250cc: Σχολή Πρωταθλητών
Έχουν περάσει 58 ολόκληρα χρόνια από τότε που πραγματοποιήθηκε ο πρώτος αγώνας στην κατηγορία των 250cc και αμέτρητοι είναι οι αναβάτες οι οποίοι από τότε έχουν ανδρωθεί στις σέλες αυτών των καθαρόαιμων μοτοσικλετών. Πάνω από 27(!) διαφορετικές ομάδες έχουν νικήσει στην μεσαία κατηγορία, 10(!!) διαφορετικοί κατασκευαστές έχουν κατακτήσει τίτλο και αναρίθμητοι αναβάτες έχουν δοξαστεί στο παγκόσμιο μοτοσικλετιστικό στερέωμα. Η μεσαία κατηγορία δημιουργεί πρωταθλητές, ας ρίξουμε λοιπόν μια πιο προσεκτική ματιά... Διαβάστε το πλήρες άρθρο από την ομάδα του MSFREE κάνονοντας κλικ εδώ
Έχουν περάσει 58 ολόκληρα χρόνια από τότε που πραγματοποιήθηκε ο πρώτος αγώνας στην κατηγορία των 250cc και αμέτρητοι είναι οι αναβάτες οι οποίοι από τότε έχουν ανδρωθεί στις σέλες αυτών των καθαρόαιμων μοτοσικλετών. Πάνω από 27(!) διαφορετικές ομάδες έχουν νικήσει στην μεσαία κατηγορία, 10(!!) διαφορετικοί κατασκευαστές έχουν κατακτήσει τίτλο και αναρίθμητοι αναβάτες έχουν δοξαστεί στο παγκόσμιο μοτοσικλετιστικό στερέωμα. Η μεσαία κατηγορία δημιουργεί πρωταθλητές…
Δεκαετία ‘50
Η ιστορία ξεκινάει στα τέλη της δεκαετίας του ’40. Το 1949 η FIM αποφασίζει να δημιουργήσει την κατηγορία των 250cc στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, κάτι που έμελλε να διατηρηθεί μέχρι και τις μέρες μας. Η πρώτη νίκη πηγαίνει στην Moto Guzzi, στον διάσημο αγώνα Isle of Man, με αναβάτη τον M.Barrington. Τα πρώτα χρόνια στην κατηγορία συμμετείχαν μοτοσικλέτες με τετράχρονους κινητήρες και οι Moto Guzzi καi Benelli ήταν οι εταιρίες οι οποίες κυριάρχησαν. Το 1950 και ’51, όπως και το 1949, η Moto Guzzi κατακτά τρεις τίτλους οι οποίοι θα είναι και οι τελευταίοι της θρυλικής φίρμας. Το 1952 η πρώτη δίχρονη μοτοσικλέτα, γερμανική NSU, παίρνει την παρθενική της νίκη άλλα οι δίχρονες κατασκευές θα πρέπει να περιμένουν περίπου δυο δεκαετίες ώσπου να καθιερωθούν. Παρόλα αυτά οι νίκες το ’50 και το ’60 δεν λείπουν. Απο το ‘53 μέχρι το ’55 το πρωτάθλημα πάει στα χέρια της γερμανικής NSU (η οποία αποσύρεται την ίδια χρονιά), με αναβάτη τον Werner Haas. Το τέλος της δεκαετίας βρίσκει την ένδοξη MV Agusta να κατακτά δυο τίτλους, ’56, ’58 και ’59, με τους Provini και Ubbiali. Ενδιάμεσα, το 1957 μια επίσης Ιταλική μοτοσικλέτα, η Mondial, κάνει την έκπληξη και κλέβει τον τίτλο από την πανίσχυρη τότε MV Agusta με αναβάτη τον Βρετανό Cecil Sandford.
