Μπαρτσελόνα – Ρεάλ 1-3: Οι τρεις άξονες της επιτυχίας και η απουσία του Βιλανόβα

Η Ρεάλ Μαδρίτης κατάφερε να πάρει την πρόκριση στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας πετυχαίνοντας μία “εκκωφαντική” νίκη με 3-1 μέσα στο Νου Καμπ – μία νίκη που ήρθε να αποδείξει ότι η Ρεάλ Μαδρίτης (ίσως μαζί με την Μπάγερν) είναι ότι πιο κοντά υπάρχει στην “διαστημική” Μπαρτσελόνα του Μέσι. Ο Μουρίνιο είδε τους κόπους τριών ετών να επιβραβεύονται σε ένα βράδυ παίζοντας το ποδόσφαιρο που οραματίστηκε να επιστρατεύσει για να σταματήσει τον αγωνιστικό μύθο της Μπάρτσα – ποδόσφαιρο που προσπάθησε να υιοθετήσει κι ο Βενγκέρ χωρίς επιτυχία λίγα χρόνια πριν. Από την άλλη η Μπαρτσελόνα παραμένει εκτός φόρμας, καλείται να βρει απαντήσεις στις “αντι Μπαρτσελόνα” τακτικές που έχουν αναπτυχθεί την τελευταία τριετία και να δώσει λύση στα ολοφάνερα προβλήματα που δημιουργεί η απουσία του Βιλανόβα -ενός κανονικού προπονητή- από τον πάγκο.

Ρεάλ Μαδρίτης – Οι τρεις άξονες της νίκης

Ο Μουρίνιο έχει σχεδόν τελειοποιήσει την τακτική της Ρεάλ τόσο γενικά, όσο και ειδικότερα απέναντι στην Μπαρτσελόνα. Μετά από αρκετούς πειραματισμούς – τα τελευταία δύο παιχνίδια απέναντι στους Καταλανούς δείχνουν τις ξεκάθαρες σκέψεις του “Special One” αναφορικά με την αντιμετώπιση της παρέας του Μέσι. Η τακτική του Μουρίνιο περιστράφηκε και εχθές γύρω από 3 τακτικούς άξονες:

– Συνοχή των μεσοαμυντικών γραμμών

Είναι πλέον σαφές ότι ο αρτιότερος τρόπος αντιμετώπισης του passing game της Μπαρτσελόνα είναι η πίεση των χαφ της και ο περιορισμός των χώρων δράσης τους (και όχι το “πούλμαν” όπως πολλοί θεωρούν). Για να επιτευχθεί το παραπάνω η ικανότητα της αμυντικής τετράδας να παίζει πολύ κοντά στους μέσους αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα αφού με αυτό τον τρόπο:

α) Μειώνονται οι χώροι δράσης των χαφ της Μπαρτσελόνα

β) Διευκολύνεται η πίεση στους χαφ των “μπλαουγκράνα”, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει 2η ζώνη πίεσης αν δεν γίνει κλέψιμο μπάλας στην μεσαία γραμμή. Η αμυντική γραμμή αποκτά ανώτερο τακτικό ρόλο αφού καλείται να δώσει βοήθεια στην πίεση των χαφ και ταυτόχρονα να αποκλείσει τους χώρους δράσης του Μέσι.

Όλα τα παραπάνω εκτελέστηκαν αριστουργηματικά χάριν στην κλάση του Αλόνσο που συνέδεσε τις γραμμές άριστα περιορίζοντας τις κινήσεις των Μέσι και Τσάβι με επιλεγμένη πίεση. Σαφώς σημαντικό ρόλο παίζει κι ο στόπερ πλέον Ράμος που διαθέτει την ταχύτητα ώστε να ακολουθήσει τις ταχύτητες της Μπάρτσα δίνοντας την δυνατότητα στην Ρεάλ να παίξει επιθετική άμυνα απέναντι στους “μετρ” του είδους (άλλη μία καινοτομία του Μουρίνιο).

– Μειωμένο αγωνιστικό πλάτος

Είναι πλέον περιττό να τονιστεί η αξία της διατήρησης του μειωμένου αγωνιστικού πλάτους απέναντι στην Μπάρτσα: μία ομάδα που δεν εκμεταλλεύεται το πλάτος του γηπέδου, αλλά αρέσκεται σε ανάπτυξη από τον άξονα και συνεργασίες έξω από την μεγάλη περιοχή του αντιπάλου με σημείο αναφοράς τον Μέσι. Η Ρεάλ κατάφερε σε όλο τον αγώνα να διατηρήσει την αμυντική της συνοχή και περιόρισε πολύ τις επιθετικές κινήσεις των αντιπάλων – με την τοποθέτηση του Ινιέστα στα άκρα να δίνει ένα επιπλέον ατού στην Ρεάλ σε αυτό το κομμάτι.

