Είσαι Νίνης ακόμα…

“Μη σας κάνει εντύπωση που έβαλα έναν πιτσιρικά να παίξει…”

“Οποιος αξίζει θα παίζει. Οσο μικρός κι αν είναι…”

Την ίδια ώρα στην Ξάνθη…

“Λοιπόν!”

“Ναι…”

“Για να δουλέψεις σε εμάς θα κόψεις το μαλλί!”

“Οχι το μαλλί…”

“Και θα βάλεις κοστούμι!”

“Κοστούμι;;;; Με πληγώνεις…”

“Πως σου φαίνομαι;…”

“Χμμ…”

“Ακόμα πιο κοντό το μαλλί! Πήγαινε να κουρευτείς και ξαναέλα!”

Ο Γιώργος, ωραίο παιδί πλην όμως μπακούρι, μπαίνει σ` ένα μπαρ και βλέπει το φίλο του το Νίκο, που δεν έλεγε και τίποτα το ιδιαίτερο εμφανισιακά, να είναι παρέα με τρεις γκόμενες.
– Ρε μεγάλε, του λέει, που τις βρήκες και τις τρεις και εμείς δε μπορούμε να σταυρώσουμε γυναίκα;
– Αγόρι μου, του λέει ο Νίκος, τη σήμερον ημέρα οι γυναίκες δεν κοιτάζουν μόνο την εξωτερική εμφάνιση.
– Δηλαδή;
– Δηλαδή θέλουν να πας, να μιλήσεις σ` αυτές, να τους πιάσεις την κουβέντα, να σε γνωρίσουν εν πάσει περιπτώσει καλύτερα!
– Τι εννοείς;
– Να, τη βλέπεις την ξανθιά που μπήκε τώρα μέσα;
– Ναι.
– Σ` αρέσει;
– Ωραία είναι.
– Ε λοιπόν πήγαινε να της πιάσεις την κουβέντα και τα άλλα θα έρθουν μόνα τους.
– Πάει λοιπόν να της πιάσει την κουβέντα, αλλά πριν προφτάσει να της μιλήσει, αυτή μπαίνει στην τουαλέτα.
– Τί να κάνω τώρα; ξαναρωτά τον Νίκο απελπισμένος.
– Τί να κάνεις βρε βλάκα; Να την περιμένεις έξω απ` την τουαλέτα για να της πιάσεις την κουβέντα όταν βγει, του λέει αυτός.
– Αυτό θα κάνω! λέει κι ο Γιώργος
– Περιμένει λοιπόν 5 λεπτά, 10 λεπτα, 15 λεπτά. Μετά απο 20 λεπτά αυτή βγαίνει.
– Εε.. Γειά σου! της λέει.
– Γειά σου! Του λέει κι αυτή.
– Εεεμ… Έχεζες ε;

Κάποιοι ληστές, αποφασίζουν να παρατήσουν τις μικροκλοπές και να αρχίσουν τα μεγάλα κόλπα: Τράπεζες! Καταστρώνουν, λοιπόν, ένα ενδελεχές σχέδιο, κάνουν δεκάδες πρόβες και χτυπάνε. Πράγματι, δίχως πολύ κόπο, καταφέρνουν να μπουν σε μια τράπεζα. Μπροστά τους δεκάδες θυρίδες ασφαλείας. Ανοίγουν όλο χαρά την πρώτη αλλά το μόνο που βρίσκουν μέσα είναι ένα κύπελλο με κρέμα βανίλια.
– Τι να κάνουμε; λέει ο αρχηγός. Ας την φάμε τουλάχιστον.
Τρώνε τη βανίλια και ανοίγουν τη δεύτερη θυρίδα, πάλι κρέμα βανίλια. Την τρώνε κι αυτή. Τα ίδια και στις επόμενες.. Τρώνε του σκασμού και φεύγουν απογοητευμένοι.
– Τουλάχιστον, δε φύγαμε νηστικοί, μονολογούν.
Την άλλη μέρα, τα πρωτοσέλιδα έγραφαν: Η μεγαλύτερη τράπεζα σπέρματος της Αθήνας, χτυπήθηκε χτες βράδυ από αγνώστους!

Ο πρόεδρος και ιδιοκτήτης μιας μεγάλης εταιρίας φωνάζει έναν υφιστάμενο να τον δει προσωπικά στο γραφείο του.
“Γιώργο, σε προσέλαβα πριν από ένα χρόνο για να ξεχωρίζεις την αλληλογραφία της εταιρείας. Σε δύο μήνες έγινες γραμματέας, και μετά από άλλους τρεις μήνες έγινες πωλητής. Αφού πέρασαν άλλοι τρεις μήνες σε προήγαγα σε διευθυντή πωλήσεων και εδώ και ένα μήνα έγινες γενικός διευθυντής. Τώρα σκέφτομαι να βγω στη σύνταξη και να σε αφήσω να πάρεις τη θέση μου… Τι έχεις να πεις για όλα αυτά;”
“Εεε… ευχαριστώ.”
“Ευχαριστώ;! Μόνο ένα σκέτο ευχαριστώ;!”
“Εεε… ευχαριστώ μπαμπά”

Τώρα μπορούμε να τα λέμε και από το blog του Paparazzi!

Κάντε κλικ!

Με την υπογραφή…