Βίος και πολιτεία του Τακσίν Σιναβάτρα

Η Μάντσεστερ Σίτι είναι έτοιμη να αλλάξει  χέρια και το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών να περάσει στα χέρια του Τακσίν Σιναβάτρα έναντι του ποσού των 81.600.000 λιρών.

Βίος και πολιτεία του Τακσίν Σιναβάτρα
Η Μάντσεστερ Σίτι άλλαξε χέρια και το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών πέρασε στα χέρια του Τακσίν Σιναβάτρα έναντι του ποσού των 81.600.000 λιρών. Ο άνθρωπος που ως πολιτικός αγαπήθηκε (και αμφισβητήθηκε) όσο κανείς άλλος στην ιστορία της Ταϊλάνδης και του οποίου η περιουσία ξεπερνάει τα τρία δισεκατομμύρια ευρώ, εμφανίζεται πλέον ως κυνηγημένος και απατεώνας. Ας ρίξουμε μία ματιά στο ποιο είναι το επίδοξο νέο αφεντικό των "πολιτών" .

Γεννημένος στις 26 Ιουλίου του 1949, ο Σιναβάτρα αμφισβητήθηκε ως επιχειρηματίας, θαυμάστηκε ως πολιτικός, στη συνέχεια εξορίστηκε και πλέον, αφού γλίτωσε από αρκετές απόπειρες ανθρωποκτονίας, αντιμετωπίζει τη δυσπιστία του λαού που κάποτε τον αποθέωνε. Όχι ότι πλέον τον αφορά...

Ο επιχειρηματίας Σιναβάτρα

Ο άνθρωπος που αποφοίτησε από την 10η τάξη Αστυνομικών της Ταϊλάνδης, ακόμη και όταν εργαζόταν ως όργανο της Τάξης, είχε ανοίξει κατάστημα πώλησης μεταξένιων υφασμάτων, σινεμά και είχε χτίσει μία πολυκατοικία. Οι επενδύσεις του όμως δεν απέδωσαν και βρέθηκε να χρωστάει 50.000.000 μπατ.

Το 1982, ίδρυσε εταιρία δανεισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών σε κυβερνητικές υπηρεσίες και ανέκαμψε, αλλά η κατασκευή ραδιόφωνων για λεωφορεία ήταν αποτυχία.

Αφού ακολούθησαν ακόμη μερικές αποτυχημένες επιχειρηματικές δραστηριότητες, έκανε περιουσία όταν ενεπλάκη στην κινητή τηλεφωνία και την καλωδιακή τηλεόραση. Προηγουμένως, είχε αγοράσει τα δικαιώματα της κομεντί Baan Sai Thong, μίας παράστασης η οποία έγινε μεγάλη επιτυχία στη χώρα. Το σίγουρο είναι ότι ουδείς κατάλαβε από πού προήλθε η περιουσία του.

Οι επιχειρηματικές δραστηριότητές του δε δικαιολογούσαν καταθέσεις ύψους 2.000.000.000 λιρών και τα δύσκολα τώρα αρχίζουν... Η κατηγορία ότι έβαλε το χέρι στο βάζο με το μέλι, δημόσιο χρήμα αλλιώς, δείχνει να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα όσο ποτέ.

Το 1998, οπότε και είχε ήδη γίνει μεγιστάνας μέσω, κυρίως, των τηλεπικοινωνιών, ιδρύει μαζί με άλλους 22 πιστούς του το κόμμα Thai Rak Thai (Ενωμένη Ταϊλάνδη σε ελεύθερη μετάφραση). Στόχος δεν ήταν άλλος από την προετοιμασία των εκλογών του 2001.

Με σημαία τη δημόσια υγεία, την εξάλειψη της φτώχιας και τη στήριξη των αγροτών, καταφέρνει και κερδίζει 248 έδρες από τις 500 του κοινοβουλίου της χώρας. Συνάπτει συμμαχία με το Εθνικό κόμμα και το κόμμα της Έμπνευσης και η πολυκομματική κυβέρνηση είναι γεγονός. Ο Σιναβάτρα όμως έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο...

Με την αμέριστη αρωγή των Ηνωμένων Πολιτειών και της εξωτερικής πολιτικής αυτής, πολλές από τις δεσμεύσεις του γίνονται πράξη και τον Φεβρουάριο του 2005, η νέα εκλογική μάχη τον βρίσκει στον αφρό. Συγκεντρώνει το 60.7 % των ψήφων και 375 έδρες, ενώ τον Απρίλη του 2006, σε νέες, περιβόητες εκλογές, τα ποσοστά του ανεβαίνουν ακόμη περισσότερο σε 61.6% και 460 αντίστοιχα. Τι τον οδήγησε όμως σε αποθεωτικά ποσοστά; Η πολιτική του βασίστηκε σε τρεις αιχμές...

Οικονομική Πολιτική

Το πλατύ στρώμα των φτωχών ήταν ο στόχος του Σιναβάτρα. Κατάφερε να τους πάρει με το μέρος του και μάλλον όχι άδικα, αν ληφθεί υπόψιν το αποτέλεσμα των πράξεών του και όχι η μέθοδος η οποία έχει δεχθεί επικρίσεις. Τα επονομαζόμενα και ως Thaksinomics , οδήγησαν τη χώρα στην έξοδο από το τούνελ μετά την Ασιατική Οικονομική Κρίση του 1997 που προήλθε από την κατάρρευση της Kia και ταλαιπώρησε πλην της Ταϊλάνδης τις Νότιο Κορέα και Ινδονησία.

