Το… ξυπνητήρι του Κλάους
Σε ένα ματς που προκαλούσε υπνηλία ο Στέφανος Κλάους Αθανασιάδης λειτούργησε σαν ξυπνητήρι. «Ξύπνησε» τον ΠΑΟΚ από τον βαθύ του λήθαργο, εξασφάλισε ουσιαστικά την συμμετοχή της ομάδας του στα πλέι οφ και έστειλε το μήνυμα ότι όσο δεν στηρίζονται και δεν αξιοποιούνται τα νέα γηγενή ταλέντα στην Ελλάδα, προκοπή οι ομάδες δεν θα δουν. Ο Σάκης Γκίνας σχολιάζει...
Ο Αθανασιάδης είναι ο μόνος παίκτης που εάν δεν βάλει γκολ σε ένα παιχνίδι στο επόμενο κάθεται στον πάγκο. Κανένας προπονητής στον ΠΑΟΚ εδώ και τόσα χρόνια δεν τον εμπιστεύτηκε όσο θα έπρεπε. Είναι 22 χρονών, ατόφιο ταλέντο, Ελληνόπουλο, με αποδεδειγμένη αίσθηση του γκολ και παίζει βασικός ο 30χρονος Μουσλίμοβιτς με την ελάχιστη προσφορά στο φετινό πρωτάθλημα και την ετήσια αμοιβή των 700.000 ευρώ.
Ενδεικτικό της περίπτωσης Αθανασιάδη είναι το πώς τον αντιμετώπισε και στην τρέχουσα σεζόν το τεχνικό τιμ. Κατά την διάρκεια του χειμώνα ο 22χρονος φορ είχε ένα σερί οχτώ συμμετοχών, με απολογισμό 4 γκολ μέσα σε 1,5 μήνα, και μετά κάναμε ξανά μαύρα μάτια να τον δούμε…
Στις 5 Δεκεμβρίου ξεκίνησε το σερί, όταν μπήκε αλλαγή στο παιχνίδι με την Λάρισα στο νέο γήπεδό της και στην πρώτη του επαφή με την μπάλα με ένα τέλειο πλασέ πέτυχε το 1-2 και έδωσε την σπουδαία νίκη στον ΠΑΟΚ. Δυο βδομάδες αργότερα σκόραρε ξανά μέσα στην Κέρκυρα (ήττα με 2-1) και τρεις μέρες μετά πέτυχε το γκολ της πρόκρισης στο κύπελλο μέσα στη Τούμπα στον αγώνα με τον ΠΑΣ. Στις Σέρρες μοίρασε την ασίστ στο γκολ του Σαλπιγγίδη (1-1), ενώ στην νίκη επί της Ξάνθης (2-1) μέσα στην Τούμπα σκόραρε και πάλι. Αυτό ήταν και το τελευταίο του παιχνίδι ως βασικός. Ήταν 22 Ιανουαρίου.
Τους επόμενους 2,5 μήνες ο Αθανασιάδης έπαιζε συνήθως λίγο ως αλλαγή στον βωμό της χρησιμοποίησης του 30χρονου Μουσλίμοβιτς, που βρίσκεται ήδη με το μυαλό του σε άλλες πολιτείες ενόψει της λήξης του συμβολαίου του και της εξαιρετικά δύσκολης ανανέωσής του.
Συμπτωματικά και πάλι σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο την Λάρισα ο 22χρονος φορ μπήκε αλλαγή και πάλι στην πρώτη του επαφή με την μπάλα έβγαλε τα κάστανα από την φωτιά πετυχαίνοντας ένα γκολ αντιπροσωπευτικό της έφεσής του στο σκοράρισμα και χαρίζοντας στον ΠΑΟΚ την νίκη με την οποία σφράγισε την συμμετοχή του στα πλέι οφ.
Πέρυσι, ο Αθανασιάδης πήγε για τον… αγροτικό του στον Πανσερραϊκό. Επέστρεψε στη Τούμπα το καλοκαίρι, αλλά ένιωσε έως τώρα την ίδια δυσπιστία από τους προπονητές του. Ο Χάβος τον χαρακτήρισε «εξαιρετική περίπτωση παίκτη», αλλά επί 2,5 μήνες τον είχε στο «ψυγείο», με την αιτιολογία μιας δήθεν ιδιαίτερης μεταχείρισης που χρειάζεται ο Αθανασιάδης για να μην «καεί».