Δεκαετία ‘60
Το 1961 αποφασίζει η Honda να εισέλθει στην κατηγορία των 250cc. Η αρχή γίνεται με τον θρύλο, Mike Hailwood, ο οποίος κατακτά τον τίτλο την ίδια χρονιά ενώ παράλληλα ξεκινάει και μια οκταετής κυριαρχία των Βρετανών αναβατών. Την δουλειά του Haiwood συνεχίζει ο Jim Redman ο οποίος χαρίζει στην Honda άλλους δυο τίτλους. Παράλληλα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κάνει την εμφάνισή της η Yamaha. Έχοντας στις τάξεις τις τον μεγάλο Βρετανό αναβάτη, Phil Read, το έτερο Ιαπωνικό εργοστάσιο καταφέρνει να πάρει δυο συνεχόμενους τίτλους, το ’64, ’65, και να σπάσει την κυριαρχία των Honda. Παρόλα αυτά ο Mike Hailwood επιστρέφει το 1966 και επαναφέρει την Honda στη κορυφή. Το 1968 η Yamaha κερδίζει το πρωτάθλημα πάλι με τον Phil Read και η δεκαετία κλείνει με μια έκπληξη. Η Benelli με αναβάτη τον Αυστραλό, Kel Carruthers, κατακτά άναν ιστορικό τίτλο, αφού πέρα του ότι δεν ξαναεμφανίστηκε έκτοτε στους αγώνες ταχύτητας, είναι και η τελευταία χρονιά που κερδίζει μη δίχρονη μοτοσικλέτα παγκόσμιο πρωτάθλημα στα 250cc. Η κυριαρχία των δίχρονων ξεκινάει…
Δεκαετία ‘70
Η δεκαετία του ’70 ξεκινάει με σημαντικές αλλαγές. Η FIM αποφασίζει να αποσύρει τους τετράχρονους κινητήρες και να επιτρέπει μόνο σε δίχρονους να παίρνουν μέρος στο πρωτάθλημα, κάτι που ισχύει μέχρι σήμερα. Το πρώτο μισό της δεκαετίας πηγαίνει στην Yamaha η οποία μέχρι το 1974 παίρνει όλους τους τίτλους. Αξιοσημελιοτο είναι το γεγονός ότι τα τέσσερα πρωταθλήματα έρχονται από τέσσερις διαφορετικούς αναβάτες. Το 1972 για πρώτη φορά ένας Φιλανδός αναβάτης, ο Jarno Saarinen, κατακτά την κορυφή. Ο Σκανδιναβός θα βρει τραγικό θάνατο αργότερα σε αγώνα μοτοσικλέτα. Από το ’74 μέχρι και το ’76 η Harley Davidson (ναι καλά διαβάσατε), με την βοήθεια της Ιταλικής Aermacchi, καταφέρνει να κάνει την έκπληξη και να κερδίσει αγώνες και τίτλους. Αναβάτης του Αμερικανικού εργοστασίου ήταν ο Ιταλός Wdata-alter Villa πολύ ταλαντούχος και χαρισματικός. Το 1977 η Ιταλική Morbidelli κάνει την εμφάνισή της με τον Mario Lega στην σέλα της και κατακτά τον τελευταίο τίτλο που θα δει από τότε Ευρωπαϊκό εργοστάσιο για τα επόμενα 17 χρόνια. Τα δυο τελευταία χρόνια της δεκαετίας η Kawasaki έρχεται στο προσκήνιο και με τον Kork Ballington από τη Νότιο Αφρική, γράφει τις πιο χρυσές σελίδες της ιστορίας της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, οι οποίες έμελλε να είναι και οι τελευταίες.
Δεκαετία ‘80
Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 εμφανίστηκε ένας Γερμανός αναβάτης του οποίου τα ρεκόρ δεν έχουν ξεπεραστεί μέχρι και σήμερα. Ο Anton (Toni) Mang έγινε θρύλος χάρις την αχτύπητη εκείνη την εποχή μοτοσικλέτα της Kawasaki, άλλα και την απίστευτη οδηγική του τεχνική. Κερδίζει τον τίτλο το 1980 και ’81 και γράφει το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία των 250cc. Το 1982 η Yamaha επιστρέφει στην κορυφή και μαζί της χρίζεται πρωταθλητής για πρώτη φορά ένας αναβάτης από την Γαλλία, ο Jean-Louis Tournadre. Την επόμενη χρονιά ο Carlos Lavado από την Βενεζουέλα (!) βρίσκεται στην κορυφή και θα επαναλάβει τον θρίαμβό του και το ’86 πάντα στη σέλα της Yamaha. Το 1985 είναι μια χρονιά σταθμός αφού έχουμε τον πρώτο Αμερικανό αναβάτη που κερδίζει τον τίτλο. Ο Freddie Spencer παίρνει τα σκήπτρα από τον Christian Sarron άλλα και τη Yamaha, και κατακτά το στέμμα μαζί με την Honda. Θα γίνει παράλληλα ο πρώτος αναβάτης που καταφέρνει να κερδίσει τον τίτλο ταυτόχρονα και στην κατηγορία των 500cc. Το 1987, μετά από έξι χρόνια, ο Anton Mang επιστρέφει και παίρνει τον τελευταίο τίτλο της καριέρας του με ένα από τα πιο εντυπωσιακά comeback στην ιστορία του πρωταθλήματος. Η δεκαετία κλείνει με τον Alfonso (Sito) Pons να χαρίζει στην Ισπανία τον πρώτο τίτλο και εις διπλούν, ’88, ’89.
