ΣΠΟΡ

Το μεγάλο κεφάλαιο “Λεώνης”

Ο πιο απρόσμενος τίτλος της ιστορίας του Ηρακλή αποτέλεσε και την τελευταία παράσταση του Αλέκου Λεώνη στην τεχνική ηγεσία του.

Το μεγάλο κεφάλαιο “Λεώνης”

Ο πιο απρόσμενος τίτλος της ιστορίας του Ηρακλή αποτέλεσε και την τελευταία παράσταση του Αλέκου Λεώνη στην τεχνική ηγεσία του. Όπως είναι γνωστό εδώ και αρκετό καιρό, ο Θεσσαλονικιός προπονητής που συνέδεσε την καριέρα του με τον «γηραιό», οδηγώντας τον, έχοντας ασφαλώς και την υποστήριξη της διοίκησης, σε όλες τις επιτυχίες του, αναλαμβάνει την Εθνική μας ομάδα ανδρών, δίνοντας τη σκυτάλη στον πάγκο των «κυανόλευκων» στον Σουηδό Άντερς Κρίστιανσον. Φυσικά οι αλλαγές τεχνικών δεν είναι σπάνιο φαινόμενο αλλά η συγκεκριμένη περίπτωση είναι ιδιαίτερη, αφού Ηρακλής και Λεώνης θεωρούνταν « ένα σώμα».

Πως αλλιώς, άλλωστε, μπορεί να χαρακτηριστεί μια συνεργασία που ξεκίνησε από την εποχή που ο Λεώνης ήταν αθλητής και συνεχίστηκε με ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία όταν μεταπήδησε στην προπονητική. Η αναφορά ότι πρόκειται για τον μακροβιότερο εν ενεργεία τεχνικό σε ομάδα της Α1 ανδρών, μιλάει από μόνη της.

Η κοινή τους πορεία με τη στενότερη σχέση ομάδας-τεχνικού, άρχισε το 1989 όταν ο 29χρονος τότε Λεώνης ανέλαβε το εφηβικό τμήμα. Μετά από ένα δίχρονο πέρασμα στα κλιμάκια της ΕΟΠΕ ήρθε το 1993 η επιστροφή στην οικογένεια του «γηραιού», που συνδυάστηκε με τις πιο λαμπρές στιγμές στην ιστορία του τμήματος βόλεϊ του συλλόγου. Οι κόποι και οι προσπάθειες τους άρχισαν να αποδίνουν καρπούς τη σεζόν 1999-2000 όταν ο Ηρακλής έβαλε στην τροπαιοθήκη του τον παρθενικό του τίτλο, αυτόν του Κυπέλλου Ελλάδος.

Το 2002 ήρθε η απόλυτη καταξίωση τόσο για την ομάδα όσο και για τον Έλληνα προπονητή με την επίτευξη του νταμπλ εντός συνόρων και «κερασάκι στην τούρτα» την 3η θέση στο Champions League στο Οπόλε. Μάλιστα στο τέλος της περιόδου εκείνης, ο Λεώνης αποχωρίστηκε το μουστάκι του, τηρώντας την υπόσχεση που είδε δώσει ότι αν η ομάδα έπαιρνε το πρώτο της πρωτάθλημα, θα το ξύριζε.

Τον θρίαμβο όμως διαδέχτηκε μια «προβληματική» σεζόν, με τον Λεώνη να δηλώνει παραίτηση τον Δεκέμβριο του 2002 και να αναλαμβάνει ξανά τα ηνία λίγους μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2003. Η επιστροφή του συνοδεύτηκε από νέες διακρίσεις με το 2004 να φεύγει με τον «γηραιό» να είναι τέταρτος στο Champions League στο Μπέλγκοροντ και Κυπελλούχος Ελλάδος. Η «κυανόλευκη αρμάδα» υπό τις οδηγίες του Λεώνη και τη στήριξη της διοίκησης είχε γίνει πλέον η κορυφαία δύναμη στη χώρα μας και μέσα στις κυρίαρχες στην Ευρώπη.

Όλα αυτά αποδείχτηκαν και με το παραπάνω τη σεζόν 2004-2005 με τον Ηρακλή να πετυχαίνει και πάλι το νταμπλ, τερματίζοντας παράλληλα δεύτερος στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, το φάιναλ φορ της οποίας φιλοξενήθηκε στη συμπρωτεύουσα. Μάλιστα αυτή η αγωνιστική περίοδος έμεινε στην ιστορία του ελληνικού βόλεϊ, καθώς ο «γηραιός» έγινε η πρώτη ομάδα από το 1998-1999 όταν καθιερώθηκε το σύστημα άμεσης καταγραφής πόντων και κατάργησης της αλλαγής, που πήρε το πρωτάθλημα αήττητος με 31 νίκες. Το ρεκόρ συνεχόμενων νικών εντός συνόρων έφτασε ως τον «μαγικό» αριθμό 41 με έναρξη τον Οκτώβριο του 2004 και λήξη τον Νοέμβρη του 2005.

Πέρσι στο ιστορικό των Θεσσαλονικέων καταγράφηκε μία ακόμη συμμετοχή στο φάιναλ φορ του Champions League με τον Λεώνη να τους οδηγεί και πάλι στη 2η θέση στη Ρώμη για να φτάσουμε στην αγωνιστική περίοδο που μόλις ολοκληρώθηκε, με τον 47χρονο προπονητή να κλείνει την πολύχρονη παρουσία του στον «γηραιό» ως πρωταθλητής.

Συνοπτικά, πρόκειται για τον τεχνικό που πανηγύρισε με τον Ηρακλή συνολικά οκτώ τίτλους, εκ των οποίων τα τρία πρωταθλήματα και τα άλλα πέντε Κύπελλα, όντας παράλληλα και ο πολυνίκης της δεύτερης τη τάξει εγχώριας διοργάνωσης και τέσσερις συμμετοχές σε φάιναλ φορ του Champions League.

Αν μη τι άλλο, είναι ένας αξιοζήλευτος απολογισμός που του άνοιξε και την πόρτα για την Εθνική, με την οποία πολλές φορές «φλέρταρε» στο παρελθόν για να έρθει τώρα το πλήρωμα του χρόνου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

24MEDIA NETWORK