Πρόκειται για την κλασική δικαιολογία που λένε οι προπονητές στην Ελλάδα, όταν στην πραγματικότητα δεν έχουν το σθένος να στηρίξουν ένα νέο παιδί, αναλαμβάνοντας οποιοδήποτε προσωπικό κόστος συνεπάγεται αυτή η επιλογή τους. Μέσα από τα παιχνίδια βελτιώνεται σε όλους τους τομείς ένας ποδοσφαιριστής. Εάν δεν παίζει πώς θα βελτιωθεί; Μόνο μέσω των προπονήσεων είναι αδύνατον.
Πέραν του Αθανασιάδη ουδέν άλλο αξιοσημείωτο είδαμε στη Τούμπα. Ο ΠΑΟΚ σε άλλο ένα παιχνίδι ήταν κακός και έδειξε ότι συνεχίζει το παρατεταμένο ντεφορμάρισμά του. Η Λάρισα έφτασε τρεις φορές μια ανάσα από την ισοφάριση και στις δυο ευθύνεται αποκλειστικά ο Ετό, ο οποίος άφησε τον Τσιμπάμπα σε ισάριθμες φάσεις, μέσα σε ένα τρίλεπτο, μόνο του σε θέση βολής.
Η εμμονή του Χάβου στην χρησιμοποίηση του Βραζιλιάνου στη θέση του δεξιού μπακ κάποια στιγμή σε κρίσιμο παιχνίδι θα στοιχίσει ακριβά στον ΠΑΟΚ. Ο Ετό είναι μια ολοφάνερη πηγή κινδύνων για την άμυνα. Ο Χαλκιάς γλίτωσε τον ΠΑΟΚ από τον ισοφάριση, ακουμπώντας όσο έπρεπε την μπάλα στην κεφαλιά του Νταμπίζα προς το τέλος, προκειμένου αυτή να πάει στο δοκάρι και όχι στα δίχτυα.
Ο Ελ Ζαρ είχε κυρίως ανολοκλήρωτες προσπάθειες, ενώ ο Βιερίνια ήταν φανερά ανέτοιμος και επηρεασμένος από τον τραυματισμό του. Το κέντρο με την αιφνίδια αποχώρηση του Γκαρσία, «κράτησε» καθαρά λόγω της εμπειρίας του αθόρυβου Βιτόλο, διότι ο Αρίας κινήθηκε και πάλι στα ρηχά νερά και δεν ανέλαβε πρωτοβουλίες. Ο Ίβιτς με τον Μουσλίμοβιτς δεν «βλέπονταν» για άλλη μια φορά. Ευτυχώς, που στην θέση του Βόσνιου έβαλε – επιτέλους – ο Χάβος τον Αθανασιάδη έστω ως αλλαγή στο 65΄ και μπήκε το γκολ της νίκης.
Συμπερασματικά, ο ΠΑΟΚ με την νίκη επί της Λάρισας απέφυγε το άγχος μέχρι το τέλος της κανονικής περιόδου και «κέρδισε» χρόνο και ηρεμία για να προετοιμαστεί κατάλληλα ενόψει των πλέι οφ, όπου ο μεγάλος στόχος είναι, κατά κοινή ομολογία όλων μέσα στην ομάδα, η πρωτιά.
Ενδεικτικό της περίπτωσης Αθανασιάδη είναι το πώς τον αντιμετώπισε και στην τρέχουσα σεζόν το τεχνικό τιμ. Κατά την διάρκεια του χειμώνα ο 22χρονος φορ είχε ένα σερί οχτώ συμμετοχών, με απολογισμό 4 γκολ μέσα σε 1,5 μήνα, και μετά κάναμε ξανά μαύρα μάτια να τον δούμε…
Στις 5 Δεκεμβρίου ξεκίνησε το σερί, όταν μπήκε αλλαγή στο παιχνίδι με την Λάρισα στο νέο γήπεδό της και στην πρώτη του επαφή με την μπάλα με ένα τέλειο πλασέ πέτυχε το 1-2 και έδωσε την σπουδαία νίκη στον ΠΑΟΚ. Δυο βδομάδες αργότερα σκόραρε ξανά μέσα στην Κέρκυρα (ήττα με 2-1) και τρεις μέρες μετά πέτυχε το γκολ της πρόκρισης στο κύπελλο μέσα στη Τούμπα στον αγώνα με τον ΠΑΣ. Στις Σέρρες μοίρασε την ασίστ στο γκολ του Σαλπιγγίδη (1-1), ενώ στην νίκη επί της Ξάνθης (2-1) μέσα στην Τούμπα σκόραρε και πάλι. Αυτό ήταν και το τελευταίο του παιχνίδι ως βασικός. Ήταν 22 Ιανουαρίου.
