Ένας Παναθηναϊκός γράφει στον Άι Βασίλη
Ένας "πράσινος" συντάκτης του Contra.gr γράφει ένα γράμμα στον Άγιο Βασίλη ζητώντας για τα δώρα θέλει να του φέρει για τις γιορτές, ενώ ταυτόχρονα του εξηγεί γιατί ο Άγιος είναι υποχρεωμένος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του φιλάθλου.
Άγιε Βασίλη,
ούτε “αγαπημένε”, ούτε “μου”, αυτά τα αφήνω για τους άλλους. Θα σου ζητήσω μερικά πράγματα για τον Παναθηναϊκό μας και δεν σηκώνω αντιρρήσεις. Δεν σηκώνω αντιρρήσεις γιατί εγώ σε σχέση με τους οπαδούς των άλλων ομάδων ήμουν μια ζωή εντάξει απέναντι σου.
Κάθε φορά που πλησίαζαν οι γιορτές, έβγαζα τα κλειδιά μου από την τσέπη – δεν με άφηναν να περάσω τρίγωνο μέσα στην “13”- τα κουνούσα σε ρυθμό καλάντων και σε εξυμνούσα με το “Άγιος Βασίλης έρχεται, στην Λεωφόρο στέκεται και δω και δώρο στο λιμάνι ένα κα ένα κάναπε θα κάνει”. Σε εξυμνούσα παρόλο που εσύ φορούσες μια ζωή κόκκινα. Δεν ασχολήθηκα ποτέ με αυτή τη λεπτομέρεια, αφού είμαι ανώτερος φίλαθλος.
Την ίδια ώρα που από τους Αμπελοκήπους σου στέλναμε δεήσεις, από λιμάνι μεριά σε κορόιδευαν μέσα στα μούτρα σου. Και δεν σε κορόιδευε όποιος και όποιος, αλλά ό ίδιος ο πρόεδρος των “ακατανόμαστων” χρησιμοποιώντας επί ματαίω την αγαπημένη σου φράση. Το “ΧΟ ΧΟ ΧΟ” Άγιε Βασίλη. Το “ΧΟ ΧΟ ΧΟ”. Σαν να αρχίσω εγώ να λέω “Άντε γεια”.
Καλά για το χουνέρι που σου κανε ο άλλος από το Βορρά δεν το συζητώ. Από “κοκκινόασπρο πράγμα που μοιράζει ντεμέκ χαρά στα παιδιά” μέχρι “όνειρο” και “ψέμα” σε αποκάλεσε και εσύ δεν αντέδρασες καν. Αυτό, βέβαια, είναι προς τιμήν σου μιας και είσαι Άγιος “άνθρωπος”.
Πάμε τώρα και στο ψητό.
Άγιε Βασίλη,
-θέλω ένα δεξί μπακ πιο πολύ από ότι ο “ακατανόμαστος” θέλει να κάνει έστω μια φορά πορεία στην Ευρώπη. Ένα δεξί μπακ που να κάνει τα βασικά. Δεν θέλω τον Ντάνι Άλβες. Ακόμα και με τον Λουκά τον Βύντρα θα είμαι ικανοποιημένος. Δεν κάνω πλάκα ούτε σε εσένα ούτε σε εκείνον. Από όταν έφυγε ο Λουκάς η δεξιά μου πλευρά έχει πέσει σε μεγαλύτερη κατάθλιψη από ότι είχε πέσει η αριστερή όταν είχε φύγει ο Φύσσας.
-θέλω να μου κρατάς τον Μπεργκ μονίμως χαρούμενο και ορεξάτο. Θα του χαρίσεις το έλκυθρό σου με τους ταράνδους; Θα τον βουτήξεις στον μαγικό ζωμό του Αστερίξ; Δεν με νοιάζει. Θέλω να βρεις έναν τρόπο να μην ξενερώσει και φύγει, γιατί όχι γράμμα μου δεν θα ξαναδείς, αλλά θα μπουκάρω σε όλα τα νηπιαγωγεία της χώρας και θα πω ότι δεν υπάρχεις.
-θέλω να μην τραυματιστεί ο Εσιέν για τα επόμενα τρία χρόνια. Το ξέρω ότι αυτό είναι πιο απίθανο από το να παραδεθχεί ο Μουρίνιο ότι δεν είναι πλέον ο “Special One”, αλλά θέλω να πιστεύω ότι μπορείς να το κάνεις. Δεν με νοιάζει ο τρόπος. Βάλτου σίδερα στα πόδια, κλονοποίησε τα πόδια του Ρομπέρτο Κάρλος και κάντου τα μεταμόσχευση. Βρες μια λύση!
Αν πραγματοποιήσεις αυτές τις τρεις επιθυμίες μου θα σου κάνω ένα δώρο για αντάλλαγμα. Θα σου δώσω τον Πράνιτς. Μπορείς να τον βάλεις να σέρνει το έλκυθρο. Μπορείς να τον βάλεις παίκτη-προπονητή στην τοπική ομάδα του Ροβανιέμι. Κάντον ό,τι θες αρκεί να τον κρατήσεις μακριά από την Λεωφόρο.
ΥΓ: Τα δώρα μην τα φέρεις από την καμινάδα, αλλά από την φυσούνα.
