Ατακτες σκέψεις ενός ηλιοκαμένου

Στην Ελλάδα έχουμε ένα ελάττωμα. Μάλλον πολλά έχουμε, αλλά εμένα ένα μ’ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή. Μας αρέσει να αναλύουμε και να ξανά αναλύουμε πράγματα που κανονικά θα έπρεπε να περάσουν δίχως να ακουμπήσουν και να μπουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Ένα από τα θέματα που έτυχαν μεγάλης ανάλυσης –άνευ λόγου κατά την άποψή μου- τις τελευταίες ημέρες, είναι η επιτυχία της τηλεοπτικής σειράς «Παρά Πέντε», που ολοκληρώθηκε μετά από δύο σεζόν. Μια σειρά που –κατά γενική ομολογία- παρακολούθησαν οι περισσότεροι Ελληνες, είτε λίγο, είτε πολύ. Μέσα σ’αυτούς είμαι κι εγώ. Δεν είδα όλα τα επεισόδια, αλλά αρκετά ώστε να έχω μια γνώμη για τη σειρά και να μπορώ να καταλάβω κάποια πράγματα.

Δεν μπορώ όμως να μπω σε αυτό το «τρυπάκι» και να αναλύσω τους λόγους που ο σεναριογράφος Γιώργος Καπουτζίδης κατάφερε να δημιουργήσει ένα επιτυχημένο σίριαλ. Και δεν μ’ενδιαφέρει. Αυτό που με νοιάζει σαν τηλεθεατή είναι να έχω μια καλή τηλεόραση, να μου προσφέρει κάτι βρε αδερφέ.

Εξαιρετικές σειρές ήταν και οι «Απαράδεκτοι» και τα «Εγκλήματα» κι άλλες πολλές. Εγινα αποδέκτης ενός καλού σεναρίου, ενός εξαιρετικού επιτελείου ηθοποιών και το ευχαριστήθηκα. Μέχρις εκεί όμως. Δεν τράβηξα το λάστιχο μέχρι να σπάσει, ούτε έκατσα να προβληματιστώ προσπαθώντας να διαπιστώσω πως κατάφεραν και δημιούργησαν κάποια επιτυχημένα προγράμματα. Αυτά είναι για τους καναλάρχες και τους υπεύθυνους προγράμματος. Εγώ έχω ένα τηλεκοντρόλ στα χέρια μου και θέλω, όποτε το χρησιμοποιώ για να ανοίγω την τηλεόραση, να διασκεδάζω. Θα μου πείτε, δεν ανοίγεις καλύτερα ένα βιβλίο. Σωστό. Αλλά είμαι από τους ανθρώπους που έχουν πάρει με καλό μάτι την τηλεόραση. Προγράμματα καλά υπάρχουν πολλά. Και δόξα τω Θεώ το τηλεοκοντρόλ σου δίνει την δυνατότητα να εξερευνήσεις την τηλεόραση και να ανακαλύψεις τους κρυμμένους θησαυρούς.

Θα μου πείτε, τι κάθεσαι και γράφεις ρε Paparazzi καλοκαιριάτικα; Για το «Παρά Πέντε» και την τηλεόραση; Και τι να γράψω; Για τις μεταγραφές; Για τον Λιονέλ Νούνιες ή για το γεγονός πως Παναθηναϊκός και ΑΕΚ «κονταροχτυπιούνται» για ένα 19χρονο ταλέντο, δείγμα ότι τα πράγματα είναι κάτι παραπάνω από «φτωχά» τη φετινή περίοδο. Αφήστε που έχω τόσες και τόσες απορίες για ορισμένα θέματα που ίσως να είμαι τελικά χαζός. Δηλαδή, ο Ρόμενταλ είναι τόσο κακός παίκτης και είναι «back-up» στη μεταγραφική λίστα του Ολυμπιακού; Ο Νούνιες είναι τόσο καλός επιθετικός (αν δεν κάνω λάθος έχει σημειώσει 3 γκολ σε μία περίοδο) όσο μας τον παρουσιάζουν τα ΜΜΕ; Ο Παναθηναϊκός ακόμα δεν έχει βρει κάποιον παίκτη για να καλύψει τα κενά του; Η ΑΕΚ δεν πρέπει να αγοράσει έναν επιθετικό ή ο κ.Φερέρ θεωρεί ότι είναι πλήρης σε αυτή τη θέση; Θα μας εξηγήσει κάποιος αναλυτικά και απλά τι στην ευχή θα γίνει του χρόνου στα πλέι-οφ της Superleague; Πολλές απορίες, λίγες απαντήσεις. Τέλος πάντων.

ΥΓ: Κυριακή πρωί αποφάσισα να πάω με φίλους για μπάνιο. 6,5 ευρώ η είσοδος, 5 ευρώ το πάρκινγκ, 4 ευρώ η ξαπλώστρα και 2 ευρώ ένας καφές. Σύνολο 17,5 ευρώ για ένα μπάνιο περίπου 3 ωρών σε μια παραλία όπου δεν χώραγε ούτε καρφίτσα. Για να μην αναφέρω το κάψιμο στην πλάτη που, στην τελική, δεν φταίνε οι άλλοι, αλλά το ξερό μου το κεφάλι. Θα μου πείτε γιατί πήγα; Είπα κι εγώ να κάνω ένα μπανάκι να δροσιστώ πριν πάω στη δουλειά. Αν είχα όλη τη μέρα ελεύθερη φυσικά και δεν θα διάλεγα την συγκεκριμένη παραλία.

Ο αχταρμάς ολοκληρώθηκε. Από την τηλεόραση, πήγα στις μεταγραφές και μετά στα θαλάσσια μπάνια. Αυτός είναι πλουραλισμός.

Καλή εβδομάδα και υπομονή. Καύσωνας είναι, θα ξανάρθει.