Τον πρόδωσαν οι απουσίες του

Ο ΟΦΗ δεν συμπλήρωσε δεκαοκτάδα, είχε παίκτη λιγότερο στον πάγκο, αλλά ο Παναθηναϊκός ήταν αυτός που προδόθηκε από τις απουσίες του. Θα μου πείτε
, «καλά ρε φίλε, τώρα θυμήθηκες την απουσία του Γκονζάλες ή του Βίκτορ»; Μα, χθες περισσότερο από ποτέ, φάνηκε ότι ο Παναθηναϊκός δεν έχει δεύτερο Γκονζάλες, ούτε δεύτερο Βίκτορ.

Είναι τραγικό να νοσταλγούμε και να αναδεικνύουμε ως κρίσιμη απουσία τον Βίκτορ που είδαμε στην Ελλάδα (ούτε το 25% του Βίκτορ της Λα Κορούνια), αλλά να, που ακόμη κι αυτός ο Βίκτορ θα έκανε την διαφορά στο χθεσινό παιχνίδι, μεμισή ή 1,5 πάσα της προκοπής!

«Δηλαδή θες να μας πεις, ότι έλειψε ο Παπαδόπουλος;» θα ρωτήσει κάποιος άλλος. Για τον Παπαδόπουλο που όλοι ξέρουμε, δεν το συζητώ. Ακόμη και για τον Μ(ετά).Α(ρθροσκόπηση) Παπαδόπουλο, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι θα αποτελούσε καθοριστικό παράγοντα, για να γείρει η πλάστιγγα υπέρ του «τριφυλλιού».

Εδώ ολοκλήρωσε το παιχνίδι ο -ωσεί παρών- Μάντζιος, μόνο και μόνο επειδή δεν υπήρχε επιθετικός στον πάγκο!

«Σε λίγο θα μας πεις ότι σου έλειψε και ο Σέριτς…» θα αναστενάξει άλλος. Ε, ναι. Μα την Παναγία, ρε παιδιά, με τον Νίλσον του πρώτου ημιχρόνου, ορκίστηκα ότι δεν θα ξαναπώ κακή κουβέντα για τον Σέριτς. Βέβαια, δίπλωσα τα δάκτυλα πίσω από την πλάτη, όπως η Βλαχοπούλου στην «Χαρτοπαίκτρα», αλλά ορκίστηκα! Ψέματα να πω;

Ο ίδιος το αρνήθηκε σε σχετική ερώτηση, αλλά όλοι το εισέπραξαν το παράπονο του Βίκτορ Μουνιόθ στην συνέντευξη τύπου, για τις μεταγραφές που δεν έγιναν και τις προαναγγελθείσες επιστροφές τραυματιών που δεν επιβεβαιώθηκαν.

Όχι, πως δεν έκανε λάθη και ο Ισπανός. Μάλιστα αυτή τη φορά πιθανότατα θα τα διαβάσετε σε πολλές εφημερίδες και ιστοσελίδες. Δεν μπορώ όμως να μην τον παραδεχτώ, στο ότι άντεξε δύο φορές να κοιτάξει στον πάγκο του και δεν έβαλε ούτε στιγμή τα κλάματα…