Από τρελό κι από Μήτρογλου

Ο Κώστας Μήτρογλου είναι τόσο… για δέσιμο που το εννοεί στα σοβαρά, δεν το λέει έτσι για να το πει, ότι “άμα κάτσει” καρφώνει και τον Ολυμπιακό, και δεν έχει κανένα πρόβλημα για να το κάνει! Είναι ένα αγνό παιδί που λειτουργεί δίχως να λογαριάζει τις δεύτερες σκέψεις, π.χ. τι θα πει ο κόσμος στην περίπτωση που (παίξει κατά του Ολυμπιακού και) χάσει καμιά άχαστη ευκαιρία. Αυτά, τα αρνητικά σενάρια, είναι για να τα σκέφτονται οι πιο μεγάλοι και πιο πονηροί της ζωής. Για τον Μήτρογλου, το μοναδικό σενάριο είναι το απλουστευμένο και το θετικό. Το αθώο. Παίζω ποδόσφαιρο; Παίζω, για να βάλω γκολ.

Οπως και να ‘χει, αυτή η υπόθεση είν’ ένα μπαλάκι στο “τερέν” του Ολυμπιακού, όχι του Μήτρογλου, όχι του Πανιώνιου. Θ’ αντιμετωπιστεί, πιθανότατα, στην ώρα του η οποία ώρα, ακόμη, αργεί. Το ματς στη Νέα Σμύρνη έρχεται σ’ ένα μήνα, 27 Φεβρουαρίου για την ακρίβεια. Οι τρόποι πάντως, πώς το μπαλάκι θ’ αποκρουστεί, είναι οι εξής δύο, τρίτος δεν υπάρχει. Ενας, ο συμβατικός και προβλέψιμος. Ν’ απαγορεύσει ο Ολυμπιακός τη συμμετοχή του Μήτρογλου. Νομότυπο, θεμιτό, στανταράκι. Και καθόλου πρωτότυπο. Κάποτε το είχε κάνει στο Παγκρήτιο ο Ιλια Ιβιτς, πριν από ένα ΟΦΗ-Ολυμπιακός, για τον… Λεοζίνιο. Θέμα αρχής. Τήρησης συμφωνιών.

Ο δεύτερος είναι “η φαντασία στην εξουσία”. Ο τρόπος που θ’ αποκαλύψει υπεροχή και ανωτερότητα, σε μια εποχή κατά την οποία τόση σημασία καλώς ή κακώς αποδίδεται στην ισχύ (μπροστά κι απ’ την ουσία αυτή καθαυτή) της λεγόμενης “επικοινωνίας”. Με τον δεύτερο τρόπο, ο Ολυμπιακός επιτρέπει τη συμμετοχή του Μήτρογλου… και το διασκεδάζει. Δεν υπάρχει άλλωστε, κάτι να φοβηθεί. Η επίσκεψη στη Νέα Σμύρνη έρχεται αμέσως μετά το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στο Καραϊσκάκη. Ως τότε, μπορεί και όχι αλλ’ είναι μία πιθανότητα, η διαφορά πρώτου-δεύτερου στη βαθμολογία ενδεχομένως θα υπολογίζεται σε διψήφιο αριθμό. Οπότε, η συμμετοχή του Μήτρογλου δεν επιτρέπεται απλώς, ενθαρρύνεται κιόλας!

Εδώ αναγνωρίζεται, φυσικά, το ένα και μοναδικό σημείο ρίσκου. Να παίξει ο τρελάρας, να βάλει κάνα γκολ, και (τότε δεν θα το ‘χει σε τίποτα) να τρέξει να το πανηγυρίσει, α λα Μπορντό, μπροστά στον πάγκο. Στον Μπάντοβιτς τότε, στον… Βαλβέρδε τώρα. Ολα, να τα περιμένεις. Too much, όντως. Είπαμε ότι τον έχει βρει καλό τον Μαρινάκη ο Βεντούρης, και τον εκμεταλλεύεται αγρίως, αλλά τα πάντα στη ζωή έχουν και τα όριά τους…