Κ. Γεωργιάδης στο Contra: “Στόχος το μετάλλιο”

Είναι η Ολυμπιακή ομάδα ποδηλασίας που ήδη έχει εξασφαλίσει εδώ και περίπου ένα χρόνο την πρόκριση για το Πεκίνο. Πέρασε από 40 κύματα μέχρι να φτάσει στον αρχικό της στόχο, κάνοντας τριπλές προπονήσεις, ατελείωτα χιλιόμετρα σε προπονήσεις αλλά και σε ταξίδια για αγώνες, έτσι ώστε να εξασφαλίσουν εκτός από αγωνιστική εμπειρία και την πρόκριση στην κορυφαία αθλητική διοργάνωση στον κόσμο. Και τα κατάφεραν.

Όμως για κάποιον που μπορεί και βλέπει λίγο πιο μακριά διακρίνει εύκολα το μέλλον της ομάδας. Τίποτα δεν τελειώνει στο Πεκίνο. Η μέση ηλικία της είναι 23 χρόνων που σημαίνει ότι από το Λονδίνο και μετά θα αρχίσουν να φαίνονται οι δυνατότητες της ομάδας. Σκεφτείτε τι θα μπορούν να κάνουν κάποιοι από αυτούς το 2012 και το 2016. Θα έχουν τόση εμπειρία που θα δείχνουν ανίκητοι.

Πρωτομάστορας ο Κώστας Γεωργιάδης ο οποίος βέβαια δεν είναι και χθεσινός. Ενεπλάκη με την ποδηλασία το 1983 στην αρχή ως αθλητής και στην συνέχεια από το 1990, ως προπονητής του ΠΟ Βέλους. Με όλα τα μορφωτικά εφόδια και την ποδηλατική εμπειρία, κέρδισε πολλές διακρίσεις από τους 16 αθλητές του συλλόγου που είχαν φορέσει τη φανέλα με το εθνόσημο (Ολυμπιονίκης ο Κλεάνθης Μπάρκγας, παγκόσμιοι έφηβοι οι Κιουρκτσής και Γραικός, πρωταθλήτρια Ευρώπης η Κορίνα Κωνσταντινίδου, επαγγελματίες αθλητές όπως ο Γιώργος Τέντσος, ο Βασίλης Κουρμπέτης, αλλά και ο Γιάννης Τσακουρίδης με πολλές διεθνείς συμμετοχές και πανελλήνια ρεκόρ, κ.α.).

Λίγες ημέρες πριν από την αναχώρηση του για το Πεκίνο αναφέρθηκε στους στόχους αλλά και την πορεία του μέχρι τώρα: “Στόχος μας είναι ένα μετάλλιο με τον Χρήστο Βολικάκη. Το κρατάμε μέσα μας για να μην αγχωθεί ο αθλητής, αλλά αυτό προσμένουμε. Ξέρουμε ότι μπορεί και το απέδειξε από το παγκόσμιο πρωτάθλημα την Ολυμπιακή χρονιά, αφού αγωνίστηκε με όλους και με ακόμη περισσότερους από τους σπουδαίους αθλητές που θα τρέξουν στην Ολυμπιάδα, γιατί από αυτούς μόνον οι 22 θα πάρουν μέρος στο Πεκίνο. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κατάφερε να ανεβεί στο βάθρο, και να πάρει το χάλκινο μετάλλιο και πλέον δουλεύουμε εξειδικευμένα για το συγκεκριμένο αγώνισμα και να μην είναι κουρασμένος όταν θα αγωνιστεί στο Κέιριν, εξ αιτίας του Ομαδικού Σπριντ που θα γίνει την προηγούμενη ημέρα. Όλες αυτές οι σκληρές αποφάσεις πάρθηκαν για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα που για εμάς είναι ένα μετάλλιο, με τον Χρήστο Βολικάκη”.

Όλη η προετοιμασία έγινε με στόχο την πρόκριση μέσα από το Ομαδικό Σπριντ, εξασφαλίζοντας συμμετοχή εκτός από το ίδιο το ομαδικό και σε δύο ατομικά αγωνίσματα, το κέιριν και το σπριντ: “Περάσαμε ως 7οι στην παγκόσμια κατάταξη, όμως ακολουθήσαμε έναν αρκετά έξυπνο τρόπο για να πάρουμε την πρόκριση που ήταν και ο πρωταρχικός μας στόχος. Ο αγωνιστικός σχεδιασμός πήγε καλά όπως και τα αποτελέσματα από τους αγώνες που συμμετείχαμε, όμως αυτό μπορεί να μην ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Εμείς ξεκινάμε ως 12οι στην Ολυμπιάδα, και επιτυχία είναι μια θέση μες στην 8αδα.