– Διενέργεια αντεπιθέσεων από τις πτέρυγες

Ο Μουρίνιο επέλεξε να αφήσει ψηλά την επιθετική του τριάδα με τον Ιγκουαΐν να καλύπτει το πλάτος του γηπέδου και να κρατά τα στόπερ χαμηλά την ώρα που ψηλά παρέμειναν και οι δύο εξτρέμ του στο 4-2-3-1 με σκοπό την άμεση τροφοδότηση τους στους κενούς χώρους που ως γνωστόν αφήνουν οι επελάσεις των πλάγιων αμυντικών της Μπαρτσελόνα. Οι Ρονάλντο και Ντι Μαρία βρίσκονται σε καταπληκτική κατάσταση και ο Άλβες δεν μπορούσε να τους εμποδίσει από την δεξιά πλευρά. Το 2ο γκολ της Ρεάλ αποτελεί επιτομή των σκέψεων και πλάνων του Μουρίνιο για την αναμέτρηση.

Μπαρτσελόνα – Μέσι, Φάμπεργκας, Ινιέστα

Το γνωστό παιχνίδι της Μπαρτσελόνα είχε τακτικό ενδιαφέρον σε σχέση με τους τρεις παίκτες της. Ο Μέσι προσπάθησε να κινηθεί μεταξύ των μεσοαμυντικών γραμμών της Ρεάλ χωρίς όμως επιτυχία (όπως και στο παιχνίδι με την Μίλαν) αφού ο Αλόνσο κυρίως και η εν γένει συνοχή της Ρεάλ δεν του επέτρεψαν να βρει χώρους.

Ο Φάμπεργας τοποθετήθηκε χαμηλά στο κέντρο αγωνιζόμενος ως 8αρι με στόχο την καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας στο κέντρο με έναν έξτρα μπαλαντέρ στην μεσαία γραμμή. Ο Ισπανός μέσος δεν έχει τα τρεξίματα σε τόσο υψηλό επίπεδο – κάτι που έχει τονίσει και ο Ντελ Μπόσκε δικαιολογώντας την επιλογή του να τον βάζει στην κορυφή της επίθεσης στην εθνική. Προφανώς ο Φάμπεργκας παραμένει παίκτης παγκόσμιας κλάσης, όμως ο Κεντίρα με την βοήθεια του Οζίλ που έπαιξε χαμηλά δεν είχαν πρόβλημα να τον εμποδίσουν.

Ο Ινιέστα τοποθετήθηκε στα αριστερά, βοήθησε στην μεταφορά της μπάλας όμως δεν έδωσε το απαραίτητο πλάτος στην επίθεση της Μπαρτσελόνα: κάτι που αποδείχθηκε πολύ σημαντικό απέναντι στο μειωμένο αγωνιστικό πλάτος της αμυντικής διάταξης των Μαδριλένων.

Περί Βίγια

Η απουσία του Βίγια ήταν εμφανέστατη για ακόμα ένα παιχνίδι. Ο διεθνής επιθετικός έχει την δυνατότητα να απειλεί από τις πλευρές, κάτι που αποτελεί την ίσως μοναδική “αχίλλειο πτέρνα” της Μπαρτσελόνα της τελευταία τετραετίας. Όσο οι αντίπαλοι της Μπαρτσελόνα αφομοιώνουν το παιχνίδι της, τόσο μεγαλύτερη αξία αποκτά η δυνατότητα της ομάδας να απειλήσει και από τα πλάγια. Η δυνατότητα της Ρεάλ να διατηρεί παίκτες μέσα στην περιοχή της κατά την φάση της επίθεσης της Μπαρτσελόνα αποτέλεσε κλειδί της αναμέτρησης και ανέδειξε την σημασία του Βίγια στο παιχνίδι των γηπεδούχων.

Συμπέρασμα

Είναι σαφές ότι η Μπαρτσελόνα, αυτή την στιγμή, στερείται καθοδήγησης από τον πάγκο εξαιτίας της απουσίας του Βιλανόβα. Όπως και να το κάνουμε ακόμα και η κατά πολλούς καλύτερη ομάδα στην ιστορία του αθλήματος χρειάζεται καθοδήγηση απέναντι σε ομάδες παγκόσμιου επιπέδου όπως η χθεσινή Ρεάλ ή η Μίλαν λίγες μέρες πριν. Ο συμπαθής Ρούρα δεν “δούλεψε” στην αναμέτρηση σε αντίθεση με τον “διαβασμένο” Μουρίνιο. Μην λησμονούμε ότι ο “διαμόνιος” Γκουαρδιόλα είχε επιστρατεύσει τους τρεις αμυντικούς ή τη χρήση του Ιμπραίμοβιτς σε αναζήτηση βελτίωσης του… τέλειου – αφού είχε την ικανότητα να… βλέπει το μέλλον.

Η Ρεάλ του Μουρίνιο έχει βρει τον τρόπο να αντιμετωπίζει στα ίσα την Μπαρτσελόνα έχοντας τους παίκτες αλλά και την τακτική συμπεριφορά να διατηρεί την αμυντική της συνοχή, το μειωμένο πλάτος και ταυτόχρονα να εκτελεί αντεπιθέσεις στις αδύναμες αμυντικά πλευρές της Μπαρτσελόνα. Παιχνίδια σαν τα χθεσινά θα μας υπενθυμίζουν πάντα γιατί το ποδόσφαιρο “δεν είναι απλό” και πάντα θα παραμένει ο βασιλιάς των σπορ.