Του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ. Το σχόλιο του Δημήτρη Κριτή

Τελικά όλοι αυτοί οι μεγαλόσχημοι έχουν ένα κοινό αλλά και πολύ μεγάλο ελάττωμα. Παραδέχονται ότι κάνουν λάθη, γιατί τα νεκροταφεία γέμισαν από αλάνθαστους και αναντικατάστατους, αλλά ή δεν θυμούνται κανένα όταν τους ζητάς να τα απαριθμήσουν ή θυμούνται 2-3 που ευχαρίστως θα ξανάκαναν. Δηλαδή μηδέν εις το πηλίκον.

Υπέμεινα τον μονόλογο κατά Γιάννη Βαρδινογιάννη γιατί σαφέστατα είχε δικαίωμα -αλλά και υποχρέωση- να μιλήσει, αλλά δεν μπορώ να δηλώσω και ικανοποιημένος για το γεγονός ότι ο Ανδρέας Βγενόπουλος δεν χώρεσε τα προσωπικά ή και τα πολυμετοχικά λάθη σε χρόνο ικανό να ακουστούν, να καταγραφούν και να κριθούν βρε αδερφέ.

Θα μου πεις, αυτό μας ενδιέφερε από τη συνέντευξη Τύπου; Αναγκαίο κακό ήταν η επίθεση κατά Τζίγγερ και τα πρώτα 60 λεπτά. Αυτό που ενδιέφερε και ήταν το ζουμί, χώρεσε στα επόμενα -όλα κι όλα- δέκα και επίλογο της ομιλίας πριν τις ερωταπαντήσεις: η θέση του για το μέλλον.

Διαβάζω ότι κάποιοι απογοητεύτηκαν, γιατί περίμεναν ότι θα ανακοινώσει πως σήμερα κιόλας παίρνει τις μετοχές του Βαρδινογιάννη, καταθέτει 20 εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία της ΠΑΕ και κλείνει και 2-3 Πιζάρο από τώρα για τον Γενάρη. Εξυπνάδες…

Ακούω κάποιους να πανηγυρίζουν, γιατί “ο Παναθηναϊκός αναπνέει και πάλι ελεύθερος μετά από 32 χρόνια δυναστείας Βαρδινογιάννη”. Υπερβολές…

Η αλήθεια είναι ότι η εναλλακτική πρόταση στη δυναστεία Βαρδινογιάννη ανακοίνωσε ότι δεν αισθάνεται το ίδιο δυνατός όσο το 2008 και αδυνατεί να σηκώσει μόνος του το βάρος της σωτηρίας και παλινόρθωσης του Παναθηναϊκού, αλλά δήλωσε παρών φτάνει να βρεθούν ικανοί αριθμητικά και οικονομικά συμπαίκτες ώστε να αρθεί το αδιέξοδο.

Ξεκάθαρα τα πράγματα. Μπορεί να ανέλαβε αορίστως, αλλά να αρνήθηκε να κατονομάσει τις ευθύνες του, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι θα επωμιστεί και το σύνολο της ευθύνης του ναυαγίου.

Ως ικανός dealer μοίρασε το παιχνίδι στο μερτικό που αναλογεί στο καθέναν βάσει ποσοστού, ζητώντας συστράτευση των παρόντων κι επειδή γνωρίζει ότι δεν μπορεί να περιμένει και πάρα πολλά, κήρυξε και επιστράτευση των απόντων, όσων δηλαδή για παράδειγμα δεν ακολούθησαν την είσοδό του στον Παναθηναϊκό με δικαιολογία (ή ελαφρυντικό, εσείς διαλέγετε) ότι προτιμούσαν την εξαγορά των μετοχών Βαρδινογιάννη και όχι τη συνεργασία μαζί του.

Του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ, λέει ο λαός μας, αλλά με τον Βγενόπουλο δεν μπορεί να είσαι σίγουρος. Μπορεί να αναθεωρήσεις και τη λαϊκή σοφία. Γιατί αν για παράδειγμα υπάρξει άρνηση συμμετοχής στην προαναγγελθείσα αύξηση μετοχικού κεφαλαίου από τους νυν μετόχους, δύο τινά μπορεί να συμβούν: πρώτον να δηλώσουν απροθυμία ή αδυναμία υπό τις παρούσες συνθήκες να χρηματοδοτήσουν ξανά (και ξανά) το σχέδιο σωτηρίας, άρα δικαιολογούν και τη δική του υποχώρηση ή να δηλώσουν άρση (ή απώλεια εν πάση περιπτώσει) εμπιστοσύνης προς το πρόσωπό του, οπότε θα πρέπει να προτείνουν εναλλακτική λύση.

Όπως πρώτο σας ενημέρωσε το Contra.gr, από την ολοκλήρωση κιόλας της συνέντευξης Βγενόπουλου, ο Γιάννης Βαρδινογιάννης αποδέχθηκε όλους τους όρους, γιατί πολύ απλά δεν έχει τίποτε να χάσει. Ο Αντρέας Βγενόπουλος ξεφόρτωσε σημαντικό βάρος από τις πλάτες του και πλέον η μπάλα βρίσκεται (και) στα πόδια όλων όσων έχουν την δυνατότητα να συμβάλλουν για την άρση του αδιεξόδου.

Κι αν δεν ενεργοποιηθούν τι; Καλό το ερώτημα. Αλλά θα πρέπει πρώτα να απαντήσουμε τι θα γίνουν οι αδρανείς μετοχές της οικογένειας Βαρδινογιάννη αν δεν παρουσιαστεί ενδιαφερόμενος στο δικηγορικό γραφείο; Και σ’ αυτό δεν έδωσε κανείς ακόμη απάντηση μέχρι σήμερα…