Η ήττα της 10ετίας που σόκαρε τον γαλλικό αθλητισμό

Ο superhero του τζούντο δεν είναι πλέον άτρωτος. Ο Τεντί Ρινέρ ηττήθηκε στον 155ο αγώνα από την ημέρα που άρχισε να χτίζει ένα αδιανόητο σερί διάρκειας 10 ετών.

Ο Τέντι Ρινέρ, δευτερόλεπτα μετά το χρυσό του Ολυμπιακό μετάλλιο, στο Ρίο ντε Τζανέιρο, το καλοκαίρι του 2016
Ο Τέντι Ρινέρ, δευτερόλεπτα μετά το χρυσό του Ολυμπιακό μετάλλιο, στο Ρίο ντε Τζανέιρο, το καλοκαίρι του 2016 AP PHOTO/MARKUS SCHREIBER

Σ' ένα Σαββατοκύριακο που το κίτρινο γιλέκο του Νεϊμάρ προκάλεσε περισσότερη συζήτηση από το αναμενόμενο 4-2 της Παρί Σεν Ζερμέν επί της Λιόν, ένα αναπάντεχο μη ποδοσφαιρικό αποτέλεσμα έριξε από τα σύννεφα τους Γάλλους, λίγους μήνες πριν από το πιο 'σίγουρο' μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο.

Μέχρι την Κυριακή ο Τεντί Ρινέρ, ως άλλος Μάικλ Τζόρνταν, ήταν ακαταμάχητος. Χρόνος παρελθοντικός που καταδεικνύει την παύση (και όχι απαραίτητα λήξη) της ιδιότητας που συνόδευε τον άτρωτο Γάλλο για 9 χρόνια και 5 μήνες. Ο πιο επιτυχημένος τζουντόκα όλων των εποχών δεν είχε ηττηθεί στο τατάμι από τις 13 Σεπτεμβρίου του 2010, στο World Openweight Championship του Τόκιο. Έκτοτε κάθε συναπάντημα με αντίπαλό του είχε την ίδια κατάληξη: νίκη. Έφτασε, στην κατηγορία των +100 κιλών, να καταφέρει 154 διαδοχικές επιτυχίες ανεξαρτήτως αθλητή, τρόπου και διοργάνωσης. Επίτευγμα που θα ζήλευε το δίχως άλλο ο Αλεκσάντρ Καρέλιν, ο ανίκητος τιτάνας της ελληνορωμαϊκής πάλης.

Με δύο χρυσά ολυμπιακά μετάλλια και οκτώ παγκόσμιους τίτλους στη σχεδόν αψεγάδιαστη πορεία του από την ημέρα που έγινε ο κυρίαρχος της κατηγορίας του ο Ρινέρ είχε γίνει 'άθικτος'. Αυτός ήταν ο τίτλος που του είχε προσδώσει η γαλλική Equipe όταν στις αρχές του Σεπτέμβρη του 2017 στη Βουδαπέστη ο αγαθός (ως απόλυτος 'Teddy Bear' εκτός αγώνων, αφού "όταν τελειώνει ο αγώνας, επιστρέφω στη ζωή μου κι εκεί είμαι κύριος") γίγαντας καθήλωνε τον Βραζιλιάνο Ντάβιντ Μόουρα και διατηρούσε τα κεκτημένα στο παγκόσμιο στερέωμα.

Στα σχεδόν 2,5 χρόνια που μεσολάβησαν απ' ό,τι είχε συμβεί επί ουγγρικού εδάφους ο Ρινέρ έβαλε δύο στόχους: α) να ξεκουραστεί ελαφρώς και β) να γυμναστεί κατόπιν προκειμένου να προετοιμαστεί σταδιακά για τους Ολυμπιακούς του 2020. Τέσσερα χρόνια αφότου ηγήθηκε της αποστολής των 'τρικολόρ' στην τελετή έναρξης του Ρίο. Πάντα τον έτρεφαν οι φιλοδοξίες τον Γάλλο τζουντόκα. Βέβαια ο χρόνος κυλούσε εις βάρος του όλο αυτό το διάστημα και το Grand Slam στο 'Παλέ ντε Μπερσί' του Παρισιού κατέδειξε πως έχει μεγαλώσει. Αναπόφευκτο για έναν αθλητή που σε δύο μήνες θα συμπληρώσει 31 χρόνια ζωής, τη στιγμή μάλιστα που το άθλημα πλημμυρίζει από νέους, γυμνασμένους αθλητές και περίτεχνες κινήσεις που αναπροσαρμόζουν τα δεδομένα. Στο Μόντρεαλ και στην Μπραζίλια, στις δύο μοναδικές διοργανώσεις που συμμετείχε μέσα στο 2019, είχε διευρύνει το νικηφόρο σερί του, αλλά φαινόταν πως δεν ήταν ο ίδιος. Για 13 μήνες (Νοέμβριος 2017-Δεκέμβριος 2018) είχε αφεθεί. Περισσότερο διασκέδαζε για να μην 'σκουριάσει', παρά δούλευε στο φουλ.

