Βελτιώνεται ο μέσος όρος φόρμας στον καταλληλότερο χρόνο
Η φυσική κατάσταση μιας ομάδας χτίζεται αυστηρά το καλοκαίρι. Η συχνότητα των αγώνων στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, ιδιαίτερα σε ομάδες με πολλούς διεθνείς όπως ο Παναθηναϊκός, δεν επιτρέπουν πια τις πάλαι ποτέ "μίνι προετοιμασίες" του χειμώνα.
Έτσι, στη διάρκεια της χρονιάς μπορούν να γίνουν κάποιες διορθωτικές παρεμβάσεις, αλλά ως εκεί. Οποιαδήποτε προσπάθεια για κάτι περισσότερο αποτελεί δίκοπο μαχαίρι. Στον συγκεκριμένο τομέα, οι πράσινοι δείχνουν να διατηρούνται (ή να συντηρούνται) σε πολύ ικανοποιητικά για την εποχή επίπεδα.
Εξίσου όμως σημαντική για την εικόνα μιας ομάδας είναι εκτός από την φυσική και η αγωνιστική κατάσταση, η οποία εν πολλοίς εξαρτάται από τη φόρμα του συνόλου.
Μία ομάδα στην οποία περισσεύει η ποιότητα των μονάδων, μπορεί να επωφεληθεί από αυτή ακόμη και στην μέτρια ημέρα του συνόλου και να φτάσει στην επικράτηση με προσωπικές ενέργειες που θα κάνουν στο χορτάρι την διαφορά.
Στην παρούσα φάση όμως, ο Παναθηναϊκός απολαμβάνει την ευτυχή συγκυρία ή κατέκτησε την δυνατότητα, να βαδίζει σ’ έναν πολύ ασφαλέστερο δρόμο.
Ναι, βρίσκεται σε διαρκή επαφή με τα αντίπαλα δίχτυα ο Σισέ, ναι, ηγετική η φυσιογνωμία του Ζιλμπέρτο Σίλβα στον χώρο της μεσαίας γραμμής, αλλά δεν υπάρχει κάποιος παίκτης που να βρίσκεται σε αυτό που λέμε “δαιμονιώδη κατάσταση”, να διανύει περίοδο τοπ φόρμας.
Συμβαίνει όμως κάτι πολύ πιο σημαντικό. Μονάδες που φαινόταν στο προηγούμενο διάστημα να διέρχονται αγωνιστική κοιλιά και συγκέντρωσαν την κριτική (Καραγκούνης, Κατσουράνης, Σπυρόπουλος) ή δοκιμάστηκε η πίστη τους στη συνεργασία και η αυτοπεποίθησή τους (Καντέ, Σαριέγκι) δείχνουν ότι ανένηψαν και ανέβασαν πλέον εκτός από την προσωπική τους απόδοση και τον μέσο όρο της φόρμας του συνόλου.
Στον καταλληλότερο χρόνο, οι πράσινοι ακόμη κι αν δεν έχουν ποδοσφαιριστή του 9 στο χορτάρι, έπαψαν τουλάχιστον να έχουν παίκτες του 4 ή του 5. Αυτό τους επιτρέπει να μην εξαρτώνται από τα… φεγγάρια των αστέρων τους, αλλά και να μην έχουν στην ενδεκάδα “μαύρες τρύπες”, που απορροφούν την ενέργεια των υπολοίπων.
Με δεδομένο ότι ως το τέλος του μαραθωνίου δεν υπάρχουν πλέον κενές ημερομηνίες και οι ανάσες μεταξύ των αγώνων και στα τρία μέτωπα δεν υπερβαίνουν τα τρία 24ωρα, το στοίχημα της τεχνικής ομάδας είναι να διαχειριστεί με ασφάλεια και σύνεση τη συγκεκριμένη αγωνιστική εικόνα.
Η κόπωση θα είναι πλέον μεγαλύτερη και τα σημάδιατης περισσότερο ορατά. Όσους περισσότερους ποδοσφαιριστές καταφέρουν αξιοποιήσουν το επόμενο διάστημα, τόσο θα επιμηκύνουν τον χρόνο παραμονής σε υψηλά επίπεδα αγωνιστικής παρουσίας. Κι αν ακούγεται κοινότυπο, είναι πραγματικότητα: δεν περισσεύει κανείς!
Εξίσου όμως σημαντική για την εικόνα μιας ομάδας είναι εκτός από την φυσική και η αγωνιστική κατάσταση, η οποία εν πολλοίς εξαρτάται από τη φόρμα του συνόλου.
Μία ομάδα στην οποία περισσεύει η ποιότητα των μονάδων, μπορεί να επωφεληθεί από αυτή ακόμη και στην μέτρια ημέρα του συνόλου και να φτάσει στην επικράτηση με προσωπικές ενέργειες που θα κάνουν στο χορτάρι την διαφορά.
Στην παρούσα φάση όμως, ο Παναθηναϊκός απολαμβάνει την ευτυχή συγκυρία ή κατέκτησε την δυνατότητα, να βαδίζει σ’ έναν πολύ ασφαλέστερο δρόμο.
Ναι, βρίσκεται σε διαρκή επαφή με τα αντίπαλα δίχτυα ο Σισέ, ναι, ηγετική η φυσιογνωμία του Ζιλμπέρτο Σίλβα στον χώρο της μεσαίας γραμμής, αλλά δεν υπάρχει κάποιος παίκτης που να βρίσκεται σε αυτό που λέμε “δαιμονιώδη κατάσταση”, να διανύει περίοδο τοπ φόρμας.
Συμβαίνει όμως κάτι πολύ πιο σημαντικό. Μονάδες που φαινόταν στο προηγούμενο διάστημα να διέρχονται αγωνιστική κοιλιά και συγκέντρωσαν την κριτική (Καραγκούνης, Κατσουράνης, Σπυρόπουλος) ή δοκιμάστηκε η πίστη τους στη συνεργασία και η αυτοπεποίθησή τους (Καντέ, Σαριέγκι) δείχνουν ότι ανένηψαν και ανέβασαν πλέον εκτός από την προσωπική τους απόδοση και τον μέσο όρο της φόρμας του συνόλου.
Στον καταλληλότερο χρόνο, οι πράσινοι ακόμη κι αν δεν έχουν ποδοσφαιριστή του 9 στο χορτάρι, έπαψαν τουλάχιστον να έχουν παίκτες του 4 ή του 5. Αυτό τους επιτρέπει να μην εξαρτώνται από τα… φεγγάρια των αστέρων τους, αλλά και να μην έχουν στην ενδεκάδα “μαύρες τρύπες”, που απορροφούν την ενέργεια των υπολοίπων.
Με δεδομένο ότι ως το τέλος του μαραθωνίου δεν υπάρχουν πλέον κενές ημερομηνίες και οι ανάσες μεταξύ των αγώνων και στα τρία μέτωπα δεν υπερβαίνουν τα τρία 24ωρα, το στοίχημα της τεχνικής ομάδας είναι να διαχειριστεί με ασφάλεια και σύνεση τη συγκεκριμένη αγωνιστική εικόνα.
Η κόπωση θα είναι πλέον μεγαλύτερη και τα σημάδιατης περισσότερο ορατά. Όσους περισσότερους ποδοσφαιριστές καταφέρουν αξιοποιήσουν το επόμενο διάστημα, τόσο θα επιμηκύνουν τον χρόνο παραμονής σε υψηλά επίπεδα αγωνιστικής παρουσίας. Κι αν ακούγεται κοινότυπο, είναι πραγματικότητα: δεν περισσεύει κανείς!
