Ας μας φοβηθούν μια φορά και αυτοί…
Ελπίζω να μη είναι αλήθεια… Στην Ελλάδα του 2007,όμως λίγες είναι οι πιθανότητες του “λάθους” σε ένα τέτοιο ζήτημα…
Σε μία προσωπική και τυχαία συζήτηση με άνθρωπο του Πυροσβεστικού Σώματος,ξέρετε απλό Πυροσβέστη που ρισκάρει να σβήσει τις φωτιές που τόσο απερίσκεπτα βάζουν ορισμένοι που θέλουν να λέγονται άνθρωποι, ήρθα αντιμέτωπη με μία εξοργιστική αλήθεια! Έχουν υπογραφεί από το χειμώνα του τρεχόντος έτους συμβάσεις για αιολικά πάρκα εναλλακτικής ενέργειας στην Πάρνηθα που μέχρι πρότεινος αποτελούσε Εθνικό δρυμό κι επομένως ήταν αδύνατο να συμβεί κάτι τέτοιο…
Ήθελα τόσο πολύ να πιστέψω στα λόγια τους και να ελπίζω ότι τα εγγόνια μου θα μποτούσαν να ξαναδούν την Πάρνηθα όπως τη θυμάμαι εγώ… Αλλά αυτοί είχαν άλλα σχέδια… Και τους βοήθησαν κατά μία έννοια και οι Οικολογικές οργανώσεις… Όχι με την έννοια ότι ήθελαν τη φωτιά,αλλά όταν το δάσος γίνεται αποπνικτικό, αρρωσταίνει και κλείνουν οι δρόμοι πρόσβασης στα ενδώτερα αυτού, αντί να αφήσουν να καθαριστεί, έμπαιναν μπροστά σε κάθε προσπάθεια κοπής και καθαρισμού δένδρων που θα ήταν για το καλό του δάσους…
Αλλά όταν ένα μυαλό είναι “κολλημένο” βλέπει το τσεκούρι σαν πολεμικό όπλο και αυτόν που το κρατάει σαν εχθρό… Ας απαντήσουμε όλοι στο κάλεσμα της αναδάσωσης και να μη αφήσουμε καμία σύμβαση να πραγματοποιηθεί…
Όπως διάβασα και στο blog του Urban Rat οι δικές μας μούντζες είναι που ψηφίζουν κιόλας… Ας μας φοβηθούν (με την καλή έννοια) μια φορά και αυτοί… Το αξίζουν…
Σας ευχαριστώ,
Με εκτίμηση,
Ν. Αντωνάτου