Από το 2000 ως το 2004, το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν έφτασε στα 7.100.000.000.000 μπατ (1 μπατ=0,0227 ευρώ)από τα 4.900.000.000.0000, η εθνική ανέχεια στο 11.3% από το 21.3%, ενώ σε αντίθεση με το 2001 και το 2002, το 2003 και το 2004 ήταν χρονιές με θετικό πρόσημο.

Οι κριτικές, παρά την εποχή ευημερίας, συνεχίζονταν και έκαναν λόγο για λογιστικά τρικ αλλά η κίνηση ματ που κέρδισε το λαό ήρθε στον τομέα της εκπαίδευσης. Ένα παιδί από κάθε φτωχή οικογένεια της χώρας μπορούσε με υποτροφία να σπουδάσει σε χώρα του εξωτερικού, στον τομέα που επιθυμούσε.

Περί Δημόσιας Υγείας

Οι γιατροί και οι αντίπαλοι πολιτικοί έφαγαν τα δάχτυλά τους όταν άκουσαν τον Σιναβάτρα να υιοθετεί την πολιτική " 30 μπατ για κάθε επίσκεψη ". Ο λαός όμως ξεσηκώθηκε από χαρά και από το 76% του πληθυσμού που είχε άμεση πρόσβαση σε νοσοκομεία, μέσα σε μερικούς μήνες φτάσαμε στο 96%. Το θέμα όμως ήταν πως οι θεράποντες... τρελάθηκαν στη δουλειά και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που προτίμησαν μία άλλη καριέρα από τη στιγμή που οι αμοιβές τους δέχθηκαν τεράστιο πλήγμα.

Καταπολέμηση των ναρκωτικών

Η ζωή του επικηρυγμένη...

Το τέλος της ζωής του Σιναβάτρα είχαν προσπαθήσει να το βάλουν τρομοκράτες, οι οποίοι όμως απέτυχαν σε όλες τις προσπάθειές τους. Πιο διάσημη αυτή στις 3 Μαρτίου του 2001, όταν ένα αεροσκάφος της Thai Airways ανατινάχθηκε λίγο πριν ο Σιναβάτρα και άλλες 150 ψυχές επιβιβαστούν σε αυτό για να πάνε στη Τζιάνκ Μέι, ώστε να παραβρεθούν σε ένα συνέδριο για τα ναρκωτικά.

Η επίσημη εκδοχή έκανε λόγο για αστοχία υλικού αλλά οι πιο παρατηρητικοί διέκριναν τα σημάδια απόπειρας ανθρωποκτονίας.

Η ουσία που αποτελούσε το μεγάλο πρόβλημα στον τομέα των ναρκωτικών, ήταν η μεθαμφεταμίνη. Η γειτονική Μιανμάρ ήταν η χώρα με την περισσότερη παραγωγή αλλά ο Σιναβάτρα έκλεισε τα σύνορα, την ώρα που έδινε πακτωλό χρημάτων για την προβολή της εκπαίδευσης και του αθλητισμού ως αντισταθμίσματα. Αυτό όμως που προκάλεσε ήταν το... τσουβάλιασμα. Περίπου 2.700 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, με την Αστυνομία να κάνει λόγο για 50 ανθρώπους που σκοτώθηκαν από όργανά της.

Ο Μονάρχης Μπουμιμπόλ, στη γενέθλια ομιλία του το 2003, στήριξε το πλάνο του Σιναβάτρα και των συνεργατών του και μετά από έρευνα του Πανεπιστημίου της Μπανγκόκ, το 92% των πολιτών ήταν ευχαριστημένο. Επτά στους δέκα όμως δήλωναν πως φοβούνταν για τη ζωή τους, δεδομένου ότι η κατάσταση είχε ξεφύγει και δεν αφορούσε πια μόνο στους άμεσα και αποδεδειγμένα εμπλεκόμενους στα ναρκωτικά. Η μπάλα έπαιρνε πολλούς...

Οι κατηγορίες και το τέλος

Παρά τα όσα, διφορούμενα για το ουδέτερο μάτι, αποτελεσματικά για τον λαό, έπραξε η Κυβέρνηση του Σιναβάτρα, οι κατηγορίες δεν έλειπαν. Τα ΜΜΕ, τα οποία υπέστησαν άφθονη λογοκρισία και πολλά από αυτά έβαλαν λουκέτο, έκαναν λόγο για διαφθορά, δικτατορία, δημαγωγία, προσβολή ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έλλειψη διπλωματίας, εκμετάλλευση νομικών παραθύρων και βέβαια εχθρότητα προς τον αντικείμενο Τύπο.

Το τέλος ήρθε στις 19 Σεπτεμβρίου του 2006, όταν η χούντα ανέτρεψε την Κυβέρνηση και εξόρισε τον Σιναβάτρα ενώ βρισκόταν στη Νέα Υόρκη προκειμένου να παραβρεθεί σε μία συνάντηση των Ηνωμένων Εθνών. Το διπλωματικό διαβατήριό του ανακλήθηκε, οι πρεσβείες δέχθηκαν εντολή να μην του παράσχουν το παραμικρό και τα Μέσα τα οποία ήλεγχε ο ίδιος έκλεισαν ή αναγκάστηκαν να αλλάξουν ρότα.

Εξάλλου, δικαστικοί οι οποίοι ενεργοποιήθηκαν από τη χούντα τιμώρησαν τον Σιναβάτρα και άλλους 111 ομοϊδεάτες του πολιτικούς με αναγκαστική αποχή πέντε ετών από τα πολιτικά δρώμενα της χώρας. Παράλληλα, αποφάσισε το πάγωμα των λογαριασμών του, ύψους περίπου 2.000.000.000 λιρών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