Από το αυτί και στην πειθαρχική επιτροπή
Επιτέλους η αθλητική δικαιοσύνη δρα σε περιπτώσεις που οι διαιτητές αδρανούν.
Το θέμα του Λορένσο Σέρα Φερέρ (του πλέον αντιπαθητικού προπονητή που πέρασε τα τελευταία χρόνια από τον πάγκο της ΑΕΚ) και της ένστασης του Ολυμπιακού κατά της συμμετοχής του Αυστριακού Βάλνερ στον αγώνα του Απόλλωνα Καλαμαριάς με τον Ολυμπιακό έκλεψαν τα φώτα της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην προβληθεί αρκετά ένα θέμα που επιτέλους ήρθε στην επιφάνεια. Αναφέρομαι στην κλήση σε απολογία τόσο του Γ.Χ. Γεωργιάδη όσο και του Τζιμπούρ από τον αθλητικό δικαστή για την απρεπή συμπεριφορά τους προς συναδέλφους τους ποδοσφαιριστές κατά τη διάρκεια των κυριακάτικων αναμετρήσεων των ομάδων τους.
Πιο συγκεκριμένα ο μεν Γ.Χ Γεωργιάδης έστειλε με μια αψυχολόγητη «σκαριά» τον Καράμπελα του Άρη εκτός γηπέδων για περίπου δύο μήνες με θλάση του ιγνυακού τένοντα και του τένοντα δικεφάλου, θλάση στην έξω γωνία και μερική ρήξη προσθίου χιαστού, ο δε Τζιμπούρ παρολίγο να κάνει το ίδιο ακριβώς πράγμα στον Νούνιες. Οι δύο αυτές ενέργειες πέρασαν ατιμώρητες από τους εκάστοτε διαιτητές (Σταυρίδης στο ΠΑΟΚ – Άρης και Παμπορίδης στο Πανιώνιος – Ολυμπιακός) και η αθλητική δικαιοσύνη αποφάσισε να πάρει μέτρα.
Βέβαια για να μη νομίζουμε ότι ζούμε σε μια ιδανική κοινωνία παρόμοια περιστατικά έχουν συμβεί και κατά το παρελθόν και στην συντριπτική τους πλειοψηφεία έχουν περάσει στα ψιλά των εφημερίδων και σίγουρα ποτέ από την αθλητική δικαιοσύνη. Η συνηθέστερη δικαιολογία ήταν πως κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από τους κανονισμούς. Μήπως τότε αντί να ψάχνουμε για δικαιολογίες, να αλλάξουμε τους κανονισμούς και να συμβάλλουμε στην πρόοδο του αθλήματος στην χώρα μας;
Τι θα πει πως το βίντεο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό στοιχείο και ειδικά όταν τη φάση την έχει δει ο διαιτητής και έχει αποφασίσει να μην τιμωρήσει τον ποδοσφαιριστή; Κανονικά όταν υπάρχουν τέτοιες φάσεις και μάλιστα μπροστά στα μάτια των διαιτητών και αυτοί τις αφήνουν να εξελιχθούν χωρίς τις προφανείς ποινές, πρέπει να κόβονται οι διαιτητές από τους πίνακες και όχι να λέμε ότι το βίντεο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Στις ξένες χώρες (των οποίων τη νομοθεσία επικαλούμαστε μόνο όταν μας βολεύει) τέτοια θέματα έχουν λυθεί. Στην Αγγλία δεν τολμά κανένας ποδοσφαιριστής να κάνει οποιαδήποτε αντιαθλητική ενέργεια γιατί γνωρίζει τι τον περιμένει είτε κατά τη διάρκεια των αγώνων είτε εκ των υστέρων μέσω βίντεο. Αντίθετα στην Ελλάδα ο διαιτητής ανάγεται σε Θεό εντός αγωνιστικών χώρων και η κρίση του έχει το αλάθητο. Έστω και αργά πάντως ελπίζω να αφήσουν τη δικαιοσύνη να πράξει τα αυτονόητα και να μην την καπελώσουν για μια ακόμα φορά και να κουκουλώσουν το θέμα.
Όσο δε για την ποινή που πρέπει να επιβληθεί στους ποδοσφαιριστές πρέπει να είναι πολύ αυστηρή. Ο λόγος για κάτι τέτοιο βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας. Είναι ο ένας εκ των πρωταγωνιστών, ο Τζιμπούρ. Ο καταπληκτικός αυτός επιθετικός (που δύσκολα θα συνεχίσει στα ελληνικά γήπεδα) έχει κάνει τα ίδια πράγματα και κατά το παρελθόν χωρίς να τιμωρηθεί βάσει του βίντεο του αγώνα. Μόνο μια φορά τιμωρήθηκε από τον Βασσάρα και αυτό επειδή ο συγκεκριμένος διαιτητής έδειξε για μια ακόμα φορά ότι έχει υψηλότερο επίπεδο από τους υπόλοιπους. Με αυτό τον τρόπο ο κακομαθημένος Τζιμπούρ (σε αυτό έχει ευθύνη και ο Πανιώνιος και ο Λίνεν που αν και έβλεπαν ότι ο ποδοσφαιριστής τους δεν μπορεί να συγκρατήσει τα νεύρα του, δεν φρόντισαν να του τραβήξουν το αυτί) κακόμαθε ακόμα περισσότερο και πλέον είναι προφανές πως θεωρεί ότι μπορεί όποτε εκνευρίζεται να συμπεριφέρεται κατά το δοκούν. Ο δε Γεωργιάδης το μόνο που κατάφερε ήταν να ρίξει σκιά πάνω στην υστεροφημία του μια και το να «πουλάει» κανείς οπαδιλίκι και πάθος με την συμπεριφορά του δεν αρμόζει ούτε στην καριέρα ούτε στην ποιότητά του συγκεκριμένου ποδοσφαιριστή. Η καλή απόδοση φτάνει από μόνη της για να πείσει ότι η αγάπη του για τον ΠΑΟΚ είναι μεγάλη. Τα υπόλοιπα είναι περιττά.