Μόνο από τον Γενάρη του 2019 άρχισε να εντατικοποιεί ξανά το πρόγραμμά του, ακολουθώντας ειδική προετοιμασία σε Ιαπωνία και Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν πρόφτασε ν' αγγίξει το top της απόδοσής του. Με συνέπεια τον πρόωρο αποκλεισμό του στο Παρίσι από τον 24χρονο Ιάπωνα Κοκόρο Καγκεούρα. "Τον βλέπω να προπονείται. Δεν είναι ο Τεντί που ήξερα πριν. Δεν ήταν έτοιμος", ανέφερε συναθλητής του, μεταφέροντας εσωτερικές πληροφορίες και τις εντυπώσεις του από την προετοιμασία του Ρινέρ.

Στο τουρνουά εμφανίστηκε με 7 παραπανίσια κιλά, απρόσμενα αργός σε πόδια και χέρια, τη στιγμή που η σπιρτάδα και ο αιφνιδιασμός χαρακτήριζαν το στιλ του, άνευ φαντασίας στα πιασίματα. Νίκησε μεν στους πρώτους δύο γύρους τον Ούγγρο Σίποζ και τον Αυστριακό Χέγκι με ιππόν (η μέγιστη βαθμολογία στο τζούντο που φέρει άμεση διακοπή του αγώνα), αλλά η διασταύρωση με τον Καγκεούρα ήρθε όταν πια είχε κουραστεί. Δεν ξεμπέρδεψε γρήγορα και επιβαρύνθηκε σωματικά από την αντίσταση που συνάντησε, με συνέπεια οι δυνάμεις του να τον εγκαταλείψουν στην παράταση και μετά από 40 δεύτερα στη διαδικασία του 'golden score' να ηττηθεί με βαζάρι.

Το σοκ για τον γαλλικό αθλητισμό ήταν πολύ μεγάλο, γιατί ουδείς ήταν προετοιμασμένος για κάτι άλλο πέρα από μια νέα νίκη του Ρινέρ. Δεν έχανε ποτέ του.

Ο ίδιος εμφανίστηκε πιο συγκαταβατικός με την πραγματικότητα. "Δεν σοκαρίστηκα. Σοκάρεσαι όταν είσαι δυνατότερος, αλλά ο αντίπαλός σου σε νικάει με ιππόν. Ενδεχομένως να μην έπρεπε να επιτεθώ μ' αυτήν την τεχνική. Πιθανόν δεν είχα καλή στάση σώματος. Έχω πει όμως ότι στόχος μου είναι το Τόκιο και αν έπρεπε να χάσω πριν από τους Ολυμπιακούς, καλύτερα τώρα. Γιατί μου αφαιρεί την πίεση, θα μου επιτρέψει να δουλέψω και να επιστρέψω", υπογράμμισε μετά την άσχημη τροπή της προσπάθειάς του ενώπιον του γαλλικού κοινού. Που περίμενε να αποθεώσει τον ήρωά του στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Ξένισε η εικόνα με τρεις άλλους αθλητές να μοιράζονται τα μετάλλια μέσα στο σπίτι του.

Αναζητήθηκαν οι αιτίες της 'συμφοράς'. Αναλύθηκε λεπτομερώς η κάθε κίνησή του την ώρα που εξαπέλυσε την επίθεση. Το δεξί του χέρι δεν τράβηξε αρκετά τον αντίπαλό του, ο οποίος έχοντας μείνει σε ευθεία στάση κράτησε την απαιτούμενη ισορροπία στα πόδια για ν' αποκομίσει πλεονέκτημα κατά τη διάρκεια της πτώσης.

Η ήττα της 10ετίας που σόκαρε τον γαλλικό αθλητισμό
Η στιγμή που ο Ρινέρ αρπάζει τον Καγκεούρα, αλλά δεν καταφέρνει να τον ρίξει όπως θα ήθελε

"Την επόμενη φορά που θα συναντήσω τον Καγκεούρα, είτε στην προπόνηση είτε σε διοργάνωση, θα τον τσακίσω", υποσχέθηκε με χιούμορ, αλλά και δόση ρεβανσισμού, ο Ρινέρ. Δεν είχε μάθει να χάνει, "συνεχώς θέλω έναν νέο τίτλο", είχε πει κάποτε. Γνωρίζοντας πάντως ότι ο δρόμος για το χρυσό μετάλλιο στο Τόκιο απαιτεί μια πολύ κοπιώδη προετοιμασία, θυσίες και τύχη. Έχοντας κατρακυλήσει στο No30 της παγκόσμιας κατάταξης, λόγω της αποχής του από τα τουρνουά, ψάχνει να καλύψει το χαμένο έδαφος με νίκες σε προγραμματισμένους αγώνες ως τον Ιούλιο και φυσικά βατή κλήρωση που θα του επιτρέψει να φτάσει όσο πιο μακριά. "Ο Τεντί έχει κάνει το απίθανο πιθανό και γνωρίζω πως είναι ικανός να κερδίσει στους Ολυμπιακούς Αγώνες για τρίτη φορά", εμφανίστηκε σίγουρος ο Στεφάν Τρεϊνό, ο εκλέκτορας των εθνικών ομάδων της Γαλλίας.

Ύστερα από μια 10ετία ο Ρινέρ είναι ξανά ορατός, τρωτός, θνητός, νικημένος. Αλλά ταυτόχρονα πιο 'πεινασμένος' από ποτέ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