Ζαγοράκης: “Η επιτυχία του Euro 2004 δεν ήταν τυχαία”
Εμπειρίες και γνώμες αρκετών χρόνων πετυχημένης καριέρας μετέφερε ο Θοδωρής Ζαγοράκης, μέσω συνέντευξης που παραχώρησε στο αθλητικό ένθετο "Εθνοσπόρ" της πολιτικής εφημερίδας "Εθνος". Ο αρχηγός του ΠΑΟΚ και πρώην αρχηγός της Εθνικής Ελλάδας μίλησε για τις δύο αγαπημένες του ομάδες, αλλά και για όλο το φάσμα της καριέρας του.
Θοδωρής
Ζαγοράκης, μέσω συνέντευξης που παραχώρησε στο αθλητικό ένθετο “Εθνοσπόρ”της πολιτικής εφημερίδας “Εθνος”. Ο αρχηγός του
ΠΑΟΚ και πρώην αρχηγός της
Εθνικής
Ελλάδας μίλησε για τις δύο αγαπημένες του ομάδες, αλλά και για όλο το φάσμα της καριέρας του. Τα κυριότερα σημεία…
Κεφάλαιο Εθνική Ελλάδας
Η πιο πετυχημένη στιγμή στην καριέρα του Θοδωρή Ζαγοράκη ήρθε μέσω της Εθνικής Ελλάδας. Ως αρχηγός αυτής της ομάδας, σήκωσε το τρόπαιο του Euro 2004 στην Πορτογαλία πριν δύο χρόνια και μετά από δώδεκα συναπτά χρόνια προσφοράς, είναι ο κατάλληλος για να μιλήσει για την πορεία αυτή, αλλά και τη συνέχεια.
Αναφορικά με τις αλλαγές που επήλθαν με την έλευση του Οτο Ρεχάγκελ, δήλωσε: “Παλιά η Εθνική δεν ήταν σε πρώτο πλάνο, τώρα είναι. Παλιά δεν της έδιναν σημασία, τώρα αγαπήθηκε από τον κόσμο. Ο,τι έγινε, έγινε με δουλειά και με μικρά βηματάκια. Οι διεθνείς αισθάνονται πλέον ότι είναι κάτι. Είναι λεπτομέρειες, που για τον κόσμο μπορεί να φαίνονται αστείες, αλλά αυτές κάνουν την ουσία. Παράδειγμα; Οι διεθνείς ταξιδεύουν πρώτη θέση και δεν αλλάζουν δύο-τρία αεροπλάνα. Οταν είσαι μέλος μιας ομάδας και βλέπεις ότι σε υπολογίζουν, αυτό βγαίνει και στο γήπεδο”.
” Στα προκριματικά του Euro επικρατούσε επαγγελματισμός, οργάνωση. Ελεγες, κάτι θα κάνει αυτή η ομάδα. Μπορεί να μην πήγαινε καν στα τελικά, αλλά το αισθανόσουν ότι κάτι γίνεται, κάτι αλλάζει. Πηγαίναμε αποστολή, κι ήμασταν όλοι στο ‘αμάν πότε θα έρθει το παιχνίδι, να κερδίσουμε’. Δεν ήταν τυχαίο αυτό που βγήκε στο γήπεδο”.
Οταν η ομάδα βρήκε το δρόμο της, τα πράγματα ήταν… εύκολα στην Πορτογαλία: “Η ευτυχής συγκυρία ήταν ότι πολλοί ήμασταν τότε στην καλύτερη μας φόρμα. Πρέπει να είσαι πολύ καλά για να αντιμετωπίσεις τέτοιες ομάδες. Οταν κερδίσαμε το πρώτο ματς, είπαμε: ‘Αμάν, κάτι γίνεται εδώ!’. Μετά, το ένα έφερνε το άλλο και λέγαμε ‘δεν γίνονται αυτά τα πράγματα’! Να, που έγιναν”.
