσάο”, τέσσερα χρόνια αργότερα, θα τον ωφελούσε σε μία ιστορική μεταγραφή της Μπαρτσελόνα, αυτής του

Ροναλντίνιο

. Το

2002

επέστρεψε στην Ισπανία και ίδρυσε την εταιρία “Bonus Sports Marketing”, την οποία διαχειρίζεται μέχρι και σήμερα.

Οι σχέσεις Ροσέλ-Λαπόρτα

Το 2003 ο Τζουάν Λαπόρτα σχεδίαζε το πρότζεκτ του για τη νέα διοίκηση της Μπαρτσελόνα. Οι εκλογές με αντίπαλο τον Γιουίς Μπασάτ ήταν μία πρόκληση και γι’ αυτό ζήτησε την αρωγή του Ροσέλ. Αυτός αποδέχθηκε την πρόσκληση και άρχισε επαφές με τον Ντέιβιντ Μπέκαμ. Αυτές δεν ευοδώθηκαν, αφού ο παίκτης κατέληξε στη Ρεάλ Μαδρίτης(ο Ροσέλ δήλωνε πως η μεταγραφή θα γίνει “κατά 80%”), αλλά οι συντονισμένες κινήσεις από πλευράς Ροσέλ, οδήγησαν στην απόκτηση του Ροναλντίνιο (που διεκδικούσε και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ως αντι-Μπέκαμ). Οι σχέσεις που είχαν οι δύο άντρες λόγω της πρότερης θέσης του Καταλανού στην “Nike” λειτούργησαν καταλυτικά και στην θητεία του Βραζιλιάνου στην Μπαρτσελόνα, ο Ροσέλ ήταν πάντα σημείο αναφοράς (ενίοτε και “σωσίβιο”).

Από το 2003 μέχρι το 2005 ο Ροσέλ διετέλεσε αντιπρόεδρος της Μπαρτσελόνα, με αρμοδιότητες στα αθλητικά τμήματα του συλλόγου. Τη σεζόν 2004-05, μάλιστα, η ομάδα επέστρεψε στα πρωταθλήματα μετά από έξι χρόνια και τα πάντα έμοιαζαν αρμονικά. Λάθος. Τον Ιούνιο του 2005 ο Ροσέλ και ακόμα πέντε μέλη της διοίκησης (Αντονι Ροβίρα, Κλαούντια Βίβες Φιέρο, Εβαριστ Μούρτρα, Τσαβιέρ Καμπρά και Τζοζεπ Γιουίς Βιλασέκα) παραιτήθηκαν των αξιωμάτων τους, ως αντίδραση στον τρόπο διοίκησης του Λαπόρτα, τον οποίο αργότερα ο Ροσέλ χαρακτήρισε “μη ανεξάρτητο, διαφανή ή δημοκρατικό”. Ο Ροσέλ ισχυριζόταν πως ο Λαπόρτα είχε αλλάξει ως άνθρωπος και πως δεν υλοποιούσε το πρότζεκτ που είχε σχηματίσει προεκλογικά.

Λίγο πριν τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2006, όπου η Μπαρτσελόνα κατέκτησε το βαρύτιμο τρόπαιο, ο Ροσέλ εξέδωσε ένα βιβλίο με τον τίτλο “Benvingut al mon real(=”Καλωσορίσατε στον πραγματικό κόσμο”), στο οποίο ασκούσε δριμεία κριτική στον Λαπόρτα. Στις εκλογές εκείνης της χρονιάς, αν και είχε την ευκαιρία, προτίμησε να μην βάλει υποψηφιότητα, χωρίς να απορρίπτει το ενδεχόμενο να διεκδικήσει την προεδρία μεταγενέστερα. “Ποτέ δεν λέω ποτέ”, είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.

Το 2008, όταν αρκετά από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Μπαρτσελόνα ξεσηκώθηκαν εναντίον του Λαπόρτα, διεκδικώντας ψήφο μη εμπιστοσύνης προς τον πρόεδρο του συλλόγου, ο Λαπόρτα κατέδειξε αμέσως τον Ροσέλ ως υποκινητή των εξελίξεων. Ο ίδιος ο Ροσέλ δεν διαδραμάτισε ενεργό ρόλο, αφήνοντας τον Οριόλ Τζιράλτ να αντιπολιτευθεί επισήμως τον Λαπόρτα. Ο στόχος επετεύχθη εν μέρει, αφού το 60,6% (39.389) των μελών “μαύρισαν” τον Λαπόρτα, ωστόσο για να οδηγηθεί ο σύλλογος σε εκλογές, το ποσοστό έπρεπε να φτάσει στο 66,6%, με συνέπεια ο Καταλανός δικηγόρος να κρατηθεί στη θέση του με τα γνωστά αγωνιστικά αποτελέσματα.

