To Top10 της 27ης αγωνιστικής

10. Χωρίς κόσμο

Το παραδέχομαι. Σε αρκετά απ’τα ματς ξεχνούσα κατά τη διάρκεια του αγώνα πως διεξάγεται κεκλεισμένων των θυρών. Δεν είναι δα πως έχουμε συνηθίσει σε κατάμεστες κερκίδες και πολύ θόρυβο, ειδικά όταν ο καιρός είναι καλός. Στη Λεωφόρο ήταν αισθητή η διαφορά, αν και οι οργανωμένοι έκαναν ο,τι μπορούσαν στο συλλαλητήριο απ’έξω. Μήπως να το καθιερώναμε; Να έμεναν οι οργανωμένοι έξω απ’όλα τα γήπεδα να τραγουδάνε και να επέστρεφαν μέσα όσοι έφυγαν εξαιτίας τους όλα αυτά τα χρόνια;

9. Άλλο νησί, άλλος παίκτης

Είναι θέμα κλίματος, διάθεσης, φόρμας, αλλά και θέμα ομάδας. Ο Πετρόπουλος στον ΟΦΗ έπαιξε σε 14 ματς (1014 λεπτά) και είχε δύο γκολ και καμία ασίστα. Φεύγει πάει στην Καλλονή παίζει 5 ματς (262 λεπτά) και έχει δύο γκολ και μία ασίστ. Τόσο αποτελεσματικός που έχει 1 γκολ/ασίστ ανά αγώνα και έχει δώσει δύο σερί νίκες με 1-0 στην Καλλονή που απομακρύνθηκε αρκετά απ’τη ζώνη.

8. Χάλασε η συνταγή

Δύο νίκες σε δύο ματς είχε στο ξεκίνημα του ο Νιόπλιας και τελευταία φορά που ο Ατρόμητος είχε πάρει δύο σερί τρίποντα ήταν στις δύο πρώτες αγωνιστικές. Και με τον ΠΑΟΚ και με τον Εργοτέλη, ο Νιόπλιας είχε επιλέξει γρήγορους παίκτες για την επίθεση. Ναπολεόνι, Ούμπιδες, Μαρσελίνιο στο ένα ματς, Ναπολεόνι, Ούμπιδες, Καράσκο στο άλλο.

Και πάει στην Τρίπολη και τραβάει χειρόφρενο στην ομάδα, βάζοντας τον Παπάζογλου στην κορυφή.

Ο Ατρόμητος προσπαθούσε διαρκώς να χτυπήσει στην κόντρα, ο Αστέρας είχε κενά, αλλά η συνταγή των προηγούμενων αγώνων είχε χαλάσει. Κι όταν έγινε το 1-0 και τότε μπήκαν Μαρσελίνιο-Καράσκο, εννοείται πως ήταν αργά.

7. Γκέλα στο Αγρίνιο

Την πάτησε ο Παναιτωλικός. Η Κέρκυρα παρουσιάστηκε πολύ καλύτερη απ’όσο συνηθίζει εκτός έδρας και τον παγίδευσε με ένα σφιχτό 3-5-2 και έμφαση στο κέντρο. Ο Βιγιαφάνιες λείπει με σπασμένο χέρι, ο Μαρτίνες “πνίγηκε” και ο Παναιτωλικός έχανε με 0-1 και επέτρεψε σε Ξάνθη και ΠΑΣ να τον πλησιάσουν.

Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Άλβες έπαθε ρογμώδες κάταγμα στα πλευρά και θα λείψει για 4-6 εβδομάδες. Μέχρι τότε μπορεί να επιστρέψει ο Μορένο, αλλά κι αυτός λείπει πάρα πολύ καιρό.

6. Άνοδος με Μπαράλες

Ο Αστέρας μπορούσε περισσότερα τους τελευταίους μήνες και το ξέρει. Η νίκη επί του Ατρόμητου τον απομάκρυνε απ’τους διώκτες του και του έδωσε το δικαίωμα να πλησιάσει τον ΠΑΟΚ, με τον οποίο παίζει την επόμενη αγωνιστική. Είναι ένα κίνητρο για τον Αστέρα να επαναλάβει την 3η θέση του 2013, αλλά ο βασικός στόχος είναι να είναι η αγωνιστική κατάσταση στα play-off. Μέχρι τότε, και χωρίς να το έχουν πάρει χαμπάρι και πολλοί, ο Μπαράλες είναι πρώτος σκόρερ, μαζί με τον Μήτρογλου.

5. Μεγάλο διπλό στη Βέροια

Mea culpa. Στο preview του Σαββάτου θεωρούσα πως δύσκολα ο Εργοτέλης θα πάρει κάτι στη Βέροια. Όχι μόνο πήρε, αλλά έφυγε με μια πολύ μεγάλη νίκη, που του επέτρεψε να μείνει ισόβαθμος με τον Λεβαδειακό και να πλησιάσει τον Πλατανιά. Και μετά έχουμε την απαίτηση απ’τις ομάδας να σέβονται τον θεσμό του προπονητή. Πήραν για δύο ματς τον Μαντζουράκη, έφυγε χωρίς να κάνει νίκη, ανέλαβαν πάλι ο Ταουσιάνης με τον Λαμπράκη, επιστροφή στις νίκες.

Απλό είναι το ποδόσφαιρο στη χώρα μας, δεν χρειάζονται προπονητές, απλώς τρόποι να ενισχυθείς τρομερά τον Ιανουάριο.