Αν φέρουμε έναν χρόνο κάτω από το πανελλήνιο ρεκόρ (σ.σ. άτυπο αφού στην Ελλάδα δεν καταχωρείται), δηλαδή έναν χρόνο κάτω από το 44’’986, θα είμαστε ικανοποιημένοι. Νομίζω ότι είναι ένας χρόνος που τον έχουμε στα πόδια μας, αν δεν αντιμετωπίσουμε προβλήματα, αλλά αυτό που δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω είναι τι χρόνους θα έχουν οι υπόλοιπες ομάδες. Πιστεύω ότι είναι εφικτό να φέρουν επίδοση από 44’’6 μέχρι και 45’’0. Εκεί στοχεύουμε για τους Ολυμπιακούς και ευελπιστώ να καταταγούμε στην 8αδα”.

Για να οδηγηθεί η ελληνική ποδηλασία πίστας ταχύτητας σε αυτό το σημείο, να διεκδικεί ακόμα και μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, με ένα τόσο νεανικό σύνολο, χρειάστηκε σκληρή δουλειά, που καμιά φορά δεν έχει να κάνει μόνο με την σχεδίαση και εκτέλεση του προπονητικού σχεδιασμού. Ο Κώστας Γεωργιάδης αναφέρθηκε ακόμα και στην αλλαγή της ελληνικής νοοτροπίας, για να μπορέσει να εξασφαλίσει τον τρόπο που θα καθοδηγούσε αυτή την ομάδα: “Η προετοιμασία κύλησε καλά, ειδικά τα δύο τελευταία χρόνια. Αυτό που με ενδιέφερε ήταν ο αγωνιστικός σχεδιασμός. Θέλαμε πολλούς αγώνες αφού οι αθλητές ήταν νεαροί σε ηλικία. Είχαν δυνατότητες ήταν κάτι που το γνωρίζαμε, απλά χρειαζόταν αγωνιστική αυτοπεποίθηση και ευστροφία. Αυτοί οι αγώνες, μικρότερου βεληνεκούς από παγκόσμια κύπελλα και πρωταθλήματα, βοήθησαν να βελτιωθούμε αγωνιστικά. Μετά το παγκόσμιο πρωτάθλημα, προλάβαμε και κάναμε έναν καινούριο προπονητικό κύκλο που ελπίζω να αποφέρει καρπούς στο Πεκίνο. Σε αυτό το διάστημα δουλέψαμε στην έδρα μας όπως ακριβώς θέλαμε, οπότε πιστεύω είμαστε έτοιμοι, για τα δικά μας δεδομένα. Σύμφωνα με το εθνικό ποδηλατικό επίπεδο, αλλά και σε θέματα παιδείας, ηθικής και αθλητικής κουλτούρας στην Ελλάδα, η ομάδα βρίσκεται σε ικανοποιητικό επίπεδο διεθνώς”.

Η πορεία της εθνικής μέχρι τώρα

Μέσα από όλη αυτή την προσπάθεια το αποτέλεσμα είναι αυτό που κρίνει την ποιότητα της δουλειάς, συγκεντρώνοντας ούτε λίγο, ούτε πολύ 7 μετάλλια σε ευρωπαϊκά, παγκόσμια κύπελλα και πρωταθλήματα μέσα σε τέσσερα χρόνια (είναι ακόμα 8 μετάλλια σ αυτούς τους αγώνες για τα ελληνικά πεντάλ με τον Γιάννη Ταμουρίδη και πρόσφατα με τον Σωτήρη Μπρέτα) αλλά και πέντε καταρρίψεις εθνικών ρεκόρ: “Η αλήθεια είναι πως περίμενα ότι τα πράγματα θα είναι πιο εύκολα, οι διακρίσεις στο εξωτερικό είναι εξαιρετικά δύσκολο να έρθουν, και χρειάστηκε να αφοσιωθούμε πολύ περισσότερο στην επιστημονική δουλειά, να αλλάξουμε τρόπο σκέψης και ηθικής ακόμα και την ελληνική αθλητική παιδεία, μέχρι να περάσει ο σωστός τρόπος σκέψης και σιγά – σιγά άρχισε να αποφέρει καρπούς.

Φυσικά τα πρώτα μετάλλια γέμισαν τις μπαταρίες μου, με έκαναν να πιστέψω ότι βρίσκομαι στο σωστό δρόμο και ήταν μια πορεία που έφερε επτά παγκόσμια μετάλλια σε κύπελλα, ευρωπαϊκά πρωταθλήματα ακόμα και σε παγκόσμιο πρωτάθλημα, επίσης άλλες πέντε καταρρίψεις εθνικών ρεκόρ από αθλητές της εθνικής ομάδας, αποδεικνύουν ότι δουλεύουμε σε σωστό δρόμο και ότι το μέλλον μας ανήκει.

