Τζόρβας: “Παναθηναϊκός ή εξωτερικό”
Η εναλλακτική επιλογή για τον Αλέξανδρο Τζόρβα αν και εφόσον φύγει ποτέ από τον Παναθηναϊκό είναι να αγωνιστεί στο εξωτερικό. Το δήλωσε ο ίδιος σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα "Real News".
Tα κυριότερα σημεία της συνέντευξης
Έχεις καταλάβει τις γενικότερες “επιδράσεις” που είχε η εμφάνιση σου στο Μουντιάλ;
“Το αισθάνθηκα λίγο όταν γύρισαν στην Ελλάδα. Όσο ήμουν στην Αφρική, ήμουν τελείως απομονωμένος και συγκεντρωμένος στη δουλειά μου εκεί. Γενικά, πάντως, έχω κόψει να διαβάζω οτιδήποτε με αφορά. Δεν θέλω να επηρεάζομαι – τι να επηρεάζομαι δηλαδή, την ίδια δουλειά κάνω πάντα στο γήπεδο. Ούτως ή άλλως για μένα δεν άλλαξε κάτι”.
Δεν άλλαξε κάτι που ασχολήθηκε όλος ο πλανήτης μαζί σου; Σε έβγαλαν στους 11 πιο ωραίους ποδοσφαιριστές του κόσμου!
“Όταν γύρισα πίσω, είχα διαφορετική απήχηση στον κόσμο, αλλά όσον αφορά τα πειράγματα περισσότερο. Πραγματικά, όμως, όταν ήμουν στη Νότια Αφρική, ήμουν τελείως συγκεντρωμένος”.
Πες κανένα πείραγμα… Για τη Βραζιλιάνα Κλαούντια Λέιτε, η οποία νόμιζε πως ήσουν μοντέλο των Dolce & Gabbana, σου είπαν;
(Γελάει) “Εντάξει, με τόσα πειράγματα, με πληροφόρησαν και για τη Βραζιλιάνα. Πάντως, εκεί δεν είχαμε καμιά επαφή με κόσμο. Όταν γύρισα πίσω, δεν παρακολούθησα τι γράφετaι για μένα. Βέβαια, με έπαιρναν τηλέφωνο για να μου πουν πάνω-κάτω τι λέγεται ή ότι εκείνη τη στιγμή δείχνει η τηλεόραση, αλλά δεν την άνοιγα καν για να με δω – αλήθεια σου λέω!”
Τι πιστεύεις για την 11άδα των πιο σέξι;
“Αυτές είναι «διακρίσεις» που σε φέρνουν όχι σε δύσκολη, μάλλον σε ουδέτερη θέση. Όλο αυτό που δημιουργήθηκε γύρω από το πρόσωπο μου, δεν σου λέω ότι με ενοχλεί. Δεν με ενοχλεί, αρκεί να μην παραβιάζει την προσωπική μου ζωή”.
Εσύ θα γινόσουν μοντέλο για εσώρουχα, ας πούμε;
“Δεν θα έκανα ποτέ κάτι που θα αφορούσε γυμνό γενικότερα. Διαφήμιση εσωρούχων δεν θα έκανα. Διαφήμιση γενικά να κάνω, δεν έχω πρόβλημα, αλλά δεν είναι στα σχέδια μου να γίνω μοντέλο. Από την άλλη, ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι θα έρθει στη ζωή σου, για αυτό δεν πρέπει να αποκλείεις τίποτα”.
Ποιες είναι οι καλές και ποιες οι κακές μνήμες του Μουντιάλ;
“Σίγουρα η όλη κατάσταση του πρώτου παιχνιδιού, που χάσαμε και τα “λαϊκά δικαστήρια” που ακολούθησαν ήταν η χειρότερη στιγμή μας. Η καλύτερη ήταν η νίκη. Ήταν μοναδικό! Να… Κάναμε κάτι για πρώτη φορά στην ιστορία και εσύ μου λες ότι είμαι σέξι”.
Μα, δεν το είπα εγώ…
“Ναι, μα πετύχαμε κάτι τόσο σημαντικό και εμένα κάθε φορά που βγαίνω έξω, αντί να μου λένε για την πρώτη νίκη της Εθνικής μας στην ιστορία του Μουντιάλ, με ρωτάνε αν γνώρισα τη Βραζιλιάνα. Είναι δυνατόν;”.
Σε πλησιάζει ο κόσμος στο δρόμο;
“Ναι έρχονται με άνεση να μου μιλήσουν κι αυτό με ευχαριστεί. Δεν θέλω να έχω απόμακρη σχέση με τον κόσμο. Αλλά κι αν μια μέρα ο κόσμος σταματήσει να με αναγνωρίζει, πίστεψε με, δεν θα με πειράξει καθόλου. Πριν από μερικά χρόνια ήμουν στην αφάνεια και δεν με πείραζε καθόλου – εγώ ποδόσφαιρο ήθελα να παίξω”.
Τι δεν ξέρουμε για σένα;
“Γεννήθηκα στην Αθήνα, είμαι 28 ετών, η οικογένεια δεν έχει καμία σχέση με το ποδόσφαιρο κι εγώ άρχισα να ασχολούμαι, γιατί ο αδερφός μου είχε την ιδέα να με πάει από πιτσιρικά στην ακαδημία του Παναθηναϊκού”.
Αν σου έλεγα ότι δεν θα ξαναπαίξεις στον ΠΑΟ, τι θα έκανες;
“Θα πήγαινα στο εξωτερικό. Είναι ένας από τους στόχους μου να παίξω εκεί”.
Ισχύει ότι μετά το Μουντιάλ υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για σένα από Ιταλία;
“Ενδιαφέρον μπορεί να υπάρχει, το ζήτημα, όμως, είναι να έρθει μια επίσημη πρόταση, να κριθεί και να συμφέρει όλες τις πλευρές. Μπορεί να έχεις ενδιαφέρον από 100 ομάδες και επίσημη πρόταση από καμία. Έχει μεγάλη διαφορά το ένα με το άλλο”.
Ρεχάγκελ ή Σάντος;
“Ε, δεν μπορείς τώρα να συγκρίνεις έναν άνθρωπο που έχει πετύχει τόσα πράγματα στην Εθνική! Ο Ρεχάγκελ έχει μείνει πολλά χρόνια στην ομάδα και πέτυχε πράγματα που ήταν ακατόρθωτα”.
Όταν έβλεπες τον τελικό του Euro, ούρλιαζες;
“Δεν μπορούσες να κάνεις και διαφορετικά! Ήταν θέμα εθνικής υπερηφάνειας. Πως μπορείς να μείνεις αμέτοχος; Ξέρεις, έχουμε στην ομάδα μερικούς που είναι πρωταθλητές και νομίζω ότι δεν έχουν συνειδητοποιήσει το μέγεθος αυτού που έχουν κάνει. Τους παρατηρώ τους βλέπω ότι ναι μεν ζουν με αυτό, ζουν σαν να είναι ένα όνειρο που πραγματοποιήθηκε, ακόμα όμως δεν έχουμε καταλάβει ότι έχουν κατακτήσει ένα τόσο μεγάλο τρόπαιο”.