4. Προς πεντάδα με γκολάρα

Έκπληξη θα ήταν αν η Ξάνθη δεν έφευγε με το τρίποντο απ’το άδειο Γεντί Κουλέ απέναντι στον αποδεκατισμένο ΟΦΗ. Η ομάδα του Λουτσέσκου μπορεί να έχασε τη φόρα της και να είχε μία νίκη στους τελευταίους επτά αγώνες (εκτός απ’αυτήν με τη Νίκη), αλλά δεν έχανε κιόλας, αφού στα άλλα ματς έπαιρνε τουλάχιστον την ισοπαλία.

Τώρα πήρε τη νίκη και το έκανε με ένα καταπληκτικό γκολ. Ο Λουσέρο “τρύπωσε” ανάμεσα σε δύο παίκτες και ο Καπετάνος τελείωσε με τακουνάκι-Ιμπραϊμοβιτς. Η Ξάνθη έχει το όνειρο του Κυπέλλου και νομίζω πως θα περιμένει την κλήρωση για να δει αν θα κυνηγήσει την πεντάδα στο πρωτάθλημα.

3. Από πρωταγωνιστής, κομπάρσος

Πρωτοφανές; Μπορεί. Ο ΠΑΟΚ πέρασε μήνες ολόκληρους ως πρωταγωνιστής της εγχώριας ποδοσφαιρικές επικαιρότητας. Στην αρχή θετικός πρωταγωνιστής, μετά αρνητικός, όταν και άρχισε να καταρρέι σαν χάρτινος πύργος. Μέχρι στιγμής, τίποτα το πρωτοφανές, αυτά συμβαίνουν στον αθλητισμό. Το πράγματικά πρωτοφανές είναι πως ο ΠΑΟΚ από πρωταγωνιστής έχει γίνει κομπάρσος.

Δεν αποτελεί θέμα έντονης συζήτησης για κανέναν, ούτε καν για αυτούς που είναι κοντά στην ομάδα. Απαξίωση, ξενέρα, ούτε καν η γνωστή οπαδική γκρίνια, οι κλασικές εκρήξεις. Δεν είναι το τέλος του κόσμου το να αποτυγχάνει μια ομάδα, αλλά σίγουρα δεν υπάρχει μεγαλύτερη φθορά απ’το να παίζει για να παίζει, να χάνει και να μην κουνιέται φύλλο.

2. Διορθώνει και γκαζώνει

Πλέον έχει γίνει συνήθεια. Ο Παναθηναϊκός βρίσκει κατά τη διάρκεια των αγώνων τα πρόσωπα και το σχήμα που ταιριάζει στο εκάστοτε ματς. Κι εκεί βελτιώνεται, γίνεται καλύτερος του αντιπάλου, κυριαρχεί. Κόντρα στον ΠΑΟΚ ο Παναθηναϊκός δεν ήταν καλός στην αρχή του ματς, βρέθηκε να προηγείται και μετά βρέθηκε και πίσω στο σκορ. Μέσα Καρέλης και Αντζαγκούν και το ματς γύρισε. Κι όχι μόνο γύρισε, αλλά ο Παναθηναϊκός το έκανε με χαρακτηριστική ευκολία.

Σαν να έπαιζε αγώνα Κυπέλλου, με αντίπαλο κατώτερης κατηγορίας που βρέθηκε κάτα λάθος να προηγείται, και 10-20 λεπτά σοβαρότητας ήταν αρκετά. Ενέργεια, τρεξίματα και κερασάκι ο Μπεργκ, που κόντρα στον ΠΑΟΚ μοιάζει σαν να είναι έφηβος που παίζει εναντίον παμπαίδων.

1. Πουλίδο, εσύ σούπερ σταρ

Τον περιμέναμε πως και πως. Ο Ολυμπιακός έκανε τα πάντα για να τον αποκτήσει, αλλά ο δαιμόνιος Κομπότης τον έκλεψε, του μίλησε στα ιταλικά και τον έπεισε να συνεχίσει στον Λεβαδειακό. Ούτε τότε ήρθε το τέλος της περιπέτειας, αφού ο Πουλίδο είχε αρκετές περιπέτειες μέχρι να έρθει η στιγμή που περιμέναμε όλοι. Να επιστρέψει στα γήπεδα για πρώτη φορά μετά τον Ιούνιο και να το κάνει σε ελληνικό έδαφος.

Κι ο Μεξικανός δικαίωσε και τον Λεβαδειακό και τον Μάντζιο που δήλωνε πως τον περιμένει πως και πως. Δεν έπαιξε στην κορυφή, αλλά στα αριστερά. Έδωσε μάχες και για παίκτης με μεγάλο διάστημα αποχής ήταν κινητικός και μάλιστα πολύ πρόθυμος να ντουμπλάρει και να μαρκάρει μέχρι το άουτ, να υποδεχθεί με πλάτη, να κρατήσει την μπάλα ή να γυρίζει για να παίξει κατά μέτωπο.

Όλα αυτά θα ήταν λεπτομέρειες αν δεν είχε σκοράρει μετά το 1-1, για να δώσει αμέσως το προβάδισμα πίσω στην ομάδα του και στην ουσία να τελειώσει το ματς. Ξεχάστε τα όλα τα άλλα. Άλαν Πουλίδο.