Είναι αθλητές μικροί σε ηλικία που ήδη πρωταγωνιστούν στην κατηγορία Εφήβων. Είναι δύσκολο για κάποιον ο οποίος δεν πρωταγωνιστεί στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων να είναι πρωταγωνιστής στην ανδρική κατηγορία, γιατί αν σκεφτούμε ότι οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Αυστραλοί έχουν να αποφασίσουν μεταξύ των πολλών παγκόσμιων πρωταθλητών τους, ποιοι από αυτούς θα συμμετάσχουν σε κάθε αγώνα, τότε είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα. Οπότε αν δεν έχεις διακριθεί παγκοσμίως στους έφηβους είσαι τελειωμένος στους άνδρες, και γι αυτό εμείς κοιτάξαμε χαμηλά στις μικρές κατηγορίες. Μακροπρόθεσμος στόχος μας είναι το Λονδίνο, όχι απλά να κυνηγάμε ένα μετάλλιο, αλλά να είμαστε πρωταγωνιστές. Γιατί έχει διαφορά το να πάρω ένα μετάλλιο από το διαθέτουμε μια ομάδα που πρωταγωνιστεί.

Αυτό νομίζω ότι θα πρέπει να αναπτυχθεί σε όλους τους κλάδους της ποδηλασίας για να μην είμαστε ούτε εχθροί κανενός, αλλά και να αποκτήσουμε αυτοπεποίθηση όλοι, από αθλητές, προπονητές αλλά και η Ομοσπονδία, έτσι ώστε να πιστέψουμε πως το άθλημα της ποδηλασίας στην Ελλάδα έχει δυνατές ομάδες και είναι μια δυνατή Ομοσπονδία. Περνάει υποσυνείδητα στους αθλητές ότι αν είχαμε τα αντίστοιχα αποτελέσματα στην ορεινή ποδηλασία και στον δρόμο, όποιος αθλητής έμπαινε στα εθνικά κλιμάκια, θα πρέπει να αποδώσει τα αναμενόμενα».

Το μέλλον αυτής τα ομάδας

Ο Κώστας Γεωργιάδης αναφέρεται στους δικούς του αθλητές με λίγο περισσότερη λεπτομέρεια, στις αδυναμίες τους, λέγοντας τη δική του άποψη για αυτούς. “Η αλήθεια είναι ότι ο Χρήστος πάει τρέχοντας και γεμίζει τις μπαταρίες όλων μας. Από αυτήν την Ολυμπιάδα κυνηγάει ένα μετάλλιο και θα είναι πρωταγωνιστής στην επόμενη. Οι υπόλοιποι αθλητές του Ομαδικού Σπριντ (Παναγιώτης Βουκελάτος, Θάνος Μαντζουράνης και Βασίλης Ρέππας) έχουν στόχο την 8αδα, έτσι ώστε να συνεχίσουν τον πρωταθλητισμό και να είναι ακόμα πιο συγκεντρωμένοι. Τέσσερα χρόνια μετά θα φτάσουμε να διεκδικούμε μετάλλια στην Ολυμπιάδα με αυτήν την ομάδα. Είναι ένα αγώνισμα που έχει να κάνει με την επίδοση χρόνου και αυτούς τους ονομάζω εγώ αγώνες της αλήθειας, γιατί τακτική, εμπειρία και τύχη, έχουν τον δεύτερο λόγο.

Αυτό είναι κάτι που προσπαθώ να μεταδώσω στους αθλητές μου ότι πρέπει να βελτιώσουμε τους χρόνους, και από εκεί και πέρα, έχουν την αγωνιστική ευστροφία και εμπειρία έτσι ώστε να έρθουν τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Σημαντικό είναι να δουλευτούν με τον ίδιο τρόπο και στα υπόλοιπα αθλήματα ποδηλασίας, π.χ. στην πίστα αντοχής, δεν χρειάζονται μόνο οι πόροι αλλά να γίνει η ίδια, οργανωμένη δουλειά. Εμείς ήμασταν σε μόνιμο κάμπ προετοιμασίας για πέντε χρόνια, είχαμε ένα ολόκληρο τεχνικό επιτελείο, με γιατρό, βοηθό προπονητή, μηχανικό και δύο μασέρ, φτιάξαμε ένα δικό μας γυμναστήριο και γενικά χρειάζεται πολύ δουλειά, γιατί το αυτονόητο πολλές φορές δεν ήταν και ευκολονόητο, στην ποδηλασία. Για τις δομές αυτής της ομάδας χύθηκε πολύς ιδρώτας, νομίζω ότι αυτό ήταν και το πιο δύσκολο-και εκτός προγράμματος, κομμάτι της πορείας. Αφού χτίσαμε πλέον όλες αυτές τις δομές, δουλέψαμε πιο επιστημονικά τα τελευταία χρόνια και πιστεύω πως οι μεγάλες επιτυχίες έπονται.»

Στις 15 Αυγούστου αγωνίζονται στο ομαδικό σπριντ οι Παναγιώτης Βουκελάτος-Θάνος Μαντζουράνης και Βασίλης Ρέππας. Ο Χρήστος Βολικάκης και ο Θάνος Μαντζουράνης μια ημέρα αργότερα (Σάββατο 16/8) θα συμμετάσχουν στο Κέιριν και ο Βασίλης Ρέππας την Κυριακή 17/8 στο σπριντ.