Ανδρες με τα όλα τους

Βρεθήκαμε με τα παιδιά τελικά στο MG, αλλά η τελετή κρατήθηκε σε σεμνά πλαίσια. Μισή ώρα Ντουσάν, «είναι ο καλύτερος», «όχι ήτανε», «…αλλά συνεχίζει να φτιάχνει ομάδες», «…ναι με τον Γιάχιτς που έδωσε 700 χιλιάρικα για να τον πάρει». Μισή ώρα Ρεχάγκελ, «αυτά που έχει κάνει να ανεβάσει δύο ομάδες στην Μπουντεσλίγκα και να πάρει πρωτάθλημα δεν το έχει κάνει άλλος», «Ναι, σε μεγάλη εκτίμηση τον είχαν για αυτό αυτοπροτάθηκε για να πάρει την Εθνική Ελλάδας», «Καλά εσύ το λες; Που πιο πριν έλεγες ότι ο Ντούσαν είναι καλός προπονητής επειδή έχει πάρει πρωταθλήματα». Και μισή ώρα γενικά θέματα, φιλοσοφικές εξερευνήσεις και τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας του MG «Λουίς βάλε ένα Jack» και τέτοια θέματα που κάνουν τις ανδρικές συζητήσεις ενδιαφέρουσες όταν δεν μπαίνει στην μέση, η οικονομία, η πολιτική και το σεξ.

Σήμερα στην πρεμιέρα της «Εβίτα», που μου δώσανε προσκλήσεις επειδή έχω την υποψία ότι με περάσανε για gay. Πρεμιέρα σε μιούζικαλ και να μην είσαι gay δεν γίνεται. Το μόνο παρήγορο είναι ότι οι άνθρωποι ακόμα και να νομίζουν ότι είμαι gay δεν πιστεύουν ότι τα έχω με τον Καρπετόπουλο, αφού του έδωσαν και αυτού πρόσκληση για δύο άτομα.

Για την «Εβίτα» έχω να πω ότι μεγάλωσα γουστάροντας την μπούνια. Ο λόγος ήταν ότι από μικρός μεγάλωσα με φωτογραφίες της Εβίτα, από την κλασική σειρά των γραμματοσήμων της δεκαετίας του ’50. Είναι η σειρά που την δείχνει μπούστο με βραδινό φόρεμα σε διάφορες τίντες με το Correo Argentina γραμμένο μπάρα, φάσα. Μετά από την φτηνή επίδειξη γνώσης για να σας εντυπωσιάσω -αποκαλύπτοντας ότι είμαι απόγονος γενιών φιλοτελιστών αλλά ότι θεωρώ το χόμπι νεκρό- να πω ότι το μιούζικαλ δεν το έχω δει ολόκληρο. Ξέρω το «Don’t cry for me Argentina», ξέρω ότι το έγραψε ο Andrew LLoyd Weber και δυστυχώς ξέρω ότι το τραγούδησε η Βουγιουκλάκη.

Πάρτε και το βίντεο και παρατηρείστε που πέφτει στην αγκαλιά του «Περόν» και ξαναβγαίνει σε πέντε δευτερόλεπτα χαμογελώντας. Γιατί ως Εβίτες μπορεί να έχουμε κάποια προβλήματα, αλλά σαν Βουγιουκλάκη δεν θα καθότανε με τις ώρες στην αγκαλιά να αφήνει τον μπούφο να τις κλέβει την σκηνή. Τέλος, λατρεύω τα backround φωνητικά που ακούγονται σαν τις λάμιες από το πηγάδι της συμφοράς και τα «λα, λα, λα» στους στίχους στις φορές που ο στιχουργός έμενε από έμπνευση, όπως και την παρλάτα της Αλίκης στην μέση που είναι σαν τον Λεβέντη σε κακό mood.

Όπου ψάχνοντας για το casting της Εβίτα έπεσα στο site cine.gr, που σε αναφορά για το μιούζικαλ λέει ότι ο Λόρενς Ολιβιέ είπε ότι ήταν «η καλύτερη Εβίτα που είδε ποτέ». Αφήνοντας τρεις απορίες. Πρώτον, πόσες Εβίτες είχε δει ο Λόρενς; Δεύτερον, σε τι κατάσταση ήταν το μυαλό του Λόρεν όταν το είπε; Τρίτον, αν και αυτός ήταν πελάτης στο MG; Και τέταρτον, που το είπε ο Λόρενς; Γιατί το έχουμε στην Ελλάδα να λέμε «είπανε» και μετά να το αφήνουμε ξεκρέμαστο, πότε και ποιος ήταν αυτός που το άκουγε.

Το μόνο καλό πάντως είναι ότι πηγαίνοντας στην βιογραφία του Λόρενς Ολίβιε στο ίδιο site δεν διάβασα «ήταν ο καλύτερος Αμλετ που έχω δει» και να το χρεώνει στην Αλίκη Βουγιουκλάκη. Τέλος πάντων ώρα, να πάω για να δω αν υπάρχει Εβίτα μετά την μακαρίτισσα την Βουγιούκλω και για τα αποτελέσματα θα σας κρατήσω ενήμερους.