“Ο άνθρωπος που μας έδεσε. Έκανε πολλά γι’ αυτή την ομάδα. Την απομόνωσε, ζήτησε πράγματα από την ΕΠΟ που άλλος δεν θα τολμούσε. Μας έκανε ομάδα και είπε: ‘Μάγκες, εσείς είστε. Παίξτε μπάλα’. Ξέραμε ότι οι επιλογές είναι δικές του. Οταν δεν παίζει π.χ. ο Ζαγοράκης, δεν έγινε από κάπου αλλού. Εγινε επειδή ο Ρεχάγκελ πιστεύει ότι αυτό είναι καλύτερο για την ομάδα. Με τον Ρεχάγκελ όλοι νιώθαμε ότι είμαστε το ίδιο πράγμα. Καταλάβαμε ότι δεν έχουμε να χωρίσουμε κάτι και δεν μας συμφέρει να χωρίζουμε κάτι. Γίναμε πραγματική ομάδα”.
“Οταν είσαι πρωταγωνιστής, θα έχεις και την κριτική. Αλλοι έχουν δίκιο, άλλοι όχι. Ο,τι κάνει, το κάνει επειδή πιστεύει πως αυτό είναι το καλό. Και μέχρι τώρα δικαιώνεται. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ας μου πει κάποιος ότι δεν είναι έτσι”.
Το τελευταίο σφύριγμα στον τελικό με την Πορτογαλία, έφερε τα ανάλογα συναισθήματα: “Υπήρχε μια ωραία, αθώα χαζομάρα! Τελείωσε το ματς και λες κι ήμασταν όλοι υπό την επήρεια αλκοόλ και τα βλέπαμε όλα χαρούμενα. Πρωταθλητές Ευρώπης! Ο κόσμος να το φωνάζει, δεν το είχαμε συνειδητοποιήσει. Κι ακόμη, μη νομίζεις ότι είναι εύκολο να συνειδητοποιήσεις μια τέτοια επιτυχία”.
Οσο για την Εθνική μετά το Euro, σημείωσε: “Το κακό ήταν ότι τα ματς με Αλβανία και Τουρκία ήρθαν σε μικρό διάστημα μετά την Πορτογαλία. Μπήκαμε σε αυτούς τους αγώνες σαν να μην υπήρχαμε. Πήραμε έναν βαθμό και μετά αρχίσαμε να κυνηγάμε. Ολοι είπαν ότι αποτύχαμε. Μα εμείς ξαφνικά δεν γίναμε υπερδύναμη. Γίναμε όμως μια σοβαρή και καλή ομάδα, ο κόσμος είναι δίπλα και πιστεύω ότι θα είμαστε και στο επόμενο Euro“.
Σχολιάζοντας την αποχώρησή του από την Εθνική Ελλάδας, δήλωσε: ” Ηθελα να σταματήσω νωρίτερα. Ενιωθα πως, ό,τι είχα να δώσω, το έδωσα. Προσπάθησα να βγω από το σώμα μου και να δω τον εαυτό μου ως τρίτος. Και τότε είπα: ‘Σταμάτα, φτάνει τόσο, έρχονται νέα παιδιά από πίσω’. Το συζήτησα με τον πρόεδρο της ΕΠΟ και τον προπονητή. Ηθελα να είμαι παρών στο ξεκίνημα των προκριματικών, να είμαστε όλοι μαζί, να δώσουμε όλοι μαζί τη φλόγα που δεν βγήκε στα προηγούμενα προκριματικά”.
Διασυλλογική πορεία
Στην καριέρα του έχει αγωνιστεί στον ΠΑΟΚ, την αγγλική Λέστερ, την ΑΕΚ και την Μπολόνια. Αρκετές ομάδες, αρκετές εμπειρίες. Ο ίδιος ξεχωρίζει, φυσικά, τον “δικέφαλο του Βορρά”: “Ηταν ωραία παντού. Οπου κι αν ήμουν, το απολάμβανα αυτό που ζούσα καθημερινά. Για τον ΠΑΟΚ δεν το συζητάμε, ο ΠΑΟΚ είναι κάτι διαφορετικό για μένα, είναι κάτι παραπάνω από μια ομάδα. Και στην ΑΕΚ πέρασα καλά, αν και τα χρόνια ήταν δύσκολα. Εκείνα τα τέσσερα ήταν από τα καλύτερα χρόνια μου. Είχε καλή ομάδα, αν και δεν είχε χρήματα εκεί! Η ΑΕΚ ήταν ανέκαθεν μια ομάδα με πολύ καλό κλίμα. Ειδικά τον τελευταίο χρόνο που ήμουν εκεί, αν ήταν άλλη ομάδα θα είχε διαλυθεί. Τώρα στην ΑΕΚ είναι καλά, δεν έχουν πρόβλημα, τουλάχιστον έχουν μια συνέχεια ως ομάδα. Κάποια στιγμή θα λυθούν κι εδώ τα προβλήματα. Εύχομαι να γίνει όσο πιο γρήγορα, είναι κρίμα γι αυτή την ομάδα να ταλαιπωρείται έτσι“.