Τους επόμενους 2,5 μήνες ο Αθανασιάδης έπαιζε συνήθως λίγο ως αλλαγή στον βωμό της χρησιμοποίησης του 30χρονου Μουσλίμοβιτς, που βρίσκεται ήδη με το μυαλό του σε άλλες πολιτείες ενόψει της λήξης του συμβολαίου του και της εξαιρετικά δύσκολης ανανέωσής του.
Συμπτωματικά και πάλι σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο την Λάρισα ο 22χρονος φορ μπήκε αλλαγή και πάλι στην πρώτη του επαφή με την μπάλα έβγαλε τα κάστανα από την φωτιά πετυχαίνοντας ένα γκολ αντιπροσωπευτικό της έφεσής του στο σκοράρισμα και χαρίζοντας στον ΠΑΟΚ την νίκη με την οποία σφράγισε την συμμετοχή του στα πλέι οφ.
Πέρυσι, ο Αθανασιάδης πήγε για τον… αγροτικό του στον Πανσερραϊκό. Επέστρεψε στη Τούμπα το καλοκαίρι, αλλά ένιωσε έως τώρα την ίδια δυσπιστία από τους προπονητές του. Ο Χάβος τον χαρακτήρισε «εξαιρετική περίπτωση παίκτη», αλλά επί 2,5 μήνες τον είχε στο «ψυγείο», με την αιτιολογία μιας δήθεν ιδιαίτερης μεταχείρισης που χρειάζεται ο Αθανασιάδης για να μην «καεί».
Πρόκειται για την κλασική δικαιολογία που λένε οι προπονητές στην Ελλάδα, όταν στην πραγματικότητα δεν έχουν το σθένος να στηρίξουν ένα νέο παιδί, αναλαμβάνοντας οποιοδήποτε προσωπικό κόστος συνεπάγεται αυτή η επιλογή τους. Μέσα από τα παιχνίδια βελτιώνεται σε όλους τους τομείς ένας ποδοσφαιριστής. Εάν δεν παίζει πώς θα βελτιωθεί; Μόνο μέσω των προπονήσεων είναι αδύνατον.
Πέραν του Αθανασιάδη ουδέν άλλο αξιοσημείωτο είδαμε στη Τούμπα. Ο ΠΑΟΚ σε άλλο ένα παιχνίδι ήταν κακός και έδειξε ότι συνεχίζει το παρατεταμένο ντεφορμάρισμά του. Η Λάρισα έφτασε τρεις φορές μια ανάσα από την ισοφάριση και στις δυο ευθύνεται αποκλειστικά ο Ετό, ο οποίος άφησε τον Τσιμπάμπα σε ισάριθμες φάσεις, μέσα σε ένα τρίλεπτο, μόνο του σε θέση βολής.
Η εμμονή του Χάβου στην χρησιμοποίηση του Βραζιλιάνου στη θέση του δεξιού μπακ κάποια στιγμή σε κρίσιμο παιχνίδι θα στοιχίσει ακριβά στον ΠΑΟΚ. Ο Ετό είναι μια ολοφάνερη πηγή κινδύνων για την άμυνα. Ο Χαλκιάς γλίτωσε τον ΠΑΟΚ από τον ισοφάριση, ακουμπώντας όσο έπρεπε την μπάλα στην κεφαλιά του Νταμπίζα προς το τέλος, προκειμένου αυτή να πάει στο δοκάρι και όχι στα δίχτυα.
Ο Ελ Ζαρ είχε κυρίως ανολοκλήρωτες προσπάθειες, ενώ ο Βιερίνια ήταν φανερά ανέτοιμος και επηρεασμένος από τον τραυματισμό του. Το κέντρο με την αιφνίδια αποχώρηση του Γκαρσία, «κράτησε» καθαρά λόγω της εμπειρίας του αθόρυβου Βιτόλο, διότι ο Αρίας κινήθηκε και πάλι στα ρηχά νερά και δεν ανέλαβε πρωτοβουλίες. Ο Ίβιτς με τον Μουσλίμοβιτς δεν «βλέπονταν» για άλλη μια φορά. Ευτυχώς, που στην θέση του Βόσνιου έβαλε – επιτέλους – ο Χάβος τον Αθανασιάδη έστω ως αλλαγή στο 65΄ και μπήκε το γκολ της νίκης.
Συμπερασματικά, ο ΠΑΟΚ με την νίκη επί της Λάρισας απέφυγε το άγχος μέχρι το τέλος της κανονικής περιόδου και «κέρδισε» χρόνο και ηρεμία για να προετοιμαστεί κατάλληλα ενόψει των πλέι οφ, όπου ο μεγάλος στόχος είναι, κατά κοινή ομολογία όλων μέσα στην ομάδα, η πρωτιά.
