Τότεναμ - Λίβερπουλ: Μερικοί το προτιμούν κρύο

Η Λίβερπουλ δεν δίστασε να τσαλακώσει την εικόνα της για να φτάσει στο τρόπαιο, η Τότεναμ πήρε την αναγνώριση από τον ίδιο τον αντίπαλο και τον τρόπο που επέλεξε να την αντιμετωπίσει. Σε έναν "κρύο" τελικό, που έκριναν ένας ήρωας της Marvel και κάποιος που ξέμεινε στο ρόστερ το περσινό καλοκαίρι.

Ο Μοχάμεντ Σαλάχ στον τελικό του Champions League 2018-2019 με αντίπαλο την Τότεναμ στο 'Γουάντα Μετροπολιτάνο' της Μαδρίτης, Σάββατο 1 Ιουνίου 2019
Ο Μοχάμεντ Σαλάχ στον τελικό του Champions League 2018-2019 με αντίπαλο την Τότεναμ στο 'Γουάντα Μετροπολιτάνο' της Μαδρίτης, Σάββατο 1 Ιουνίου 2019 AP PHOTO/FELIPE DANA

Η Λίβερπουλ είναι η νέα πρωταθλήτρια Ευρώπης, κερδίζοντας φέτος το τρόπαιο του Champions League που ίσως να δικαιούταν περισσότερο πέρσι. Όταν ο Ράμος έβγαλε από νωρίς εκτός μάχης τον Σαλάχ, αλλάζοντας δραματικά -και υπέρ της Ρεάλ Μαδρίτης- τα δεδομένα εκείνου του τελικού. Ο Αιγύπτιος φορ που πρόλαβε να πάρει την εκδίκηση του μετά από δύο λεπτά αγώνα στο "Metropolitano", έστω κι αν η Τότεναμ ήταν αυτή που πλήρωσε τα περσινά σπασμένα.

Το πέναλτι που υπέδειξε αβίαστα ο Σκόμινα υπέρ της Λίβερπουλ συζητήθηκε πολύ, ειδικά μέσω social media, όπου οι περισσότεροι εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους. Επειδή η ανάλυση της φάσης αλλάζει ανάλογα με τις προτιμήσεις του καθένα, ίσως το μόνο που μπορεί να ειπωθεί με σιγουριά είναι πως μοιάζει με μια απόφαση πολύ σκληρή, ειδικά για το... 22ο δευτερόλεπτο ενός τελικού και τον Σκόμινα να μην εξετάζει καν την φάση στην οθόνη του VAR.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν πέντε σημεία στα οποία μπορεί να σταθεί κάποιος, επιχειρώντας να εξηγήσει τον τρόπο που κύλησε το 90λεπτο στο "Metropolitano", μέχρι την στιγμή που είχαμε μόνο δάκρυα. Δάκρυα πριν την σέντρα για τον Αντόνιο Ρέγες, δάκρυα μετά το τελευταίο σφύριγμα στον τελικό. Χαράς για τους Reds και λύπης για τους Spurs.

1. Δεν δίστασε να τσαλακώσει την εικόνα της

Η Λίβερπουλ έγινε μόλις η δεύτερη ομάδα στην ιστορία του Champions League, μετά την Ίντερ του Ζοζέ Μουρίνιο, που πήρε τον τελικό έχοντας μικρότερη κατοχή μπάλας. Απέναντι της δεν είχε την Ρεάλ Μαδρίτης. Ούτε την Μπαρτσελόνα, την Μάντσεστερ Σίτι, την Μπάγερν Μονάχου ή την Γιουβέντους. Ήταν η Τότεναμ και αυτό κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακό το μόλις 36% που έγραψαν οι 'κόκκινοι" στην κατοχή μπάλας κόντρα στο 64% των Spurs. Και οι υπόλοιποι αριθμοί συμπληρώνουν το παραπάνω στατιστικό με πειστικό τρόπο. Η Τότεναμ είχε 8 σουτ on target, η Λίβερπουλ μόνο 3. Είναι χαρακτηριστικό εξάλλου ότι χρειάστηκαν τουλάχιστον 4 σωτήριες επεμβάσεις του Άλισον στο ματς - αντίθετα με τον Λορίς που δέχθηκε δύο γκολ χωρίς να χρειαστεί να επέμβει σε όλο το υπόλοιπο της αναμέτρησης.

