Αποκαθήλωση

Χωρίς τον πρωταθλητή Ευρώπης θα συνεχιστεί τελικά η φάση των 8 της Ευρωλίγκα. Ο Παναθηναϊκός αποκλείστηκε τερματίζοντας στην τρίτη θέση στον όμιλό του πίσω από την ισχυρή Σιένα και την φιλόδοξη Παρτίζαν.

Ο συγκεκριμένος αποκλεισμός δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τυχαίος, αντίθετα μάλιστα κρίνεται ως απόλυτα δίκαιος. Το κακό δεν άργησε να φανεί όταν από τον πρώτο κιόλας αγώνα της φάσης των 16 το φάντασμα του Παναθηναϊκού εμφανίστηκε στην Τουρκία και έχασε με κατεβασμένα τα χέρια από την Εφές Πίλσεν. Η συνέχεια ήταν ανάλογη με αποτέλεσμα είτε την ήττα στην Σιένα, είτε τις μετά βίας νίκες επί Παρτίζαν, Εφές Πίλσεν και Σιένα στο ΟΑΚΑ. Τελικά όλα τελείωσαν στο γήπεδο της Παρτίζαν.



Θα ήταν ανούσιο και άδικο να αρχίσει κανείς να κατηγορεί παίχτες και προπονητικό τιμ (προφανώς για τη διοίκηση, ούτε λόγος) για την αποτυχία. Ο Ομπράντοβιτς και οι συνεργάτες του θα βρουν (αν δεν ξέρουν ήδη) τι έφταιξε και οι επενδύσεις που έγιναν το περσινό καλοκαίρι δεν απέδωσαν τους ανάλογους καρπούς.



Επίσης θα ήταν άτοπο να αρχίσει να ψάχνει κανείς τα αγωνιστικά αίτια της συνεχιζόμενης κοιλιάς που παρουσιάζει η ομάδα του Παναθηναϊκού (ακόμα και στο πρωτάθλημα κατόρθωσε να κάνει 2 ήττες!). Ναι, η απουσία του Σισκάουσκας αποδεικνύεται αγιάτρευτη πληγή στη φιλοσοφία της ομάδας, ναι ο τραυματισμός του Τσαρτσαρή αποδείχτηκε μοιραίος, ναι η αγωνιστική απουσία του Τομάσεβιτς θα μπορούσε να έχει προβλεφθεί, ναι ο Γιασκεβίτσιους άργησε να προσαρμοστεί. Όμως τίποτα από όλα αυτά δε θεωρώ ότι αποτέλεσε την ουσία του προβλήματος.



Κάποιος που έχει παρακολουθήσει τον Παναθηναϊκό και τη φιλοσοφία του Ομπράντοβιτς εδώ και χρόνια θα μπορούσε εύκολα να καταλάβει από τα πρώτα παιχνίδια της φάσης των 16 ότι η ομάδα δεν παρουσίαζε ούτε κατ’ ελάχιστο τα στοιχεία που ο ίδιος προσπαθεί να εμφυσήσει στην ομάδα του. Η ομάδα έδειχνε χορτασμένη και απίστευτα κουρασμένη. Τίποτα από όλα όσα έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στο παρκέ (κυρίως σε επίθεση και λιγότερο σε άμυνα) δεν μπορούσε να παρουσιάσει η πράσινη ομάδα.



Ο λόγος; Όπως ανέφερα και πριν δηλώνω αναρμόδιος για να βρω ακριβώς τι έφταιξε. Όλοι μπορούν να κάνουν υποθέσεις, αλλά έως εκεί. Αυτό που όμως μένει, είναι ότι ο Παναθηναϊκός δεν θα χάσει το δρόμο του και αυτό είναι βέβαιο. Με την συγκεκριμένη διοίκηση και το συγκεκριμένο τεχνικό τιμ, όλα θα διορθωθούν το καλοκαίρι. Όσο για τη φετινή χρονιά, ο βασικός στόχος χάθηκε, αλλά υπάρχουν ακόμα δύο στόχοι (πρωτάθλημα και κύπελλο) που αρκούν από μόνοι τους για να μην αφήσουν τον Παναθηναϊκό να συνεχίσει τις άσχημες εμφανίσεις.



Το βασικό ζητούμενο είναι να υπάρξει τώρα στήριξη από τον κόσμο, πίστη στο έργο του τεχνικού τιμ και υπομονή. Μια κακή χρονιά δεν έβλαψε ποτέ κανέναν (αν και η αλήθεια είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχασε πολύτιμο έδαφος στη σύγκρισή του με την ΤΣΣΚΑ για την καλύτερη ομάδα των τελευταίων ετών