Νικολαΐδης: “Άξιζα το χρυσό μετάλλιο”
Για το ασημένιο μετάλλιο που πήρε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου μίλησε στον ραδιοφωνικό σταθμό "Αθλητικό Metropolis" ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης, εκφράζοντας τη χαρά για την πολύ μεγάλη επιτυχία του, αλλά και την πικρία του για την απώλεια του χρυσού.
“Ήταν άλλη μία πολύ όμορφη ελληνική ολυμπιακή αποστολή. Είναι σκοπός ζωής για μένα οι Ολυμπιάδες. Περάσανε πάρα πολύ γρήγορα οι δέκα μέρες που ήμουν στο Ολυμπιακό χωριό. Προετοιμαστήκαμε κατάλληλα ψυχολογικά, αν και το κλίμα δεν ήταν και το καλύτερο δυνατό, εξαιτίας των γνωστών υποθέσεων”, είπε αρχικά ο Έλληνας πρωταθλητής του τάεκβοντο και συνέχισε:
“Έφτασα όσο το δυνατόν πιο συγκεντρωμένος την ημέρα των αγώνων μου. Έπαιξα πολύ καλά και η συμμετοχή μου ήταν μεγάλη εμπειρία. Οπωσδήποτε πάντα τα ασημένια μετάλλια είναι πολύ μεγάλη επιτυχία, αλλά υπάρχει το αλλά στον αθλητή. Νομίζω ότι αν το αλλά το δικό μου ήταν ότι μπορούσα να παίξω καλύτερα, θα ήμουν καλά. Αλλά οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες και αυτό είναι χειρότερο, γιατί αισθάνεσαι ότι τα έδωσες όλα αλλά δεν πέτυχες το στόχο που μπορούσες. Ένιωθα πολύ καλά και ήμουν σε εξαιρετική κατάσταση. Χαρακτηριστικό είναι ότι ήμουν τόσο επιθετικός, που δέχτηκα μόλις μισή παρατήρηση από πόντους. Έδωσα τον καλύτερό μου εαυτό και άξιζα πιστεύω το χρυσό. Υπήρχαν στιγμές που μας δείχνανε με το δάχτυλο τους Έλληνες αθλητές. Δεν ξέρω αν είναι δίκαιο για μας. Πιστεύω ότι το Πεκίνο ήταν μια κακή παρένθεση στην άνοδο του ελληνικού αθλητισμού τα τελευταία 16 χρόνια. Ελπίζω στο Λονδίνο να πάρουμε πολύ περισσότερα μετάλλια. Το θέμα με τη διαιτησία στο τάεκβοντο δεν αγγίζει μόνο εμένα. Υπάρχουν παράπονα γενικά σε κάθε διοργάνωση”.
Για την αγαπημένη του ομάδα, τον Άρη, τόνισε: “Το 1-0 δεν είναι ασφαλές σκορ ενόψει της ρεβάνς με τη Σλάβεν. Αλλά νομίζω ότι αυτές οι 15 μέρες που πέρασαν από το πρώτο ματς, θα παίξουν καταλυτικό ρόλος την απόδοση του Άρη, που θα διεκδικήσει και τη νίκη μέσα στην Κροατία και όχι μόνο την πρόκριση. Έχω πρόσκληση να πάω στο παιχνίδι, αλλά δεν ξέρω αν θα έχω το κουράγιο, αφού ακόμα είμαι στο Πεκίνο”.