Από την Κροατία για τον Παναθηναϊκό με αγάπη

Από τα μέσα της δεκαετίας του 80 ο Παναθηναϊκός απέκτησε προνομιακές σχέσεις με την ποδοσφαιρική αγορά της Κροατίας (τμήμα της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας μέχρι το 1991).



Η διαφαινόμενη απόκτηση του Αντε Ρουκάβινα μας έδωσε την ευκαιρία να φρεσκάρουμε τη μνήμη σας (και τη μνήμη μας) και να θυμηθούμε τους Κροάτες παίκτες που φόρεσαν τη φανέλα των πράσινων. Υπάρχει, όπως θα διαπιστώσετε, ποικιλία περιπτώσεων.

Ο (πολύ) καλός…

Βέλιμιρ Ζάετς (1984-1988)

Τυχεροί όσοι τον πρόλαβαν αγωνιζόμενο, άτυχοι όσοι τον θυμούνται μόνο ως προπονητή. Το καλοκαίρι του 1984 ο Γιώργος Βαρδινογιάννης έκανε μεταγραφική υπέρβαση ντύνοντας στα πράσινα τον αρχηγό της Εθνικής Γιουγκλοσλαβίας Βέλιμιρ Ζάετς. Η μεταγραφή προκάλεσε αίσθηση, κάτι λογικό αν σκεφτεί κανείς ότι ο παίκτης ήταν ένα από τα «καυτά» ονόματα της πάντα πλούσιας γιουγκοσλάβικης αγοράς. Η κλάση του και το απαράμιλλο ταλέντο του του επέτρεψαν να προσαρμοστεί πολύ εύκολα και γρήγορα στον Παναθηναϊκό.

Οι οπαδοί της ομάδας τον λάτρεψαν. Το έξοχο «τρεμουλιαστό» στιλ του, το αρχοντικό του παράστημα, η τεχνική του ήταν στοιχεία που έκαναν τον παίκτη απίστευτα αγαπητό στην εξέδρα. Φορώντας το νούμερo «5» στην πλάτη μαγνήτιζε τα βλέμματα με τις επελάσεις του από την άμυνα στην επίθεση και τις καταπληκτικές επινοήσεις του. Ηταν πολύ κρίμα που η καριέρα του στην Ελλάδα τερματίστηκε πρόωρα λόγω του σκληρού μαρκαρίσματος του Γιώργου Παπαδόπουλου του Ηρακλή. Ο Ζάετς, ακόμα και στα 32 του, είχε πολλά ακόμη να δώσει. Με τον Παναθηναϊκό έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ενώ κατέκτησε ένα πρωτάθλημα και δύο Κύπελλα.

Oι …περιπτώσεις

Αλιόσα Ασάνοβιτς (1998-2000)

Ο Παναθηναϊκός τάραξε τα λιμνάζοντα ύδατα των μεταγραφών του 1998 εξασφαλίζοντας την υπογραφή του Αλιόσα Ασάνοβιτς, πριν μάλιστα αρχίσει το Μουντιάλ της Γαλλίας κατά το οποίο ο Κροάτης μέσος έλαμψε. Βλέποντας τον αγωνιζόμενο στο Παγκόσμιο Κύπελλο, οι φίλοι της ομάδας ονειρεύονταν έναν πραγματικά ποιοτικό Παναθηναϊκό στον οποίο ο Ασάνοβιτς θα έπαιξε καθοριστικό ρόλο.

Η πρώτη του επίσημη εμφάνιση με τα χρώματα του Παναθηναϊκού σκόρπισε θύελλα ενθουσιασμού. Με δύο δικά του γκολ οι «πράσινοι» απέσπασαν ισοπαλία 2-2 από τη Στεάουα στο Βουκουρέστι και ουσιαστικά εξασφάλισαν την πρόκρισή τους στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Η συνέχεια δεν ήταν το ίδιο εντυπωσιακή. Ο 33χρονος Ασάνοβιτς έδειξε ότι δεν είχε πολλές δυνάμεις ενώ η τάση να μαρκάρει με τα μάτια ήταν εμφανέστατη.

Τη σεζόν 1999-2000 ο αείμνηστος Γιάννης Κυράστας τον καθιέρωσε σε ρόλο πρώτης ή δεύτερης αλλαγής ο οποίος ταίριαξε γάντι στον Κροάτη χαρισματικό μέσο. Ερχόμενος από τον πάγκο έδινε πάντα ή σχεδόν πάντα τις λύσεις που χρειαζόταν η ομάδα. Τη βραδιά της ρεβάνς με την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια για το Κύπελλο UEFA έγραψε ιστορία με τη χειρονομία δυσφορίας προς τον Χέλγκι Σίγκουρτσον ο οποίος παρενεβλήθη και δεν του επέτρεψε να σκοράρει. Τώρα είναι βοηθός του Σλάβεν Μπίλιτς στην Εθνική ομάδα της Κροατίας.

