God save the Games
Οι γκάφες, το tweet, το πάρτι, το inside joke και όλα όσα ζήσαμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου.
Το χάλκινο του Ηλιάδη
Ο Ηλίας Ηλιάδης αφιέρωσε το μετάλλιό του στο Θεό. Ήταν ο μόνος που το είδε live. Η επιλογή της ΕΡΤ να δείξει τη Βουγιούκα αντί του Ηλιάδη έφερε την απώλεια ενός εκ των δύο μεταλλίων που κατέκτησε η Ελλάδα του Ολυμπιακούς Αγώνες. Τι είναι πιο κακό; Οτι δεν είδαμε σε απευθείας μετάδοση την προσπάθεια του τζουντόκα ή ότι αυτό ήταν επιλογή της ΕΡΤ;
Το tweet της Παπαχρήστου
Το 2004 είχαμε τους Κεντέρη/Θάνου λίγο πριν την τελετή έναρξης, εφέτος είχαμε την Παπαχρήστου, η οποία με ένα tweet προκάλεσε πανικό, γκρίνια, διάφορες εθνικιστικές κορώνες και τελικά έμεινε με το… ποντίκι στο χέρι, αφού αποκλείστηκε και δεν μπόρεσε να είναι παρούσα στους Ολυμπιακούς. Η ιστορία θα γράψει αν έπραξε σωστά η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή. Η ίδια, πάντως, δεν έχει ξαναγράψει στο twitter της από τότε…
Η απουσία του Χονδροκούκη
Λίγο καιρό πριν ο πατέρας του Δημήτρη Χονδροκούκη ζητούσε να μείνουν μακριά οι πολιτικοί από την επιτυχία του γιου του. Λίγο πριν αρχίσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να γνωστοποιεί ότι ο γιος του βρέθηκε θετικός σε έλεγχο ντόπινγκ. Η Ελλάδα έχασε ένα σίγουρο μετάλλιο και ο Χονδροκούκης όλα όσα έχτιζε μέχρι τώρα.
Έσβησαν τη φλόγα!
Δεν ήταν λίγες οι γκάφες των Βρετανών κατά τη διάρκεια των Αγώνων. Το σβήσιμο της φλόγας, όμως, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Βλέπετε, οι Αγγλοι θέλησαν να μεταφέρουν τον βωμό μετά από αρκετά παράπονα που δέχθηκαν και για να γίνει αυτό έπρεπε να σβήσει η φλόγα, η οποία καίει αδιάκοπα κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών. Ευτυχώς δεν ξέχασαν να την κρατήσουν σε ένα φαναράκι ώστε να την ανάψουν ξανά, αλλιώς θα επιστράτευσαν… αναπτήρα.
Ο άνθρωπός μας…
Οι Βρετανοί είναι γνωστοί για το φλεγματικό χιούμορ τους. Πόσω μάλλον για τον αυτοσαρκασμό τους. Εβαλαν ολόκληρη βασίλισσα να πέσει με αλεξίπτωτο από ελικόπτερο και επιστράτευσαν τον μίστερ Μπιν για να μας υπενθυμίσουν ότι δεν χρειάζεται να παίρνουμε όλα τα πράγματα σοβαρά. Η παρουσία του Βρετανού κωμικού ήταν ό,τι καλύτερο είχε να επιδείξει η τελετή έναρξης. Α, είχαμε και τις Spice Girls στη λήξη, αλλά ας μη το συζητήσουμε καλύτερα…
Imagine..
