Μπορεί πραγματικά η ΑΕΚ να πάρει το πρωτάθλημα;

Πέντε αγωνιστικές έχουν ήδη περάσει από την έναρξη του πρωταθλήματος και η μέχρι στιγμής εξέλιξη των πραγμάτων φέρνει την ΑΕΚ στην κορυφή της βαθμολογίας με πραγματικά αξιοζήλευτα αποτελέσματα. Πέντε αγώνες – πέντε νίκες, εκ των οποίων οι τρεις εκτός έδρας, μηδέν παθητικό και αποτελέσματα που αποδεικνύουν πως κάτι έχει αλλάξει στην ομάδα του Φερέρ.

Στο ταπεινό ελληνικό πρωτάθλημα η αλήθεια είναι ότι ακόμα και ο ΠΑΟΚ που έχει να κατακτήσει πρωτάθλημα από το μακρινό 1985 θεωρεί εαυτόν ικανό να το κατακτήσει – πριν προφανώς την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου (αν και φέτος ούτε λόγος για κάτι τέτοιο….). Με αυτή τη λογική η ΑΕΚ σαφέστατα και αποτελεί υποψήφια πρωταθλήτρια. Η μονοφαγία όμως του Ολυμπιακού την τελευταία δεκαετία (με μια μικρή εξαίρεση για να επιβεβαιώσει τον κανόνα το 2004 από πλευράς Παναθηναϊκού) έχει αλλάξει άρδην το σκηνικό στο ελληνικό πρωτάθλημα. Ο Ολυμπιακός είτε αρέσει είτε όχι έχει ξεφύγει από τους υπόλοιπους και θα χρειαστεί υπερπροσπάθεια από τους αντιπάλους του για να αλλάξει χέρια η φετινή κούπα. Το πραγματικό λοιπόν ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο η ΑΕΚ μπορεί να λογίζεται σαν πραγματική υποψήφια πρωταθλήτρια. Κατά πόσο δηλαδή έχει τα απαραίτητα στοιχεία για να «χτυπήσει» τον τίτλο.



Η φετινή ΑΕΚ δείχνει έως τώρα να διαθέτει στη μηχανή της ποδοσφαιριστές που σαφέστατα βρίσκονται ένα επίπεδο πιο πάνω από πέρυσι. Η αμυντική λειτουργία της ομάδας δείχνει βελτιωμένη. Ο Μάχο έχει κάνει τον Σορεντίνο να ξεχαστεί (αλήθεια έχετε πάρει χαμπάρι τι κράξιμο τρώει ο περσινός καλύτερος –πιθανόν – τερματοφύλακας του ελληνικού πρωταθλήματος στην Ισπανία;), ο Ράμος αν και όχι ο καλύτερος αμυντικός του κόσμου έχει κλείσει την τρύπα στα δεξιά, ο Αρουαμπαρένα τείνει να κάνει ακόμα και τον Κασάπη να ξεχαστεί (από τότε έχει να δει σοβαρό αριστερό μπακ η ΑΕΚ), ενώ το κέντρο της άμυνας με Δέλλα, Παπασταθόπουλο και τον μέτριο Άλβες δεν είναι χειρότερο από πέρυσι. Στο κέντρο η διοίκηση της ΑΕΚ έκανε τη μεγάλη κίνηση. Έφερε τον Ριβάλντο ο οποίος για τα επίπεδα του ελληνικού πρωταθλήματος μπορεί και ως άλλος Ελ Σιντ να αποδειχτεί ικανός για να παίρνει τα παιχνίδια η ΑΕΚ. Κατά τα άλλα ο Ενσαλίβα είναι ένας ζωηρότερος Έμερσον, ενώ ο Μανού φέρνει ανταγωνισμό στα πλάγια. Στο χώρο της επίθεσης, ο Μπλάνκο δείχνει να αποτελεί το κομμάτι του παζλ που έλειπε. Κλασσικός φορ περιοχής, χωρίς περιττές ενέργειες και με μοναδικό στόχο να στείλει με οποιονδήποτε τρόπο την μπάλα στα δίχτυα δείχνει να συμπληρώνει ιδανικά τον Λυμπερόπουλο.



Καλά και άγια όλα αυτά. Όμως είναι αρκετά; Αν ο στόχος της ΑΕΚ είναι να ξεπεράσει τον Παναθηναϊκό είναι μάλλον αρκετά. Η ομάδα του Πεσέιρο δεν δείχνει να μπορεί να κοντράρει τη φετινή ΑΕΚ. Βαρετός όπως πάντα τα τελευταία χρόνια με τις γνωστές του ασθένειες ο Παναθηναϊκός θα δυσκολευτεί πολύ να ανατρέψει τα έως τώρα δεδομένα που τον φέρνουν τρίτο και καταϊδρωμένο. Αν από την άλλη πλευρά αν ο στόχος είναι να ξεπεράσει τον Ολυμπιακό, η πικρή αλήθεια είναι πως τα πράγματα είναι δύσκολα.



Η ομάδα του λιμανιού δείχνει να έχει πετύχει κατά πολύ στο μετεγγραφικό της σχεδιασμό και από ότι δείχνει αποτελείται από παίχτες ανώτερους από αυτούς της ΑΕΚ σε κάθε επίπεδο. Ένα απλό τεστ είναι το εξής. Αν είχατε να επιλέξετε ανάμεσα στους παίχτες των δύο ομάδων για να συγκροτήσετε τη δική σας ιδανική ενδεκάδα πόσους παίχτες της ΑΕΚ θα επιλέγατε; Τον Αρουαμπαρένα; Άντε και τον Δέλλα; Ποιόν ή μάλλον πόσους ακόμα; Βέβαια ο καθένας έχει τις προτιμήσεις του, αλλά σίγουρα ο Ολυμπιακός διαθέτει καλύτερο υλικό. Το ζητούμενο βέβαια είναι να διαθέτει και ομάδα. Ακόμα και σε αυτό το σημείο ο Ολυμπιακός δείχνει έτοιμος. Όταν χρειάστηκε – Βρέμη – απέδειξε πως έχει και ομάδα.



Δύσκολα λοιπόν τα πράγματα για την ΑΕΚ. Αν μάλιστα μιλάγαμε για ένα σοβαρό πρωτάθλημα, θα έλεγα ότι δεν έχει καμία σοβαρή ελπίδα να κατακτήσει τον τίτλο. Όμως στην Ελλάδα που αν μια από τις λεγόμενες μεγάλες ομάδες του κέντρου καταφέρει να εμφανίζεται τυπικά σοβαρή στα παιχνίδια με τους μικρότερους αντιπάλους και να παίρνει τις νίκες και οδηγήσει την κούρσα του τίτλου στα ντέρμπυ όπου όλα γίνονται, υπάρχουν πραγματικές ελπίδες επιτυχίας. Τέτοια δυνατότητα δείχνει να έχει η ΑΕΚ για πρώτη φορά μετά από χρόνια. Ειδικά αν ο Ολυμπιακός συνεχίσει την καλή του πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ που μπορεί να τον βρει «χαλαρό» στο ελληνικό πρωτάθλημα. Από εκείνο το σημείο όμως μέχρι να γίνονται συγκρίσεις με την πραγματικά μεγάλη ΑΕΚ της δεκαετίας του 90 η απόσταση είναι χαώδης.