Γκόραν Βλάοβιτς (2000-2004)

Αμφιλεγόμενος. Αναμφισβήτητα ποιοτικός αλλά και κυκλοθυμικός. Μία του ύψους, μία του βάθους. Ο Παναθηναϊκός έκανε δικό του τον Γκόραν Βλάοβιτς όταν ο Κροάτης στράικερ διένυε το 28 έτος της ηλικίας του. Ιδανική ηλικία για ποδοσφαιριστή, ακόμα και γι’ αυτόν που είχε δοκιμαστεί από τους τραυματισμούς στη Βαλένθια.

Τα χνώτα του δεν ταίριαξαν με αυτά του Αγγελου Αναστασιάδη. Ηταν φανερό ότι ο Μακεδόνας τεχνικός ουδέποτε πίστεψε στο ταλέντο και τις δυνατότητες του Βλάοβιτς. Και ο ίδιος όμως δεν έκανε το κάτι παραπάνω για να τον πείσει. Με τον Γιάννη Κυράστα την περίοδο 2001-02 έκανε ένα καταπληκτικό ξεκίνημα στο Τσάμπιονς Λιγκ αλλά στη συνέχεια έμεινε στη σκιά των υπόλοιπων επιθετικών της ομάδας. Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού δεν θα ξεχάσουν το γκολ του στο «Αουφ Σάλκε Αρίνα» κόντρα στη Σάλκε αλλά και τα πέντε τέρματα που έγραψε το κοντέρ του στον αγώνα με την Παναχαϊκή στις 20 Οκτωβρίου του 2001.

Kαι οι (λίγο έως πολύ) άσχημοι…

Ντάνιελ Σάριτς (2000-2003)

Ο βραχύσωμος δεξιός μπακ δεν μπήκε ποτέ στις καρδιές του κόσμου της ομάδας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έκανε καλά τη δουλειά του στα τρία χρόνια που παρέμεινε κάτοικος Παιανίας. Αποτέλεσε ένα καλό μπακ-απ του Γιούρκα Σεϊταρίδη και δεν δημιούργησε ποτέ πρόβλημα στο σύλλογο με τη συμπεριφορά του.

Eίχε μάλιστα αποφασιστική συμβολή στην έξοχη πορεία του Παναθηναϊκού στο Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 2001-02 όταν κατέγραψε 10 συμμετοχές. Πολλοί θα τον θυμούνται από την ευκαιρία που έχασε στο εκτός έδρας παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα αμέσως μετά το γκολ του Μιχάλη Κωνσταντίνου. Αν ο Παναθηναϊκός είχε κάνει εκείνη τη στιγμή το 0-2 με τον Κροάτη πιθανότατα θα είχε καλύτερη τύχη σε εκείνο το παιχνίδι.

Ρόμπερτ Γιάρνι (2002)

Ηρθε στον Παναθηναϊκό το Δεκέμβριο του 2001 για να βοηθήσει τον Παναθηναϊκό στην προσπάθειά του στο Τσάμπιονς Λιγκ αλλά και στο ελληνικό πρωτάθλημα. Λίγα πράγματα κατάφερε αφού ήταν ήδη 34 χρονών και βρισκόταν στη δύση της μεγάλης καριέρας του. Μάλιστα, ο Παναθηναϊκός ήταν η τελευταία ομάδα του αφού τον Ιούνιο του 2002 αποφάσισε να βάλει τους τίτλους τέλους.

Αντονι Σέριτς (2005-2008)

Πέρασε και, παρά τις 68 συμμετοχές του σε επίσημα παιχνίδια του Παναθηναϊκού, δεν ακούμπησε. Πολύ δύσκολα θα ανασύρει κανείς από τη μνήμη του καλό παιχνίδι του Κροάτη αριστερού μπακ στον Παναθηναϊκό. Ένα καλό ημίχρονο στο παιχνίδι με τη Βέρντερ Βρέμης για το Τσάμπιονς Λιγκ την περίοδο 2005-06 είναι ότι καλύτερο έχει να επιδείξει ο Σέριτς στην εν Ελλάδι καριέρα του.

Και να φανταστεί κανείς ότι ο συγκεκριμένος παίκτης αποκτήθηκε το καλοκαίρι του 2005 μετά από ένα μίνι σήριαλ (ο Παναθηναϊκός τον ήθελε δανεικό από τη Λάτσιο, ο ίδιος επέμεινε για κανονική μεταγραφή την οποία και κέρδισε). Είναι χαρακτηριστικό ότι τόσο ο Βίκτορ Μουνιόθ όσο και ο Ζοσέ Πεσέιρο εμπιστεύονταν περισσότερον τον Λούκα Βύντρα στα αριστερά της άμυνας παρά τον Σέριτς. Η απόκτηση του Σπυρόπουλου τον έθεσε οριστικά στο περιθώριο. Ο πρώην παίκτης της Λάτσιο θα συνεχίσει την καριέρα του στην Μπεσίκτας.