Βατσακλής στο Contra.gr: “Το πινγκ πονγκ στο DNA του Έλληνα”

Η μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλε η εθνική ανδρών στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης στο Σβέσατ της Αυστρίας ανταμείφθηκε με την κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου, για πρώτη φορά στην ιστορία της ομάδας.

Ο προπονητής της Εθνικής και δημιουργός αυτής της επιτυχίας, που συμπλήρωσε 4,5 χρόνια στην ηγεσία της ομάδας, Κώστας Βατσακλής, μιλώντας στο Contra.gr έκανε λόγο για δικαίωση χρόνιων κόπων και αφιέρωσε το μετάλλιο στους απανταχού Έλληνες, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το άθλημα στην Ελλάδα.

Πώς υποδεχτήκατε το ασημένιο μετάλλιο;

“Φυσικά με μεγάλη χαρά, ικανοποίηση. Ήταν η δικαίωση των κόπων μας, κόπων πολλών ετών. Και εγώ και οι αθλητές αλλά και η Ομοσπονδία είμαστε πολύ χαρούμενοι για τη διάκριση αυτή”.

Σας αφήνει πικρία το γεγονός πως φτάσατε στην πηγή αλλά δεν ήπιατε νερό;

“Η αλήθεια είναι ότι στον αθλητισμό τρώγοντας σου ανοίγει η όρεξη. Εμείς δεν φτάσαμε απλώς στην πηγή αλλά σκύψαμε και γευτήκαμε το νερό. Αν παρακολουθούσε κανείς την εξέλιξη του αγώνα με τη Γερμανία θα μπορούσε να πει ότι μπορούσαμε να είμαστε εμείς οι νικητές. Ωστόσο, το ασημένιο μετάλλιο δεν μας αφήνει πικρή γεύση, παρά μόνο χαμόγελο γιατί προσπαθήσαμε. Μαζί με εμάς το πίστεψε όλος ο κόσμος. Από χθες αλλά και σήμερα το πρωί ο κόσμος ερχόταν, μας έσφιγγε το χέρι και μας έδινε συγχαρητήρια, γιατί παρόλο που το φαβορί ήταν η Γερμανία, παλέψαμε στα ίσα και τους κοιτάξαμε στα μάτια”.

Πως αισθανθήκατε για το γεγονός πως επί διήμερο το πινγκ πονγκ απέκτησε φανατικό κοινό;

“Εμείς αισθανόμαστε πάντα τον κόσμο κοντά μας, όχι μόνο τώρα. Κακά τα ψέματα στην Ελλάδα το άθλημα δεν είναι τόσο διαδεδομένο όσο στην Γερμανία όπου είναι το δεύτερο πιο διαδεδομένο άθλημα μετά το ποδόσφαιρο και μάλιστα σύμφωνα με μετρήσεις. Το πινγκ πονγκ όμως απέκτησε κοινό και στους Ολυμπιακούς Αγώνες μετά την εμφάνιση του Γκιώνη. Υπάρχει η εμπειρία για να διαχειριστούμε σωστά την επιτυχία αυτή”.

Πώς είναι η κατάσταση στην Ελλάδα; Υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές για το άθλημα;

“Υπάρχουν υποδομές. Αλλά χρειάζονται και χρήματα. Εάν δεν υπάρχει κάποιος χορηγός να σου παρέχει τους πόρους που χρειάζεσαι δεν μπορείς να παίρνεις μέρος σε διοργανώσεις. Αυτή τη στιγμή βοηθάει η Ομοσπονδία, οι γονείς των αθλητών και οι ίδιοι οι αθλητές. Ωστόσο δεν υπάρχει συγκεκριμένο πλάνο, πορευόμαστε σκεπτόμενοι αν θα βγάλουμε το μήνα. Υπάρχουν προπονητές και αθλητές, αλλά δεν υπάρχουν χρήματα. Πως λοιπόν θα έρθουν οι επιτυχίες εάν δεν υπάρχει καν συμμετοχή;”.

Πιστεύετε ότι αυτή η επιτυχία θα προσελκύσει το ενδιαφέρον αθλουμένων και φιλάθλων, ώστε να γίνει ένα βήμα παραπάνω στο πινγκ πονγκ;

“Δεν θα έλεγα πιστεύουμε, αλλά ελπίζουμε και παρακαλάμε. Η πιο σωστή λέξη είναι ευελπιστούμε να γίνει κάτι. Γιατί η επιτραπέζια αντισφαίριση ταιριάζει στον Έλληνα. Αυτό ήταν το 12ο ελληνικό μετάλλιο, το πρώτο στο ομαδικό. Υπάρχουν αθλητές που κοπιάζουν και ελπίζουμε να ανοίξει η βεντάλια του αθλήματος”.

Πού αφιερώνετε το μετάλλιο;

“Εγώ προσωπικά το αφιερώνω στην οικογένειά μου, γιατί είμαι οικογενειάρχης, έχω 2 παιδιά και στη σύζυγό μου για την υπομονή της, γιατί χρειάζεται να λείπω. Επίσης το αφιερώνω σε όλη την Ελλάδα, σε όλους τους Έλληνες φιλάθλους, γιατί ο Έλληνας τον έχει στο DNA του τον αθλητισμό αν αναλογιστεί κανείς και τους Ολυμπιακούς Αγώνες που ξεκίνησαν στην Ελλάδα”.

Ποιος είναι ο επόμενος στόχος αυτής της ομάδας;

“Αυτή τη στιγμή είμαστε πολύ κουρασμένοι γιατί δώσαμε πολύ δυνατά παιχνίδια. Είμαστε με μόλις 5 ώρες ύπνου και σήμερα ξεκίνησαν και τα ατομικά αγωνίσματα. Δεν ξέρω αν μπορεί να μας φέρει κάτι περισσότερο αυτό το πανευρωπαϊκό. Τώρα επόμενος στόχος μας είναι το παγκόσμιο πρωτάθλημα στην Ιαπωνία τον ερχόμενο Μάιο. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που είχε γίνει στο Μάντσεστερ το 1997 είχαμε κατακτήσει την 6η θέση. Θα κοιτάξουμε να κάνουμε καλή προετοιμασία και ελπίζω να έχουμε τα λεφτά για τα εισιτήρια, για τα ξενοδοχεία και να είμαστε έτοιμοι για μια διάκριση στο παγκόσμιο. Μια τέτοια διάκριση θα κάνει το μεγάλο μπαμ”.