Ο Χρήστος Ζούπας μιλά στο Contra.gr, για τον θριάμβο του ’68
4 Απριλίου του 1968 και 80.000 κόσμος έχει συγκεντρωθεί στο Καλλιμάρμαρο. Άλλοι 30.000 άνθρωποι περίμεναν απ’ έξω, μήπως και καταφέρουν να βρεθούν στις εξέδρες, αλλά η χωρητικότητα του σταδίου δεν επέτρεπε να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο. Ο τελικός της ΑΕΚ με την Σλάβια, αποτελεί την πρώτη μεγάλη ελληνική ομαδική διάκριση σε διεθνές επίπεδο.
“ανεπανάληπτες, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό αυτό που ζήσαμε ήταν συγκλονιστικό”, λέει στο Contra.gr χαρακτηριστικά ο Χρήστος Ζούπας, ένας από τους μεγάλους πρωταγωνιστές της «βασίλισσας», με το μυαλό του να γυρίζει στο παρελθόν και τα μάτια να κοιτάνε το μέλλον της ΑΕΚ που το τουλάχιστον το παρόν δενδείχνει να είναι καλό.
Για τις ένδοξες εκείνες μέρες και για τους λόγους που συνέτρεξαν για να επιτευχθεί κάτι τόσο σπουδαίο, σε σχετική μας ερώτηση ο κύριος Ζούπας μας είπε: “Είμασταν μια παρέα όπου από το 1961- το 1968 περνάγαμε καθημερινά τρεις με τέσσερις ώρες μαζί. Αποκτήσαμε πάθος και θράσος, ήμασταν ομάδα που δεν νοούσε να νικηθεί ούτε από Ιταλούς, Γιουγκοσλάβους, ούτε από Ρώσους. Είχαμε άγνοια κινδύνου και σ’ αυτό έπαιξε ρόλο και η έλλειψη των Μ.Μ.Ε, που δεν έδιναν μεγάλη προβολή στα γεγονότα. Επίσης ήμασταν και μια αμιγώς ελληνική ομάδα, ο μοναδικός αμερικανός παίκτης που είχαμε ήταν ο Αμερικάνος (γέλια)”.
Πως ζήσατε τις στιγμές την μέρα του τελικού;
” Από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό όλο αυτό που έζησα, ήταν κάτι το συγκλονιστικό, είναι μία από τις σημαντικότερες μέρες τις ζωής μου και δεν πρόκειται να το ξεχάσω. Καταφέραμε να γίνουμε η ΑΕΚ όλων των Ελλήνων, κάτι που πέτυχε μόνο ο Άρης και η Εθνική Ελλάδος το 2004. Έγινε ρεκόρ σε προσέλευση κόσμου, ότι και να πω για εκείνη την μέρα είναι λίγο”.
Η ΑΕΚ όμως αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές ομάδες και δεν πρέπει να μένει στο παρελθόν. Σημασία έχει το παρόν και ακόμα σημαντικότερο είναι το μέλλον. Ο γνωστός διαβητολόγος, είχε ενεργή δράση στα κοινά της ερασιτεχνικής ΑΕΚ και η επικαιρότητα σίγουρα δεν θα μπορούσε να τον αφήσει ασυγκίνητο. Τα πολλά προβλήματα που ταλανίζουν τον σύλλογο”.
Πώς κρίνετε την αποχώρηση του Ντέμη Νικολαΐδη;
“Ο Ντέμης σίγουρα έσωσε την ΑΕΚ από την καταστροφή, η παρουσία του έχει πολλά θετικά, όμως τελικά η αποχώρηση του αφήνει μια πικρόγλυκη γεύση. Ο κόσμος δεν ήταν προετοιμασμένος για να την αφήσει. Κάπου έκαναν λάθος με τον Γιώργο Δώνη. Είχαν παραπάνω εμπιστοσύνη στον εαυτό τους απ’ όσο έπρεπε και τελικά έχασαν τον στόχο. Ίσως να υπήρχε υπεροψία και παραπάνω φιλοδοξία. Το μεγαλύτερο λάθος είναι ότι ενώ είχαν πει ότι θα φτιάξουν μια ομάδα με Έλληνες παίχτες, έφεραν κάτι παίκτες αμφιβόλου ποιότητας. Απ’ τη στιγμή μάλιστα που άφησαν να γύγουν οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές. Ενώ είχαν στόχο πενταετίας τους παρέσυρε ο κόσμος επειδή ήθελε τίτλο”.