Η ομάδα του Ποτσετίνο είχε 81% ακρίβεια στις πάσες, αυτή του Κλοπ 68%. Η Τότεναμ ολοκλήρωσε 428 πάσες, η Λίβερπουλ 189. Τα xgoals στο παιχνίδι ήταν 1 για την Τότεναμ και 0,6 για την Λίβερπουλ. Παρ' όλα αυτά το σκορ ήταν 2-0 για τους "κόκκινους" και σε μια γωνία κρυμμένη χασκογελούσε η διάσημη ατάκα του Ίβιτσα Όσιμ για τα... χαλαρά ήθη της μπάλας.

Τότεναμ - Λίβερπουλ: Μερικοί το προτιμούν κρύο
Τα xgoals του τελικού στο "Metropolitano"

Στην πραγματικότητα η Λίβερπουλ δεν δίστασε να τσαλακώσει την εικόνα της και να φορέσει την πανοπλία του κυνισμού για να φτάσει αλώβητη στην κούπα με τα μεγάλα αυτιά. Πήρε το τρόπαιο μάλλον με έναν τρόπο που θα ήταν πιο συμβατό να συμβεί υπέρ της Τότεναμ σε έναν τέτοιο τελικό...

2. Φλερτάρει με το μεταφυσικό ο Φαν Ντάικ

Εντάξει, αρχιζει να μοιάζει με ιστορία επιστημονικής φαντασίας αλλά ο Βίρχιλ Φαν Ντάικ κοντεύει να πείσει και τους πλέον δύσπιστους ότι οι σούπερ ήρωες δεν είναι δημιουργήματα της Marvel ή της DC, αλλά υπάρχουν στην πραγματικότητα. Για την εκπληκτική σεζόν του Ολλανδού στόπερ τα είχαμε ξαναπεί, ωστόσο εδώ η κατάσταση αρχίζει να φλερτάρει με το μεταφυσικό...!

Δεν ούτε ένα, ούτε δύο, ούτε τρία. Δεν είναι ούτε δέκα ή ακόμη και είκοσι. Είναι 64 (!) ολόκληρα παιχνίδια, που δεν έχει βρεθεί άνθρωπος να ντριμπλάρει τον Βίρχιλ Φαν Ντάικ. Αριθμός που συμπληρώθηκε στον τελικό του "Metropolitano". Ο Σον Χέουνγκ Μιν βρέθηκε κοντά στο να το καταφέρει, σχεδόν μισό βήμα πριν τον στόχο, αλλά και αυτός έμεινε με την προσπάθεια... Ο Φαν Ντάικ έβαλε την μπέρτα του και στέρησε από τον Νοτιοκορεάτη την δυνατότητα να εκτελέσει για την ισοφάριση.

Με άξιους συμπαραστάτες του Ολλανδού στον τελικό τους Ζοέλ Ματίπ και Άλισον, έχουμε την απάντηση στο μηδέν παθητικό της Λίβερπουλ στην αναμέτρηση.

3. (Ξ)έμεινε για να δώσει την κούπα

Όταν ακόμη ήταν 19 ετών, το 2014, η Λίβερπουλ πλήρωσε 14 εκατ. ευρώ στην Λιλ για να τον αποκτήσει. Φάνταζε ως ένας φορ που μπορούσε να εξελιχθεί σε σούπερ σταρ. Δεν έγινε καν ένας επιθετικός που θεωρούνταν απαραίτητος στο ρόστερ της ομάδας. Τον Αύγουστο του 2017 πήγε δανεικός στην Βόλσφμπουργκ, με οψιόν αγοράς στα 6,5 εκατ. ευρώ. "Ό,τι πάρουμε πίσω, καλό θα είναι", ήταν το σκεπτικό της Λίβερπουλ για τον Βέλγο κυνηγό. Ένα καλοκαίρι μετά, η Βόλσφμπουργκ δεν σκέφτηκε ποτέ να ενεργοποιήσει την οψιόν και έστειλε τον παίκτη πίσω στο "Anfield".

Στο ξεκίνημα της σεζόν, ο Ντιβόκ Οριγκί περισσότερο έμοιαζε να έχει ξεμείνει στα χέρια του Γιούργκεν Κλοπ παρά οτιδήποτε άλλο. Έβαλε δύο γκολ στο μυθικό 4-0 επί της Μπαρτσελόνα στα ημιτελικά του θεσμού. Μπήκε αλλαγή στο ματς και πέτυχε το 2-0 στον τελικό, σε ένα σημείο που η Τότεναμ πίεζε για την ισοφάριση. Τρεις προσπάθειες on target είχε στο Champions League και σκόραρε σε ισάριθμες... Αν ο Βίρχιλ Φαν Ντάικ ήταν μακράν ο καλύτερος παίκτης της Λίβερπουλ την φετινή σεζόν, ο Ντιβόκ Οριγκί ήταν αυτός που μετέφρασε σε κάτι χειροπιαστό την απόδοση του Ολλανδού στόπερ.

