Δήμας: “Πιστεύω τον Ιακώβου”

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας άρσης βαρών χαρακτήρισε ως το πιο «γλυκό» μετάλλιο της καριέρας του το χάλκινο που κατέκτησε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας ενώ αποκάλυψε ότι υπήρξαν άνθρωποι που προσπάθησαν να του «κόψουν τα φτερά».

Για το πιο γλυκό μετάλλιο της καριέρας του
« Το τελευταίο μου μετάλλιο ήταν και το πιο γλυκό. Γιατί ήταν στην Αθήνα ήταν μπροστά στο κοινό μου, στο σπίτι μου. Το ήθελα πιο πολύ απ΄όλα. Πολλοί αθλητές γυμνάζονται, αλλά σε λίγους τυχαίνει να κάνουν αγώνες μπροστά στο κοινό τους. Τελευταία, πριν από δέκα μέρες, μπήκα στο you tube και είδα την απονομή της Αθήνας. Από τότε δεν το είχα ξαναδεί. Το βλέπεις και κλαις. Είπα χαλάλι για ότι έκανα , πόνεσα και πάλεψα και αγωνίσθηκα με ένα χέρι, και ένα πόδι. Στενοχωρήθηκα που δεν πήρα το χρυσό, αλλά μετά την απονομή ήμουν εντάξει Αυτές οι στιγμές για μένα ήταν μαγεία. Κάθε αθλητής αλλά και κάθε άνθρωπος που προσπαθεί και πιστεύει στον εαυτό του, θέλει να τις ζήσει. Πιστεύω ότι όποιος παλεύει πραγματικά τα καταφέρνει. Έχω πονέσει πολύ στη ζωή μου, έχω ιδρώσει πολύ και γι΄ αυτό τα κατάφερα. Ο άνθρωπος μπορεί να κάνει τα πάντα αρκεί να το θέλει. Στους Ολυμπιακούς της Αθήνας ξεπέρασα τον εαυτό μου. Ήταν οι αγώνες που πιέσθηκα περισσότερο σωματικά και συναισθηματικά»

Για τον Χρήστο Ιακώβου
« Τώρα που έχει περάσει πολύς καιρός και έχω συζητήσει μαζί του, τον πιστεύω. Όχι γιατί έχω συζητήσει μαζί του, αλλά γιατί ήμουν αθλητής του πολλά χρόνια. Αυτός ήταν που με προστάτευε και με πρόσεχε. Πήγαινα στον οδοντίατρο και με ρώταγε τι μου έδωσε. Εκεί που την πατήσανε και την πάτησε, είναι γιατί δεν είχε τον Πύρο, δεν είχε τον Κάχι, την μεγάλη ομάδα κι έτσι χαλάρωσε κι αυτός.. Δεν είχε τα μεγάλα ονόματα για να προσέξει και να ελέγχει την κάθε βιταμίνη. Βάζω το χέρι μου στην φωτιά για τον Σαμπάνη ότι ήταν δολιοφθορά.. Δεν μπαίνω βέβαια στην λογική ότι όλοι μας κυνηγάνε. Σίγουρα όμως δώσαμε δικαιώματα. Σε όλα τα επίπεδα έχουμε κάνει λάθη και συνεχίζουμε να κάνουμε λάθη. Δεν κοιτάμε την βάση, τους αθλητές, τα σωματεία, όχι μόνο η άρση βαρών, αλλά όλος ο ελληνικός αθλητισμός. Αν συνεχίσουμε να κοιτάμε μόνο την βιτρίνα θα κάνουμε πάλι τα ίδια λάθη»

Για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου
« Ήξερα από την γιαγιά μου ιστορίες από την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Χάθηκε ο παππούς μου τότε, τον σκότωσαν οι Ιταλοί. Εχω αρκετές ιστορίες να θυμάμαι. Όταν ήμουν μικρός έπαιζα σε μια ελιά στο χωριό μου. Ξαφνικά βρήκα κάτι κόκκινο μέσα στην κουφάλα της ελιάς και άρχισα να το χτυπάω για να το ανοίξω, μου φώναξε ο θείος μου και το παράτησα. Δεν ήξερα ότι ήταν χειροβομβίδα. Ο πόλεμος δεν είναι καλό πράγμα. Πρέπει να τιμούμαι τους ήρωες του σαράντα. Εμείς οι νέοι είναι καλό να τους τιμούμαι και να τους θυμόμαστε και να ξέρουμε ότι η ελευθερία που έχουμε οφείλεται σε αυτούς»

Για την απόφασή του να αναλάβει την προεδρία της Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών
« Το ότι θα έρθω σε αντιπαράθεση με τους φίλους μου δεν πάει να πει ότι θα τους χάσω. Ίσα ίσα σε ένα καινούργιο ξεκίνημα θα έρθεις απέναντι με τους φίλους σου, αλλά για καλό. Ήξερα από την αρχή που πήγαινα, σε όλα τα επίπεδα. Μου αρέσει που ο κόσμος με φωνάζει με το μικρό μου όνομα. Ο κόσμος δεν με φοβάται, με πλησιάζει»

Για το αν του έβαλαν εμπόδια στην καριέρα του
« Πολλοί προσπάθησαν να μου κόψουν τα φτερά. Πιστεύω πάντα ότι στη ζωή μας δεν τα βρίσκουμε όλα εύκολα, Πάντα υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να σου πριονίσουν την καρέκλα. Ήμουν πάντα σε μια θέση δύσκολη και πάντα προσπαθούσα να αποδείξω ότι είμαι πάνω από τον εαυτό μου. Δεν θέλω να πω τα ονόματα αυτών των ανθρώπων. Πάντα αφήνω τους μικρούς να γίνονται μικρότεροι»