“Το ποδόσφαιρο μου έδωσε αναγνωρισιμότητα, έντονα συναισθήματα, ο Θεός με αξίωσε να κάνω επάγγελμα αυτό που λάτρευα. Μου έδωσε και χρήματα, αν και δεν ήταν το βασικό κριτήριο για τις επιλογές μου. Η πιο άσχημη στιγμή ήταν εκείνη η ιστορία με την τεστοστερόνη. Ακούς πράγματα για τα οποία δεν έχεις ιδέα, ξαφνικά είσαι κατηγορούμενος, ενώ ξέρεις ποιος είσαι και τι κάνεις. Λες, είναι αμαρτία αυτό. Από το πουθενά, μπορεί να αμαυρωθεί μια ζωή ολόκληρη. Ευτυχώς πέρασε πολύ γρήγορα”.
Στην καριέρα του δεν πήρε πρωτάθλημα, αλλά αυτό δεν τον απασχολεί ιδιαιτέρως: “Δεν με πειράζει. Και το Euro να μη παίρναμε, δεν έτρεχε τίποτα. Τουλάχιστον τα έχω καλά με τη συνείδηση μου, ξέρω ότι, όπου ήμουν, προσπαθούσα να δίνω ό,τι καλύτερο είχα. Με την Λέστερ και την ΑΕΚ πήρα κύπελλα. Οχι πως δε θα ήθελα να πάρω κι ένα πρωτάθλημα, σίγουρα θα ήθελα. Αλλά δεν μπορείς να γυρίσεις πίσω“.
Μετά το ποδόσφαιρο
Μία από τα σημαντικότερα θέματα που απασχολούν τον αρχηγό του ΠΑΟΚ είναι η αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο. Το καλοκαίρι είναι πιθανό να εγκαταλείψει την ενεργό δράση, όχι όμως και βέβαιο, όπως διευκρινίζει.
” Δεκέμβριο έχουμε ακόμη. Αν το είχα αποφασίσει 100%, θα το έλεγα. Είμαι προς τα εκεί, αλλά δεν ξέρεις ποτέ τι γίνεται. Ισως ανακαλυφθεί το φίλτρο νεότητας! Κάνω προετοιμασία δύο χρόνια για τη μέρα που θα σταματήσω το ποδόσφαιρο! Θέλει να το βάλεις καλά στο μυαλό σου, αλλιώς θα έχεις πρόβλημα, δεν είναι εύκολο. Είναι μια ολόκληρη ζωή, με συναισθήματα άγρια”, υπογραμμίζει ο ίδιος.
Οταν έρθει, πάντως, η ώρα της αποχώρησης, το επόμενο βήμα δεν το έχει αποφασίσει απόλυτα, αν και ακούγονται σενάρια τόσο για ανάληψη πόστου μάνατζερ στην Εθνική, όσο και θέσης στον ΠΑΟΚ.
“Πρώτα απ’ όλα, δεν θα γίνω προπονητής, δεν μου αρέσει καθόλου μα καθόλου να είμαι προπονητής. Θα κάνω κάτι που θα έχει σχέση με ποδόσφαιρο. Δεν ξέρω τι ακριβώς. Για την Εθνική και τον ΠΑΟΚ, τα ακούω καθημερινά. Αλλά δεν ξέρω. Καθημερινά στον δρόμο, ο κόσμος με ρωτά τι θα γίνει με τον ΠΑΟΚ, το ένα, το άλλο, η Εθνική… Ολα περνούν από το μυαλό μου, αλλά πραγματικά δεν ξέρω. Ακόμα παίζω ποδόσφαιρο, δεν ωφελεί να συζητάμε τέτοια πράγματα”.