4. Τελικοί - Αργεντίνοι τεχνικοί 5-0

Το 2000 και το 2001 ήταν ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ που οδήγησε την Βαλένθια σε δύο συνεχόμενους τελικούς, για να ηττηθεί από τις Ρεάλ Μαδρίτης και Μπάγερν Μονάχου. Το 2014 και το 2016 ήταν ο Ντιέγκο Σιμεόνε που ως προπονητής της Ατλέτικο Μαδρίτης ηττήθηκε σε δύο τελικούς με αντίπαλο την Ρεάλ Μαδρίτης. Το 2019 ήταν η σειρά του Μαουρίτσιο Ποτσετίνο. Πέντε Αργεντίνοι τεχνικοί έχουν φτάσει στον τελικό του Champions League, ουδείς έχει γευθεί την χαρά της νίκης και της κατάκτησης του τροπαίου. Ο Ποτσετίνο που αποφάσισε να ρίξει στην μάχη τον Χάρι Κέιν -και άφησε στον πάγκο τον ήρωα του Άμστερνταμ Λούκας Μόουρα- θεωρώντας πως η Τότεναμ έπρεπε να παίξει αυτό το ματς με το φυσικό της ηγέτη στο χορτάρι, ακόμη κι αν προερχόταν από δίμηνη σχεδόν απουσία.

Δεν δικαιώθηκε, έστω κι αν το κοουτσάρισμα του στο δεύτερο ημίχρονο έφερε την Τότεναμ κοντά στην ισοφάριση, για να μείνει στο τέλος μόνο με την ικανοποίηση της καλής προσπάθειας. Η παρουσία και μόνο των Spurs στον τελικό είναι ένα τεράστιο παράσημο για τον 47χρονο τεχνικό, αλλά η τελευταία γεύση είναι πικρή, καθώς συνοδεύτηκε από την απώλεια του τροπαίου για το "τελικοί Champions League - Αργεντίνοι τεχνικοί 5-0".

5. As cold as it gets

Πιο... κρύο ξεκίνημα για την Τότεναμ δεν μπορούσε να υπάρχει στον τελικό. Με τον Σκόμινα να θεωρεί πέναλτι την περιπλάνηση της μπάλας στο στήθος-μασχάλη και λίγο από τρικέφαλο (;) του Σισοκό και να στήνει στα 11 βήματα την ομάδα του Βόρειου Λονδίνου. "Κρύα" ήταν αντίδραση των Λονδρέζων, που πήραν την μπάλα στα πόδια τους αλλά αδυνατούσαν να δημιουργήσουν με συνέπεια φάσεις που θα ανησυχούσαν την Λίβερπουλ. "Κρύα" ήταν η ομάδα του Γιούργκεν Κλοπ που έχει συνηθίσει τους φίλους της σε "καυτό" ποδόσφαιρο αλλά αυτή τη φορά δεν την ενδιέφερε να παίξει, αλλά να κερδίσει. Λογικό, καθώς παίζοντας -και μάλιστα εξαιρετικά- τα τελευταία τρία χρόνια, δεν είχε κερδίσει τίποτα. "Κρύο" ήταν και το δεύτερο γκολ που δέχθηκε η Τότεναμ. Εκεί που πίεζε για την ισοφάριση, ήρθε ένα κόρνερ της Λίβερπουλ, κόντρες και διεκδικήσεις που έφεραν την μπάλα στο αριστερό πόδι του Οριγκί και από εκεί στα δίχτυα του Λορίς. Ένα γκολ κόντρα στη ροή του αγώνα. "Κρύα" ήταν η παρουσία του Κέιν στο χορτάρι μετά από δίμηνη απουσία, ακόμη πιο "κρύα" αυτή των Σαλάχ - Μανέ - Φιρμίνο, που ίσως για πρώτη φορά φέτος και οι τρεις μαζί δεν κατάφεραν ποτέ να δημιουργήσουν έστω και μια φορά πρόβλημα στην αντίπαλη περιοχή. Στο φινάλε βέβαια αυτά λίγο ενδιαφέρουν τους φίλους της Λίβερπουλ. Άλλωστε μερικοί... το προτιμούν κρύο. Ειδικά αν πρόκειται για το τρόπαιο της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης. Για την Τότεναμ πάλι, ίσως η μεγαλύτερη αναγνώριση να ήρθε από τον ίδιο τον αντίπαλο και τον τρόπο που επέλεξε να την αντιμετωπίσει. "Κρύα" και αυτή, αλλά αληθινή.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