“Είναι δυνατόν;”

Απλά μαθήματα:

1. Φωνάζεις κατά τη διάρκεια της μετάδοσης Καλαμάτα-Πανηλειακός, δείχνοντας ξεκάθαρα ποιον υποστηρίζεις.

2. Μπαίνει γκολ-οφσάιντ (0:19) και χρειάζεσαι επτά δευτερόλεπτα για να το πάρεις χαμπάρι.

3. Οι αντίπαλοι σκοράρουν (0:50), έχεις χάσει το λεπτό, αλλά μία μαγική φωνή σου δίνει τη λύση.

4. Προτρέχεις γιατί είσαι σίγουρος για την εξέλιξη της φάσης (01:09), αυτή όμως δεν σε δικαιώνει και αυτομάτως ασκείς κριτική.

5. Οι αντίπαλοι έχουν τη μπάλα, αλλά δεν γνωρίζεις τον παίκτη (01:17). Η μαγική φωνή (βλέπε το 3) σου δίνει πάλι τη λύση. Ο Καραχάλιος είναι, ρε!

6. Οι αντίπαλοι βγαίνουν στην αντεπίθεση, αλλά έχεις χάσει τη φάση. Η μαγική φωνή (βλέπε ξανά το 3) σε επαναφέρει!

7. Η ομάδα έχει κερδίσει κόρνερ, αλλά η εκτέλεσή του δεν σε ικανοποιεί (01:43). Ασκείς κριτική (“είναι δυνατόν πια;;;”) μέχρι να περάσουν τα δευτερόλεπτα και να μπει το γκολ. Κάπου εκεί χαμηλώνεις την ένταση της φωνής και απολαμβάνεις…

ΥΓ: Για την ντοπιολαλιά του σπίκερ δεν χρειάζεται αναφορά. Είναι το κερασάκι στην τούρτα…

* Και μην ξεχνάτε: μπορούμε να τα λέμε και στο facebook…

Με την υπογραφή…