Deep Green Throat

Διαβάστε τη φράση όπως δημοσιεύτηκε στο Contra “εγώ έχω την ευθύνη για αυτό που έγινε. Είχα μία κακή μέρα και μου βγήκε σε νεύρα. Είναι δικό μου λάθος. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα”. Και σκεφτείτε: Είναι δυνατόν ένας υφιστάμενος να λέει στον προϊστάμενο του ότι είχε τα νεύρα του αλλά να μην ανησυχεί αφού δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα;

Τώρα θα μου πεις όταν ο προϊστάμενος λέει στον Γκέντσογλου και τον Παυλή ότι αν υπογράψουν νέο συμβόλαιο θα γίνουν οι ηγέτες της νέας ΑΕΚ και στον μάνατζερ του Σκόκο, Παύλο Διαννή ποια είναι τα σχέδια για το προπονητικό για να τα μεταφέρει στον πελάτη του μπας και πειστεί και μείνει, είναι και παραείναι.

Μια χαρά άνθρωποι και καλοί αεκτζήδες είναι και ο Εν Δυνάμει και ο Καπετανάκης και ο Καψής, αλλά κάπου το ειδικό τους βάρος δεν τους επιτρέπει να είναι αφεντικά απέναντι στον Μπάγεβιτς. Ακόμα και η γλώσσα του σώματος το λέει. Κοιτάξτε την φωτογραφία με τον Αδαμίδη και τον Μπάγεβιτς και πείτε ποιος μοιάζει το αφεντικό; Αυτός που σκύβει με σταυρωμένα χέρια ή αυτός που έχει γύρει πίσω στην καρέκλα του και ο άλλος έχει ξεμεσιαστεί για να τον πλησιάσει και να τον ακούσει.

Όσο για τη στάση που συνδυάζεται με την φωνή, η συνήθεια του Ντούσαν Μπάγεβιτς να μιλάει με χαμηλή φωνή ακόμα και αν είναι συμπτωματική υπακούει σε ένα κανόνα της show biz. Ότι αν είσαι φίρμα και βεντέτα πρέπει να μιλάς όσο πιο χαμηλόφωνα μπορείς και την ευθύνη να σε ακούσουν την έχουν οι άλλοι.

Η Μαρινέλα λέει ότι “όσο πιο δυνατά μιλάνε οι πελάτες τόσο πιο χαμηλώνω την φωνή” και ο ηθοποιός που έκανε καριέρα μασουλώντας τα λόγια του με όλον τον κόσμο να τεντώνει τα αυτιά για να ακούσει ήταν ο Μάρλον Μπράντο. Ο οποίος το έκανε από την αρχή της καριέρας του σε ταινίες όπως το “On the waterfront”, κάπου ενδιάμεσα το γύρισε στην σαχλαμάρα κάνοντας συγκλονιστικές υψηλόφωνες μπάφες όπως “The Duchess from Hong Kong” και καθόλου συμπτωματικά έκανε την μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας, το Godfather μιλώντας με το στόμα παραγεμισμένο με μπαμπάκι.

Ο τρόπος που μιλούσε ήταν με τόσο χαρακτηριστικός που 40 χρόνια αργότερα όσοι θέλουν να κάνουν προφορά της Μαφίας παίρνουν σαν πρότυπο τον Μπράντο στο Godfather.

Την καλύτερη χαμηλόφωνη άρθρωση στα Αγγλικά πρέπει να είχε ο Σερ Άλεκ Γκίνες. Έπαιζε τον Άμλετ, μιλούσε ψιθυριστά και ο θεατής στην τελευταία σειρά του θεάτρου μπορούσε να ακούσει και την τελευταία συλλαβή. Αντίθετα οι έλληνες ηθοποιοί έχουν τόσο λίγη εμπιστοσύνη στην άρθρωση τους που αντί να μιλάνε γκαρίζουν. Είναι και ο λόγος που αν μου πουν “πού θέλεις να πας; Στο θέατρο ή τον οδοντογιατρό;” κάθομαι στην καρέκλα και ανοίγω το στόμα.

Τέλος μια φωνή που πέρασε στην ιστορία σαν φωνή χωρίς πρόσωπο ήταν του Deep Throat. Του άγνωστου μέχρι πέρσι πληροφοριοδότη των Μπέρνσταϊν και Γούντγουορντ που έδωσε τα πρώτα στοιχεία για να αποκαλυφθούν οι προεκτάσεις στην υπόθεση της διάρρηξης των γραφείων του Δημοκρατικού Κόμματος στο Γουότεργκεϊτ. Το όνομα του Deep Throat έδωσαν οι δύο δημοσιογράφοι προς τιμήν της Λίντα Λάβλεϊς που είχε την ομώνυμη πορνοπεπιτυχία την ίδια εποχή. Όσο για τον πληροφοριοδότη πήρε το παρατσούκλι όχι επειδή είχε την ικανότητα της Λάβλεϊς, αλλά επειδή εκτός του ότι δεν έκλεινε το στόμα του είχε και εντυπωσιακά βραχνή φωνή του.

Χρειάστηκαν 34 χρόνια για να αποκαλυφθεί ότι ο Deep Throat ήταν ένας πράκτορας του FBI που ονομαζόταν Γουίλιαμ Φελτ. Είμαι περίεργος να δω πόσο θα πάρει για να αποκαλυφθεί η ταυτότητα του Green Throat. Του ανθρώπου μυστήριο που διέρρευσε τα πρακτικά του Παναθηναϊκού στις εφημερίδες. Λένε ότι τα πάντα κάποια στιγμή μαθαίνονται. Με δύο λαούς να είναι οι πιο δύσκολοι για να μάθεις την αλήθεια. Τους Ιάπωνες επειδή πολύ δύσκολα μιλάνε και τους Έλληνες επειδή δεν μπορούν να κλείσουν το στόμα τους.