Δεκαετία ‘90
Την δεκαετία του ’90 κάνει την εμφάνισή της η Aprilia η οποία θα γίνει η πρώτη Ευρωπαϊκή εταιρία που κατακτά την κορυφή, μετά από 16 χρόνια κυριαρχίας των Ιαπώνων. Το 1990 ο John Kocinski γίνεται ο δεύτερος Αμερικανός αναβάτης που ανεβαίνει στην πρώτη θέση, ενώ το ’91 και ’92 ο ταλαντούχος Ιταλός Luca Cadalora παίρνει τον τίτλο στη σέλα μιας εργοστασιακής Honda. Η επόμενη χρονιά θα μείνει στην ιστορία, αφού είναι η πρώτη φορά που ένας αναβάτης από την Ιαπωνία κατακτά το πρωτάθλημα, και δεν είναι άλλος από τον Tetsuya Harada. Το 1994 είναι η χρονιά σταθμός τόσο για την Aprilia όσο και για το νέο αστέρι των αγώνων Max Biaggi. Ο Ιταλικός συνδυασμός σαρώνει τους τίτλους μέχρι και το ’96. Το 1997 ο Max Biaggi μετακομίζει στην Honda και επαναλαμβάνει τον θρίαμβό του. Ο Ιταλός γίνεται ο αναβάτης με τους περισσότερους τίτλους στην κατηγορία κάτι που ισχύει μέχρι και σήμερα. Το 1998 το πρωτάθλημα των 250cc αμαυρώνεται με την κατάκτηση του τίτλου από τον Loris Capirossi. Ο Capirossi με μια κατακριτέα κίνηση στον τελευταίο αγώνα της χρονιά, πετάει στα χώματα τον κύριο αντίπαλό του Harada και παίρνει έναν τίτλο ο οποίος όμως τον έριξε χαμηλά στην εκτίμηση όλων και θα τον ακολουθήσει σε όλη την υπόλοιπη καριέρα του. Η δεκαετία κλείνει με το παιδί θαύμα των αγώνων ταχύτητας, Valentino Rossi, να σκαρφαλώνει στην κορυφή διαλύοντας μάλιστα τον ανταγωνισμό. Ο τρόπος που ο Ιταλός πανηγυρίζει τις νίκες του θα μείνουν για πάντα στην ιστορία των αγώνων.
Δεκαετία ‘00
Η δεκαετία η οποία διανύουμε ξεκινάει με έναν Γάλλο, τον Olivier Jacque, να βρίσκεται στην κορυφή με την Yamaha TZ 250. Το 2001, ο ταλαντούχος Ιάπωνας Daijiro Katoh, γίνεται ο δεύτερος αναβάτς από την Άπω Ανατολή που κατακτά τον τίτλο φέρνοντας ξανά την Honda στην κορυφή. Ο Katoh την επόμενη χρονιά θα βρει τραγικό θάνατο στον εναρκτήριο αγώνα της Suzuka στην μεγάλη κατηγορία. Ο θάνατος του συμπαθούς Ιάπωνα θα συγκίνηση όλους τους εμπλεκόμενους, και θα γίνει αφορμή για την σύσταση επιτροπής οδηγών οι οποίοι θα συμμετέχουν πλέον στις αποφάσεις περί ασφάλειας.
Παράλληλα το νούμερο 74 του Daijiro θα φορεθεί από όλους τους αναβάτες για την υπόλοιπη χρονιά σε κάποιο σημείο της μοτοσικλέτας τους. Το 2002 και 2003 ο τίτλος περνάει από Ιταλικά χέρια με τους Marco Melandri και Manuel Poggiali αντίστοιχα και την Aprilia να επανέρχεται στην κορυφή. Το 2004 εμφανίζεται ο Dani Pedrosa ο οποίος σπάει τα ρεκόρ του Valentino Rossi το ένα πίσω από τ’ άλλο. Γίνεται ο νεαρότερος αναβάτης που κατακτά τον τίτλο και επαναλμβάνει την επιτυχία του και την επόμενη χρονιά. Πέρσι την σκυτάλη παίρνει ο Jorge Lorenzo και φέρνει τον τίτλο για τρίτη συνεχή χρονιά στην Ισπανία.
Ο νεαρός είναι ταλαντούχος και το 2007 θα είναι το φαβορί για ένα ακόμη στέμμα. Στο φετινό πρωτάθλημα υπάρχουν πέντε πρώην παγκόσμιοι πρωταθλητές και η κατηγορία των 250cc θα μας χαρίσει κορυφαίο θέαμα και σασπένς. Αξίζει να το παρακολουθήσουμε.