Ecce Homo

Κάποιο
βροχερό βράδυ πήρα τον δρόμο της
επιστροφής. Τουλάχιστον, εδώ δεν βασιλεύει
τυφλός φανατισμός, δεν υπάρχουν κηρύγματα και η πίστη δεν απαιτείται. Οι πολιτικοί θίασοι δεν μου επιβάλλουν να συμμετέχω στις παραστάσεις τους και οι νομιμοποιημένοι κλέφτες δεν με αναγκάζουν να συμμετέχω στις δουλειές τους.

Εδώ μέσα μπορώ να γράφω με την ησυχία μου χωρίς τριτοκοσμικές πιέσεις και φίλτρα ενημέρωσης. Μου είναι απόλυτα κατανοητό, θα έλεγα δίκαιο, ότι η στήλη μου δεν είναι εμπορικά ώριμη, είναι δυσνόητη και δύσκολα χωνεύεται. Αυτή είναι η φύση της και σε αυτή λογοδοτεί.

Η παρακμή της σκέψης δεν έρχεται απότομα. Είναι κόρη του λήθαργου που συντονίζουν χρόνια τώρα οι κυβερνώντες ποντάροντας στην δική μας οκνηρία και νοοτροπία. Είμαστε τόσο κουτοπόνηρα προγραμματισμένοι όσο χρειάζεται για να ανέβει αυτή η φαρσοκωμωδία.

Terra Incognita.gr:

Εξαντλημένος διανοητικά από τις περιπλανήσεις μου σε μία άγνωστη χώρα, προσπάθησα να συγκεντρώσω τα χαρακτηριστικά που κάνουν ξεχωριστή την καθημερινότητα των ιθαγενών.

Ο ιθαγενής έχει μόνιμα ανοικτό τον διακόπτη της καλοπέρασης. Θέλει να περνά μόνο καλά, χωρίς δεσμεύσεις για το μέλλον, με εξουσιαστική θέση, αλλά χωρίς ευθύνες. Η πλειοψηφία διαθέτει , ανεξαρτήτως εισοδήματος, αυτοκίνητο(α), τουλάχιστον 2-3 συσκευές υψηλής τεχνολογίας στα ιδιόκτητα σπίτια, αλλάζει κινητό κάθε 6 μήνες και διατηρεί αρκετά χρέη σε δάνεια και κάρτες, Ο συμπαθής ιθαγενής επιθυμεί ανάπτυξη, οργάνωση και προγραμματισμό, αρκεί να μην χρειαστεί να κοπιάσει στο ελάχιστο. Συνήθως συνοδεύεται από 2-3 αυλοκόλακες και αρέσκεται να λοιδορεί τους άλλους ιθαγενείς πισώπλατα ή με την βοήθεια τριτοκοσμικών εντύπων. Απεχθάνεται κάθε μορφή αξιολόγησης, θεωρεί ότι δεν υπάρχει καλύτερο από αυτό που ο ίδιος κάνει και θεωρεί κατάκτηση ότι είναι υπέρ του.

Oι παραβάσεις του ιθαγενή δεν τιμωρούνται άμεσα. Ιδιαίτερα των πολιτικών και των επιφανών προσώπων. Όποιες καταδικαστικές αποφάσεις αναιρούνται ή καταργούνται με την πάροδο εύλογου χρονικού διαστήματος. Οι πορείες και οι διαδηλώσεις επιτρέπονται στο βαθμό της μαζικής κατάλυσης σημαντικών ελευθεριών των άλλων ιθαγενών. Οι δημόσιες υπηρεσίες υπάρχουν για να βολεύονται σε μία θέση οι περισσότεροι και όχι για να εξυπηρετούν αυτούς που τις χρηματοδοτούν. Δεν θεωρείται αυτονόητο η πληρωμή των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών, αφού η ίδια η διοίκηση της χώρας ανέχεται και χαρίζει τα χρέη.

Οι ιθαγενείς καίγονται για την επαγγελματική τους ΠΑΕ και συγχωρούν όλες τις παρανομίες της, αλλά δεν έχουν ούτε μία γωνία μαζικής άθλησης. Οι τράπεζες δανείζουν απλόχερα σε όλους τους πολίτες αλλά δεν δανείζουν σε νέες επιχειρήσεις. Οι τράπεζες δεν χλευάζονται όταν παραπλανούν το κοινό με διαφημιστικά κόλπα, αλλά όταν πάνε να πάρουν πίσω τα χρήματα που δάνεισαν. Αυτά είναι λίγα από τα χαρακτηριστικά της άγνωστης χώρας που συνορεύει με το παράδοξο και την υποκρισία. Περισσότερα στο επόμενο…

Παιδεία… είστε και φαίνεστε:

Πόσες «δημοκρατικές» χώρες γνωρίζετε που απαγορεύουν συνταγματικά την ιδιωτική εκπαίδευση, ανέχονται αιώνιους φοιτητές, δεν αξιολογούν και δεν ελέγχουν τους εκπαιδευτικούς σχετικά με την γνώση τους στο αντικείμενο εργασίας τους; Πού αλλού υπάρχουν εκατοντάδες φροντιστήρια για να διδαχθούν τα παιδιά αυτά που δεν δίνει η δωρεάν παιδεία; Πού αλλού το περίφημο πανεπιστημιακό άσυλο είναι εστία παρανόμων και πού αλλού εφαρμόζεται το σύστημα των ατέρμονων εξετάσεων;

Αρχίζει το ματς, αδειάσαν οι δρόμοι…

Μετά από την τεχνοκρατική και επαγγελματική καθοδήγηση του ποδοσφαίρου μας, το αποτέλεσμα είναι ορατό ακόμα και στους αριθμούς. Στα 120 παιχνίδια του 1ου γύρου του τρέχοντος πρωταθλήματος κόπηκαν 787,300 εισιτήρια έναντι των 669,266 εισιτηρίων της περασμένης αγωνιστικής περιόδου. Ο μέσος όρος εκτινάχθηκε στα 6,561 εισιτήρια μειώνοντας την ψαλίδα από τα 7,205 εισιτήρια που κόβει η Τρίτη εθνική Αγγλίας. Μία τετραμελής οικογένεια χρειάζεται γύρω στα 120 ευρώ για να πάει σε ελληνικό γήπεδο και 28 ευρώ για να πάει κινηματογράφο.

Ξεσκονίζοντας τον σοφό μου τοίχο, διάβασα…