Το… Τσακμάκη του Ευήνου
Στο ευρύ κοινό ο 21χρονος Χρήστος Τσακμάκης ήταν άγνωστος. Μόνο οι μύστες του κανόε καγιάκ ξέρουν ότι πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο ταλέντο. Κάποιοι τον θυμούνται από το 2004, όταν, σε ηλικία μόλις 17 ετών, συμμετείχε στους πρώτους του Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου δεν πέρασε τελικό. Στο Πεκίνο 2008 όχι μόνο πέρασε αλλά κατετάγη έβδομος, σημειώνοντας την πρώτη ελληνική διάκριση - με λίγη τύχη ίσως να είχε πετύχει και κάτι παραπάνω.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι αυτό το παιδί, που είναι τρίτης γενιάς Ελληνας από τη Γερμανία και μιλά απταίστως την πατρική γλώσσα, αξίζει προσοχής. Πιθανώς, μετά την επιτυχία του να του υποσχεθούν ότι θα τον προσέξουν και ίσως πράγματι να το κάνουν. Εφτασε όμως 21 ετών για να λάβει -αν λάβει- τα αυτονόητα και λυμένα στις σοβαρές ως προς την αθλητική υποδομή χώρες.
Εκεί όπου, τουλάχιστον, υπάρχουν προπονητήρια. Διότι ο Χρήστος Τσακμάκης, ο οποίος βρίσκεται μονίμως μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας, στη χώρα μας δεν έχει στη διάθεσή του οργανωμένο χώρο για να προπονηθεί. Προπονείται κάπου μεταξύ Ναυπάκτου και Θέρμου. Στον ποταμό Εύηνο, κοντά στα 250 χιλιόμετρα από την Αθήνα, εκεί όπου υπάρχει ένα υποτυπώδες προπονητήριο, το οποίο λειτουργεί μόνο όταν έχει νερό το ποτάμι.
Η πολυδιαφημισμένη και καλοπληρωμένη εγκατάσταση του κανόε καγιάκ στο Ελληνικό, την οποία ακόμη πληρώνουν αδρά οι Ελληνες φορολογούμενοι, είναι κλειστή. Τουλάχιστον ώσπου να δοθεί σε ιδιώτη για εκμετάλλευση προς ικανοποίηση των Ολυμπιακών Ακινήτων για τα έσοδα που θα αποκομίσουν.
Σε αυτή την εγκατάσταση ο Χρήστος Τσακμάκης, 7ος ολυμπιονίκης από το πρωί της Τρίτης, δεν μπορεί να προπονηθεί. Ιδού η αποθέωση της ανυπαρξίας του μεταολυμπιακού σχεδιασμού και της σύγχρονης μεταολυμπιακής βλακείας του ελληνικού κράτους. Αυτή είναι η Ελλάδα που πληγώνει καθημερινά, αλλά μάλλον αυτόν τον ωραίο τύπο, τον Χρήστο Τσακμάκη, δεν μπορεί να τον πληγώσει.
Τη μία τον είδαμε, πριν από μια εβδομάδα, να βγάζει φωτογραφίες με το γιό του τέως βασιλιά, τον συνομήλικό του Φίλιππο. Την άλλη να τρέχει δίπλα σε μια κινέζα που μετέφερε μετάλλια απονομής για να φωτογραφηθεί και την τρίτη να μας λέει: “γράψτε κάτι ρε παιδιά, μπας και βρούμε κανένα χορηγό!”.
Σημασία έχει ότι αυτός ο ωραίος τυπάκος γέμισε χαρά, ελπίδα και αισιοδοξία την ελληνική αποστολή στο Πεκίνο. Ολοι θα ήθελαν να πιστεύουν ότι έκανε την αρχή για να δώσει τη σκυτάλη την Τετάρτη στον Ηλία Ηλιάδη, ο οποίος ρίχνεται στη μάχη για το πρώτο μετάλλιο της Ελλάδας στους 29ους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Τους Αγώνες, οι οποίοι έως τώρα σημαδεύονται από μια μεγάλη αθλητική προσωπικότητα, τον Μάικλ Φελπς. Ο 23χρονος Αμερικανός πάει να σπάσει το ρεκόρ των επτά μεταλλίων σε μία διοργάνωση το οποίο στέκει από το 1972 στο Μόναχο και βρίσκεται και μια ανάσα μακριά από το να γίνει ο πρώτος αθλητής που θα φτάσει σε διψήφιο αριθμό χρυσών ολυμπιακών μεταλλίων.
Από το νερό, πάντως, εξακολουθεί να προέρχεται το μεγάλο ενδιαφέρον των Αγώνων. Χαρακτηριστικό του τι συμβαίνει στην πισίνα του “Υδάτινου Κύβου” (έτσι λέγεται το κολυμβητήριο του Πεκίνου) είναι το γεγονός ότι έως τώρα έχουν καταρριφθεί 14 παγκόσμια ρεκόρ, 6 περισσότερα από όσα είχαν καταγραφεί συνολικά στην Αθήνα.