Ο Λαπόρτα πέρασε στην αντεπίθεση, αποκαλύπτοντας πως ο Ροσέλ τον είχε ενημερώσει το 2004 ότι εάν η Μπαρτσελόαπαραχωρούσε τον Ροναλντίνιο στην Τσέλσι, θα έπαιρναν προμήθεια το 10% του κόστους της μεταγραφής, το οποίο υπολογιζόταν σε 8,5 εκατομμύρια ευρώ. Η Τσέλσι, μάλιστα, ήταν έξαλλη με τον Λαπόρτα για την διαρροή αυτής της είδησης, με τον Λαπόρτα να ισχυρίζεται πως δεν ήταν ο ίδιος που ενημέρωσε τον Τύπο για αυτήν την “προσφορά”, αλλά πως ο Ροσέλ τον ενημέρωσε για την ύπαρξή της. Ο ίδιος ο Ροσέλ αρνείται τα πάντα εδώ και χρόνια και διεκδικώντας την προεδρία στις εκλογές του 2010 γνωστοποίησε πως σκέφτεται να προχωρήσει σε μήνυση προς τον Λαπόρτα, αλλά μόλις αναλάβει την προεδρία, αφού δεν θέλει ανάμιξη των “προσωπικών θεμάτων με αυτά του συλλόγου”.

Η κόντρα των δύο αντρών, πάντως, δεν τους εμπόδισε να προβούν σε έναν θερμότατο εναγκαλισμό την επομένη της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων των εκλογών, με τον Λαπόρτα να δηλώνει πως είναι “πολύ σημαντική μέρα αυτή κατά την οποία γίνεσαι πρόεδρος της Μπαρτσελόνα” και πως “με αυτήν την αγκαλιά θυμήθηκα τις καλές στιγμές”. Ο Ροσέλ, από την πλευρά του,υποσχέθηκε πως όσο οι δυο τους θα συνυπάρχουν (μέχρι και τις 30 Ιουνίου που λήγει η θητεία του Λαπόρτα) θα υπάρχει “συνεργασία για το καλό του συλλόγου, ο οποίος δεν σταματά να λειτουργεί όταν αποχωρεί ένας πρόεδρος και έρχεται ένας νέος”.

Τα σχέδια του Ροσέλ

Στόχος του είναι να επενδύσει περίπου 150 εκατομμύρια ευρώ στην αναμόρφωση της έκτασης γύρω από το “Καμπ Νου”, ώστε να βελτιώσει τις εγκαταστάσεις. Επιπλέον, σκοπεύει να αυξήσει τη χωρητικότητα του γηπέδου. Το κόστος θα είναι σαφώς μειωμένο σε σχέση με τα παλαιότερα πλάνα του Λαπόρτα, τα οποία περιελάμβαναν και πρωτοποριακή αρχιτεκτονική παρέμβαση από τον Βρετανό αρχιτέκτονα Νόρμαν Φόστερ.

Στις μεταγραφές, ήταν ο υποψήφιος που ασχολήθηκε λιγότερο με το θέμα του Τσεσκ Φάμπρεγκας. Οταν πήρε το χρίσμα, αρκέστηκε να πει πως θα συζητήσει με τον Λαπόρτα το ζήτημα για να δει σε τι επίπεδο βρίσκεται το ενδιαφέρον του συλλόγου για τον Καταλανό μέσο της Αρσεναλ, χωρίς να προεξοφλεί τίποτα. Δείχνει θετικός στο κυνήγι της υπόθεσης του Φερνάντο Τόρες, έστω κι αν απαιτούνται γι’ αυτό περίπου 85 εκατομμύρια ευρώ.

Η επιθυμία των πολιτικών φορέων της Καταλονίας (στους οποίους εν ευθέτω χρόνω ίσως να ανήκει και ο Λαπόρτα) είναι ο σύλλογος να βελτιώσει τη σχέση του με την ευρύτερη περιοχή, καθώς και με το καταλανικό στοιχείο που ζει εκτός Καταλονίας, κάτι που δεν συνέβαινε με τη διοίκηση Λαπόρτα. Ο Ροσέλ δείχνει να ασπάζεται αυτήν την επιθυμία.

Στις προγραμματικές του δηλώσεις είχε διαμηνύσει πως θα περιορίσει τις εγγραφές νέων μελών, διότι κρίνει “αρνητικό το να υπάρχουν 750.000 με 1.000.000 μέλη”, από τη στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία εξ αυτών δεν θα ασχολείται επισταμένως με τα τρέχοντα ζητήματα του συλλόγου. Απώτερος σκοπός είναι να δώσει μεγαλύτερα προνόμια, εξουσίες και υποχρεώσεις σε λιγότερα μέλη. Οπως έχει δηλώσει, θα θεσπιστεί μία περίοδος τριών μηνών κατά την οποία θα επιτρέπεται ελεύθερα την εγγραφή μελών. Από εκεί κι έπειτα, μέλη θα μπορούν να γίνουν μόνο συγγενείς πρώτου και δευτέρου βαθμού υπαρχόντων μελών ή παιδιά που θα τους δοθεί η ευκαιρία να μεγαλώσουν μέσα στις τάξεις του συλλόγου.

Τέλος, ο ίδιος ο Ροσέλ σκοπεύει να προχωρήσει σε αλλαγές προσώπων στη διοίκηση, πιθανότατα αφήνοντας να αποχωρήσει ο Τσίκι Μπεγκιριστάιν, δεξί χέρι του Λαπόρτα, και απομακρύνοντας τον αμφιλεγόμενο Τζουάν Ολιβερ, εκ των διευθυντών της ομάδας, ο οποίος κατηγορείται ότι “κατασκόπευε” τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης για λογαριασμό του Λαπόρτα, μεταξύ των οποίων και τον Ροσέλ.