Όσον αφορά την πιθανή ανάληψη της ΠΑΕ από τον Δημήτρη Μελισσανίδη ο παλαίμαχος άσος της ΑΕΚ δήλωσε: “Μακάρι να την πάρει, δεν υπάρχει άλλη λύση. Δεν νομίζω όμως ότι οι επιχειρηματικές του δραστηριότητες θα του αφήσουν χρόνο για κάτι τέτοιο”.
Με την επιστροφή του Ντούσαν Μπάγεβιτς, συμφωνείτε;
“Αν δεν ήταν ο Μπάγεβιτς στην ΑΕΚ, η ομάδα τώρα θα διεκδικούσε την 18η θέση. Δεν μπορώ να καταλάβω τις παλινδρομήσεις που γίνονται. Αυτό πιστεύω πως φταίει και η ομάδα βρίσκεται σ’ αυτήν την κατάσταση”.
Ποιος ήταν ο λόγος που εσείς αποχωρήσατε από την ερασιτεχνική;
“Είναι ένα συνονθύλευμα από λίγο… κάτι η απογοήτευση, κάτι που ο καθένας που κοιτούσε να εξυπηρετήσει δικά του συμφέροντα, κάτι οι φιλοδοξίες των ανθρώπων που εμπλέκονταν, με οδήγησαν στο να αποχωρήσω”.
Τόσο για το αν θα επέστρεφε στα διοικητικά όσο και για την μπασκετική ΑΕΚ οι απόψεις του είναι απόλυτες: “Ο χρόνος μου δεν μου επιτρέπει πιθανή επιστροφή μου στα διοικητικά. Οι υποχρεώσεις μου δεν μου αφήνουν καιρό για να παρακολουθήσω τα δρώμενα. Υπάρχει απογοήτευση από τον κόσμο. Η νέα γενιά πάει να καταστρέψει τον αθλητισμό. Ουσιαστικά δεν βοηθάει αυτό που γίνεται. Η ΑΕΚ έχει ιστορία, ανήκει σε άλλο επίπεδο. Στις ΗΠΑ από το κολεγιακό πρωτάθλημα μέχρι το ΝΒΑ τραγουδάνε, εδώ είναι σα να έχουμε πόλεμο”.
Φυσικά στο τέλος δεν θα μπορούσαμε στο να μην αναφερθούμε στο γηπεδικό, το μείζον θέμα που αιωρείται τα τελευταία χρόνια, χωρίς να έχει δωθεί ακόμα συγκεκριμένη λύση.
Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται σύγκλιση απόψεων για την κατασκευή γηπέδου, στη Ν. Φιλαδέλφεια. Κατά τη γνώμη σας είναι εφικτό να ολοκληρωθεί το σχέδιο εκεί;
“Σίγουρα, μπορεί. Εγώ δεν καταλαβαίνω όμως, πως απ’ τη στιγμή που το συμβούλιο τηε επικρατείας είχε βγάλει απόφαση ότι δεν μπορεί να κατασκευαστεί γήπεδο εκεί,αυτό μπορεί να αλλάξει. Εν πάση περιπτώσει πρέπει άμεσα να βρεθεί λύση, έχουμε καταντήσει γυρολόγοι. Όταν ήμουν εγώ στη ερασιτεχνική είχαμε προσπαθήσει να πάρουμε το Κέντρο ΟλυμπιακώνΑθλητικών Εκαταστάσεων για έδρα μας. Είχαμε φτάσει ένα βήμα πριν την ολοκλήρωση της πρότασης, αλλά τελικά κάποιοι εμπλεκόμενοι δεν επέτρεψαν στο να δωθεί οριστική λύση”.
