Ζαγοράκης: “Ήταν η κατάλληλη στιγμή”

Για πρώτη ουσιαστικά φορά
μετά από δώδεκα χρόνια, στο φιλικό παιχνίδι με τη Γαλλία στο Παρίσι, στην αποστολή της Εθνικής ομάδας δεν συμμετέχειο
Θοδωρής Ζαγοράκης. Ο ποδοσφαιριστής που είχε την τιμή, ως αρχηγός του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος,
να σηκώσει πρώτος στον ουρανό της Λισαβόνας το τρόπαιο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος παραχώρησε συνέντευξη στην TV100 (δημοτική τηλεόραση Θεσσαλονίκης) κι εξήγησε αναλυτικά
τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση να αποχωρήσει από την ομάδα με την συμπλήρωση 119 διεθνώνσυμμετοχών.Αναφέρθηκε δεστις στιγμές που έζησε στην Πορτογαλία, αλλά και στο μέλλον του.

Αναλυτικά μίλησε για…

Την απόφαση:

” Επεξεργαζόμουν αυτή τη σκέψη αρκετό καιρό πριν. Θεωρώ ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή. Δεν ήταν εύκολη η απόφαση. Η Εθνική αποτελεί ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου κι αυτή η πορεία των δώδεκα χρόνων μου άφησε πολλά συναισθήματα. Η απόφασή μου δεν έχει να κάνει με τη φυσική κατάσταση ή οτιδήποτε άλλο ζήτημα αγωνιστικού χαρακτήρα. Κάποια στιγμή έρχεται ο κορεσμός από πολλά πράγματα. Έκρινα ευσυνείδητα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή. Είδα ότι ορισμένα πράγματα που θα ήθελα να προσφέρω στην ομάδα, δεν θα ήμουν στο σημείο στο οποίο θα έπρεπε να ήμουν. Δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει η απόφασή μου. Είναι οριστική “.

Το ντεμπούτο του:

” Ήταν το πρώτο παιχνίδι της Εθνικής μετά το Μουντιάλ στα Νησιά Φερόε με την ομώνυμη ομάδα. Θυμάμαι μπήκα μεταξύ 70ου και 80ου λεπτού στη θέση του Μηνά Χατζίδη. Κάθε συμμετοχή στην Εθνική αποτελούσε και αποτελεί τη μεγαλύτερη τιμή για κάθε ποδοσφαιριστή“.

Το Euro 2004:

” Έγιναν πολλά. Με τους περισσότερους είμαστε καλοί φίλοι κι αυτή η φιλία που αναπτύχθηκε στηρίχθηκε στον αλληλοσεβασμό που υπήρχε. Ήμασταν μια οικογένεια, αποδεχθήκαμε όλοι ανεξαιρέτως κάποιους κανόνες. Κάθε μέρα συνέβαινε κάτι καινούργιο. Ήταν τέτοια η ροή, σαν να επρόκειτο για παραμύθι. Αυτό που συνέβη ήταν απίστευτο. Κακά τα ψέματα, λίγοι πίστευαν στην Εθνική. Ήταν πολύ σημαντικό το ότι ξεκινήσαμε με νίκη επί της Πορτογαλίας, ισοπαλία με την Ισπανία γιατί ξαφνικά νιώσαμε ότι ήμασταν οι πρωταγωνιστές του ομίλου και τονώθηκε η αυτοπεποίθησή μας. Μετά μπήκαμε στις οκτώ καλύτερες ομάδες της Ευρώπης “.

Την ντρίπλα στον Λιζαραζού:

” Στάθηκα τυχερός, μου βγήκε η φάση. Το τσίμπημα της μπάλας ήταν ευνοϊκό. Αυτή είναι η ομορφιά του ποδοσφαίρου. Μερικές φορές βλέπω τους αγώνες. Με την Ισπανία, τη Γαλλία τη Ρωσία. Με τη Ρωσία περάσαμε ένα εφιαλτικό 20λεππτο. Δεν θα ξεχάσω τη φάση στο 88ο ή 89ο λεπτό, όταν η μπάλα πέρασε παράλληλα της γραμμής της εστίας μας. Εκεί παγώσαμε όλοι. Πολλές φορές το συζητάμε και γελάμε “.

Τα πέτρινα χρόνια:

” Στο παρελθόν η Εθνική πέρασε δύσκολες στιγμές. Ήταν πολλές οι απογοητεύσεις. Πολλές φορές φτάσαμε στη πηγή και δεν ήπιαμε νερό. Σε δύο-τρεις περιπτώσεις όλα κρίθηκαν στο τελευταίο παιχνίδι κι όταν δεν τα καταφέρνεις, σου μένει η πικρία. Τα τελευταία χρόνια όμως έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στην ομάδα, προς το καλύτερο ασφαλώς. Πλέον όλοι αναζητούν ή προσπαθούν να εξασφαλίσουν μια θέση στην Εθνική, κάτι που στο παρελθόν δεν υπήρχε. Σήμερα η Εθνική αποτελεί τον διακαή πόθο για κάθε ποδοσφαιριστή κι αυτό πρέπει να συμβαίνει. Η ομάδα έχει μπει σε σωστές βάσεις κι εφόσον διατηρηθεί θα παραμένει υπολογίσιμη δύναμη “.

Το μέλλον του στην ομάδα:
” Για μένα αποτελεί τη μεγαλύτερη τιμή κάθε είδους συνεργασία με την Εθνική. Είναι ωστόσο πολύ νωρίς ακόμη για να το συζητήσουμε“.