Άμυνα μέχρις εσχάτων…
Στο μεγαλύτερο μέρος του κατοικημένου κόσμου ο χαρακτηρισμός "λευκός" προσθέτει παραπάνω κύρος. Η αποικιοκρατία, τα σκλαβοπάζαρα, ο ρατσισμός έχουν αφήσει ανεξίτηλα σημάδια αιώνων στη λογική του καθενός... Το μόνο μέρος όπου το να αποκαλείς κάποιον "λευκό" ισοδυναμεί σχεδόν με βρισιά είναι η Παραγουάη, μια από τις πιο περίεργες σε... ψυχοσύνθεση χώρες του πλανήτη.
Η Παραγουάη ως χώρα “κατασκευάστηκε” ουσιαστικά από Ιησουίτες καλόγερους! Οι οποίοι τον 15ο αιώνα έκαναν συμφωνία με τον Φίλιππο Γ’ της Ισπανίας και πήραν την άδεια να εγκατασταθούν στις αχανείς και μη αξιοποιήσιμες περιοχές του Τσάκο, στην καρδιά της Νότιας Αμερικής, για να εκχριστιανίσουν τους τοπικούς Ινδιάνους και να τους εντάξουν στο αποικιακό σύστημα διοίκησης. Οι Ισπανοί είχαν αποτύχει να το κάνουν με τα όπλα, οι ιθαγενείς Γκουαρανί αποδείχτηκαν τρομεροί πολεμιστές με τα τόξα και τα φυσοκάλαμά τους. Οι Ιησουίτες, όμως, τα κατάφεραν να τους φέρουν στο δρόμο του Θεού και δέθηκαν τόσο πολύ μ’ αυτούς τους ανθρώπους της ζούγκλας που καλόγεροι και Ινδιάνοι πολέμησαν μαζί τα ισπανικά στρατεύματα, όταν η διοίκηση αποφάσισε να βάλει χέρι και σ’ αυτή την παρθένα γη.
Τα μουσκέτα των Ισπανών τελικά επικράτησαν μόλις το 1767. Οι Ισπανοί που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πήραν γυναίκες Γκουαρανί και σιγά-σιγά η πλειοψηφία του πληθυσμού προήλθε απ’ αυτούς τους μικτούς γάμους. Σήμερα το 95% του πληθυσμού της Παραγουάης είναι μεστίζος, δηλαδή έχουν και ευρωπαϊκή και γκουράνικη καταγωγή. Αλλά αντί να απαρνηθούν το ινδιάνικο αίμα στις φλέβες τους, όπως κάνουν οι περισσότεροι μιγάδες αυτού του κόσμου, αυτοί υπερηφανεύονται γι’ αυτό.
Η γκουαρανί, η γλώσσα των Ινδιάνων, ήταν η πρώτη ινδιάνικη διάλεκτος που έγινε επίσημη γλώσσα ενός κράτους. Σήμερα περισσότερο ομιλείται η γκουαρανί στην Παραγουάη παρά η ισπανική, αν και οι “καθαροί” Ινδιάνοι δεν υπερβαίνουν το 2% του πληθυσμού. Οι καθαρής ισπανικής καταγωγής αποκαλούνται “μπλάνκος”, λευκοί, και είναι αντιπαθείς στο μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων. Από την κούνια ακόμα καλλιεργείται μία… αντιπάθεια προς τους Ισπανούς και συνεχίζεται στο σχολείο, την κοινωνία…
Και στο ποδόσφαιρο ακόμα τα ίδια ισχύουν: Παρ’ ό,τι οι Παραγουανοί μιλούν ισπανικά και οι περισσότεροι απ’ αυτούς έχουν σχέσεις αίματος με την Ισπανία (έστω και κατά 50%), αποφεύγουν να μεταγράφονται σε ισπανικές ομάδες. Από τους 30 πρωτοκλασάτους ποδοσφαιριστές που φόρεσαν τη φανέλα της εθνικής τα τελευταία τρία χρόνια και αγωνίζονται εκτός Παραγουάης μόνο ένας (!), ο τερματοφύλακας Χούστο Βιγιάρ, παίζει σε ισπανική ομάδα, τη Βαγιαδολίδ.
Διπλή η πρόκληση, λοιπόν, σήμερα για τους Παραγουανούς. Για πρώτη φορά στην ιστορία τους προκρίθηκαν σε προημιτελική φάση Μουντιάλ και η τύχη τα έφερε έτσι ώστε να αντιμετωπίζουν την… αποικιακή δύναμη, τη χώρα στην οποία ήταν υποτελείς για αιώνες. Παλιές ιστορίες, θα πει κάποιος, και ίσως να έχει δίκιο, αλλά αν δείτε με πόση υπερηφάνεια θα τραγουδούν ο Ρόκε Σάντα Κρουζ και η παρέα του το “Παραγουάιος, Ρεπούμπλικα ο Μουέρτε” (Παραγουανοί, Δημοκρατία ή Θάνατος), τον εθνικό ύμνο της χώρας, θα καταλάβετε ότι μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ.
Το πνεύμα μεν πρόθυμον, η δε σαρξ; Όση διάθεση κι αν έχει η Παραγουάη, μπορεί να χτυπήσει την πρωταθλήτρια Ευρώπης; Στα ίσια έχει έλλειμμα ταλέντου, όμως με την τακτική του ανταρτοπολέμου μπορεί να καταφέρει κάτι. Να κρατήσει άμυνα όσο μπορεί, ίσως και μέχρι το τέλος…
ΠΑΡΑΓΟΥΑΗ-ΙΣΠΑΝΙΑ UNDER 2,5 ΓΚΟΛ (10/10)
BETFAIR: 1,73
BETOTO: 1,60
BETCLIC: 1,60
Στα ίσια κοίταξε η Γκάνα την Ουρουγουάη χθες το βράδυ και αν ο Ασαμόα Ζαν (και όχι Γκίαν, Γκιάν, Γκάιαν ή οτιδήποτε άλλο κατέβασε το μυαλό των Ελλήνων σπορτκάστερ σε όλο το Μουντιάλ) δεν αστοχούσε σ’ αυτό το καταραμένο πέναλτι του 120 τώρα θα πανηγύρισε την πρόκρισή της στα ημιτελικά. Έστω κι έτσι, όμως, πληρωθήκαμε τη διπλή ευκαιρία του Χ2 στην κανονική διάρκεια.
ΕΠΙΛΟΓΕΣ: 24/51
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΟΝΑΔΩΝ: -20,8
