Μπαμπά μη τρέχεις! Φτάσαμε…

Δεν έχω όρεξη. Δεν έχω όρεξη και πολύ περισσότερο έμπνευση να σατιρίσω πράγματα και καταστάσεις. Με πείραξε πολύ αυτό που έγινε την Πέμπτη και πολύ περισσότερο με πείραξε η υποκρισία που ακολούθησε απ’όλους τους υπεύθυνους αυτής της κατάστασης. Τους δημοσιογράφους, τους πολιτικούς, την Αστυνομία, τους προέδρους ομάδων, τους συνδέσμους οπαδών και κυρίως όλους εμάς που προσπαθούμε να αποποιηθούμε πλήρως των ευθυνών μας.

Δεν φταίω εγώ, φταις εσύ. Δεν φταίει αυτός, φταίει εκείνος. Μπράβο μας. Αυτοί είμαστε. Μόλις δούμε τα σκούρα, αμέσως να πάρουμε την στροφή και να ξεφύγουμε από την σκληρή πραγματικότητα.

Φορώντας τον μανδύα του αθώου που βρίσκεται μπροστά στο φάσμα της θανατικής ποινής, σύσσωμος ο αθλητικός Τύπος και κυρίως οι οπαδικές εφημερίδες έσπευσαν να διώξουν από πάνω τους κάθε ενοχή και με παχυλούς τίτλους να βροντοφωνάξουν την απέχθειά τους και την καταδίκη τους για όσα έγιναν την Πέμπτη. Η πλήρης υποκρισία.

Θέλω να πω κι άλλα, καλύτερα όμως να σταματήσω εδώ. Δεν έχω διάθεση. Τουλάχιστον, όμως, δεν έχω ενοχές. Εγώ δεν φταίω και δεν είναι καθόλου εγωιστικό. Ετσι νιώθω. Οταν προσπαθούσα μέσω της σάτιρας να τονίσω τις διαστάσεις χιονοστιβάδας που έχει πάρει το φαινόμενο της βίας, κάποιοι προτιμούσαν να επικεντρωθούν στις συλλογικές μου προτιμήσεις. Γιατί αυτό είναι το επίπεδό μας. Κι όπως σωστά γράφει ο Γρηγόρης στο κείμενό του “Ας αφήσουμε τη βία κι ας κοιτάξουμε την… οικολογία”.

Οταν έχετε χρόνο και διάθεση δείτε την παρακάτω ταινία. Δεν έχει μεγάλη διαφορά από την πραγματικότητα…

Καληνύχτα σας…