Ακόμα και Ζαμπέτα να ακούς (όπως για παράδειγμα εγώ), δεν γίνεται να μην ανατριχιάσεις με την “παρουσία” του Τζον Λένον στην τελετή λήξης και στο άκουσμα του “Imagine”. Ένα τραγούδι που θα έπρεπε να ήταν ο ύμνος του κόσμου, αλλά έχει καταντήσει το τραγούδι της κατάθλιψης… Ο πρόωρα αδικοχαμένος καλλιτέχνης που αποτελεί το “σήμα κατατεθέν” των Beatles δεν θα μπορούσε να λείψει από τη γιορτή… Και φυσικά ο Φρέντι Μέρκιουρι…
Δώστε τη σκυτάλη στον άνθρωπο
Η τυπολατρία των Αγγλων “χτύπησε κόκκινο” στον τελικό της σκυταλοδρομίας ανδρών στα 4×100. Ο Μπολτ, ο οποίος λίγο πριν είχε κάνει παγκόσμιο ρεκόρ για την ομάδα της Τζαμάικα, θέλησε να κρατήσει τη σκυτάλη, αλλά οι διοργανωτές είχαν αντίθετη άποψη. Ο Μπολτ τους έγραψε εκεί που δεν πιάνει μελάνι, ο κόσμος τους αποδοκίμασε και τελικώς η σκυτάλη δόθηκε και το θέμα λύθηκε. Προφανώς ρώτησαν την Ελισάβετ πρώτα…
Το inside joke
Το “so” του -κατά τ’ άλλα πολύ καλού- Δημήτρη Χατζηγεωργίου ήταν το inside joke από τη μέρα που άρχισε ο στίβος. Φήμες θέλουν τον Γιουσέιν Μπολτ να κάνει παγκόσμιο ρεκόρ στη σκυταλοδρομία για να προλάβει να μιλήσει στη μικτή ζώνη της δημόσιας τηλεόρασης. Το σίγουρο είναι το εξής: τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου θα τους θυμόμαστε για το show του Μπολτ και το so του Χατζηγεωργίου.
Το πάρτι
Το εξαγώγιμο προϊόν της Βρετανίας είναι η μουσική και αυτή τη χορτάσαμε τόσο στην τελετή έναρξης όσο και σε αυτή της λήξης. Eιδικά σε αυτή. Τζορτζ Μάικλ, Madness, Blur, Who, Πολ Μακάρτνεϊ, Ρέι Ντέιβις, Άνι Λένοξ και άλλοι πολλοί παρέλασαν στο Ολυμπιακό Στάδιο δίνοντας έναν ξεχωριστό τόνο στη γιορτή των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο μετρ Ντάνι Μπόιλ είχε στα χέρια του λίγα πράγματα από ιστορία, αλλά φρόντισε να τα αναδείξει, ενώ στην τελετή λήξης ο Κιμ Γκάβιν σκηνοθέτησε άψογα ένα πάρτι με εκατομμύρια καλεσμένους.
Και το δικό μας… πάρτι
Ο Μανόλης Γρηγοράκης έδινε ρεσιτάλ στο twitter με τους “γρηγορακισμούς” (κάποιους εκ των οποίων έκλεψα), ο Γιάννης Ζωιτός μπορούσε να γράψει ταυτόχρονα ρυθμική γυμναστική, ακοντισμό και μία μεταγραφή του Κολοσσού, ο Τόλης Χορτάτος περνούσε μετάλλια και στον ύπνο του, ο Νίκος Γιαννόπουλος αναρωτιόταν γιατί ο Ατρόμητος δεν είναι στο ολυμπιακό τουρνουά ποδοσφαίρου, ο Γιάννης Ντάλλας τραβούσε τα μαλλιά του (λέμε τώρα…) με τις ελληνικές παρουσίες, ο Παντελής Βλαχόπουλος αναρωτιόταν που είναι η Dream Team (που είναι ο Βάγκνερ, που είναι ο Πουτσίνι…), ο Μάνος Ανδρουλάκης πήρε την κρυάδα των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων (με μπόλικη ρακή) και η αφεντομουτσουνάρα μου μετρούσε αντίστροφα για την τελετή λήξης φέρνοντας στο νου τα περασμένα μεγαλεία (και διηγώντας τα να κλαις…) του 2004. Ηταν ένα δύσκολο καλοκαίρι, αλλά είναι από αυτά που κερδίζεις παράσημα και εμπειρίες. Τρέξαμε, δουλέψαμε, κουραστήκαμε, αλλά πάνω απ’ όλα χαρήκαμε που ζήσαμε μαζί σας τους τρίτους Ολυμπιακούς Αγώνες από τότε που το Contra.gr βγήκε στον “αέρα”. Ραντεβού στο Ρίο!
Εσείς τι κρατάτε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες;
