Άντε πάλι clean install

Δεν ξέρω πόσοι έχετε βρεθεί στην θέση το computer σαν να κρασάρει με karaboot να τραβιόσαστε ένα μήνα και 45 μάστοροι και 60 κομπιουτεράδες να σηκώνουν τα χέρια και τα πόδια και κάποια στιγμή να βρίσκετε μόνοι σας τη λύση. Καταλαβαίνετε λοιπόν ποιος βρέθηκε σε τέτοια θέση και ποιος κατάφερε να βρει τη λύση αλλιώς δεν θα το έγραφε… Και με την πιο άψογη netiquette μοιράζομαι τη λύση με όποιον βρεθεί στο πρόβλημα.

Την τελευταία φορά που άλλαξα γέμιση στο κομπιούτερ και έβαλα καινούργιο motherboard και παρελκόμενα άλλαξα και το λειτουργικό βάζοντας windows 7.



Από εκείνη την καταραμένη μέρα το μηχάνημα κράσαρε. Σπανίως μπροστά μου και συνήθως όταν είχα πάει για ύπνο και το είχα αφήσει ανοικτό. Πίσω στο μαγαζί που οι άνθρωποι αλλάξανε τα πάντα. Άντε πάλι clean install. Αλλά μάντολες Ματούλα μου και από μπλε οθόνη σε μπλε οθόνη πήγαινε η ζωή μου. Δύο πτυχία του MIT στην πληροφορική ξεφτιλίστηκαν με το καταραμένο μηχάνημα και μια χρονιά αποφοίτων των ΤΕΙ αλλά και πάλι νάδα. Φτάνοντας σο σημείο να ανοιγοκλείνω προγράμματα στο κομπιούτερ μέχρι να δω ποιο κρασάρει. Πριν αρχίσω να βγάζω και τις μπρίζες κατάλαβα ότι το κάνει ή το utorrent ή το filezilla. Τέλος βρήκα τη λύση στο internet.

Κάποιος άγιος geek είχε γράψει ότι το utorrent στα windows 7 ενίοτε κρασάρει όταν είναι πίσω από συγκεκριμένα antivirus με ταfirewall τους. Στο κομπιούτερ μου από το μαγαζί είχε φορτωμένοτο Panda, οπότε του έκανα ένα περιποιημένο delete, έβαλα το Avast. Όλα δουλεύουνε. Για την ώρα…

Στο καλό mood που έχει ο υπανάπτυκτος πριν τον χτυπήσει η επόμενη καταστροφή κάθισα για να δω το Ιντερ – Μπαρτσελόνα. Δεν νομίζω ότι προστέθηκε τίποτα στην ανθρώπινη γνώση αφού είναι εδώ και αιώνες γνωστό ότι κάθε ομάδα μπορεί να καθαρίσει μια άλλη στο περίμενε και με αντεπιθέσεις. Φτάνει να έχει λίγη τύχη και λίγη διαιτησία και μια καλή άμυνα. Η Ιντερ είχε και τα τρία, κέρδισε με 3-1 την Μπαρτσελόνα, που τώρα είναι το φαβορί. Γεγονός που υποθέτω ότι θα έκανε και τον Μισέλ του Θόδωρου Θεοδωρίδη ευχαριστημένο αφούτα κύπελλαυπάρχουν για να κυκλοφορούν και αν καταλήγουν συνέχεια σε ισπανικές ομάδες οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ξενερώνουν.

Έχω την εντύπωση ότι για την UEFA καλό θα ήταν το εφετινό Τσάμπιονς Λιγκ να κατέληγε στην Ιταλία ή την Γερμανία, οπότε για να δούμε και αν τα κουκούτσια από το καρπούζι θα πέφτουνε στη μεριά τους.



Στην Γερμανία πάντως οι ομάδες θα έχουν τα λιγότερα οικονομικά προβλήματα στο μέλλον αφού έχουν το κράτος πάνω από το κεφάλι τους να μην δημιουργούν χρέη. Μια πολιτική που σκεφτόμουνα διαβάζοντας το ρεπορτάζ για την συνάντηση του Θοδωρή Ζαγοράκη με τους εκπροσώπους των συνδέσμων του ΠΑΟΚ. Τους είπε ότι
«Έχουμε κάνει τις επαφές μας και τις προτάσεις μας για μια δίκαιη ρύθμιση των χρεών που θα εξασφαλίζει τα συμφέροντα του ΠΑΟΚ και περιμένουμε». Το ποια είναι η δίκαιη πρόταση που έγινε στο κράτος έμεινε στο φλου αλλά στην ιστορία των μεγάλων ομάδων και ιδιαίτερα του ΠΑΟΚ, που έχει γεωγραφική βάση μπετόν, έχω μια απορία. Ας πούμε ότι μια μεγάλη ομάδα αποφασίζει ότι σταματάει να πληρώνει. Τι θα κάνει το κράτος ; Θα την κλείσει ; Ούτε στα παραμύθια. Νομίζωότι τα χρέη των ομάδων στο δημόσιο είναι κάτι σαν τα χρέη των εκδοτικών οργανισμών στις τράπεζες. Όπου έτσι και δεις τους αριθμούς στις δύο από τις τρεις πρώτες εφημερίδες αν η κυκλοφορία τους ανέβει στα δύο εκατομμύρια φύλλα την ημέρα και έχουν και 300 – 400 σελίδες διαφήμιση σε 10-20 χρόνια θα τα ξεχρεώσουνε τα χρέη.




Άλλη όμως η χάρη να σου χρωστάνε εκατομμύρια έστω και αν ξέρεις ότι ποτέ δεν θα τα πάρεις. Μου θυμίζει την ιστορία του Αλκη που πριν καμιά 15αριά χρόνια δούλευε σε ένα αθλητικό περιοδικό. Σκεφτόταν να ζητήσει ένα πενηντάρι χιλιάδες από τον ιδιοκτήτη αλλά του φαινόντουσαν πολλά. Πήρε όμως το θάρρος και τα ζήτησε. Όταν άκουσε ο ιδιοκτήτης το ποσόν του σηκώθηκε η τρίχα.
«Εγώ θέλω τους συνεργάτες μου να αμείβονται καλά. Θα σου δώσω 500 χιλιάδες τον μήνα». Φυσικά ο Αλκης δεν πήρε δίφραγκο αλλά πάντα έλεγε
«Δεν ξέρεις με τι χαρά δουλεύεις όταν έχεις λαμβάνειν εκατομμύρια. Το ξέρεις ότι δεν θα τα πάρεις αλλά μέχρι να σε φεσώσουν οριστικά νοιώθεις πλούσιος».