Ενστάσεις

Διάβασα τις υποψηφιότητες για τα Οσκαρ 2007 (όσοι δεν τις διάβασαν, [link:http://news.contra.gr/Lifestyle/USA/140322.html|καντε κλικ εδώ]) και έχω δύο ενστάσεις. Η πρώτη έχει να κάνει με την απουσία του Τζακ Νίκολσον από τους υποψήφιους για το Οσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου, ή έστω του Β’ ρόλου. Η δεύτερη έχει να κάνει με την απουσία της ταινίας “Πιο παράξενο κι από παράξενο” από τις υποψήφιες για Πρωτότυπο Σενάριο.

Ο “Πληροφοριοδότης” είναι μια κλασική ταινία του Μάρτιν Σκορτσέζε. Αναλύει κάθε λεπτομέρεια και με τον μοναδικό του τρόπο επικεντρώνεται στο πιο απλό πράγμα όπως μόνο αυτός ξέρει. Χωρίς να είναι ό,τι καλύτερο έχει κάνει στην καριέρα του, πιστεύω ότι ήρθε ηώρα να πάρει το χρυσό αγαλματίδιο. Δεν είναι, όμως, το θέμα μας αυτό. Το θέμα είναι ότι ο Τζακ Νίκολσον, ο πιο σατανικός “κακός” των τελευταίων ετών, δεν διεκδικεί βραβείο.

Προσωπικά δεν μαγεύτηκα τόσο από το σενάριο και την εξέλιξη της ταινίας, όσο από την εκπληκτικά απλή ερμηνεία του Τζακ Νίκολσον, με τις τρέλες του και το σατανικό του βλέμμα. Με τον τρόπο που έλεγε κάθε του ατάκα, με τον τρόπο που περπατούσε, με τον τρόπο που έδειχνε ότι αυτός είναι το αφεντικό. Οσο καλή κι αν είναι η ταινία, θεωρώ ότι δίχως αυτόν στο ρόλο του κακού θα ήταν αδιάφορη. Ενας τόσο αδίστακτος, κυνικός και αυθεντικός Νίκολσον θα μείνει με άδεια τα χέρια φέτος… Γιατί; Μόνο οι ειδικοί της Ακαδημίας ξέρουν.

Οσον αφορά τη δεύτερη ένσταση, ανέκαθεν μου άρεσαν οι ταινίες με… παράξενη πλοκή. Κι αυτό ακριβώς έχει το “Πιο παράξενο κι από παράξενο”. Θυμίζει τη “Μέρα της μαρμότας”, την “Αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού” ακόμα και το “Truman Show”. Αν εξαιρέσουμε το χαρούμενο τέλος που -κατά την προσωπική μου άποψη- θα έπρεπε να είναι διαφορετικό και καταθλιπτικό για να σπάσει η χολιγουντιανή μονοτονία, πρόκειται για μια εξαιρετική ταινία με αρχή, μέση και τέλος, πολύ καλές ερμηνείες (Ντάστιν Χόφμαν και Εμα Τόμσον ξεχωρίζουν) και άφθνονο γέλιο. Kι όμως κάποιοι δεν θεώρησαν το συγκεκριμένο σενάριο πρωτότυπο.

ΥΓ: Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο ήταν σαφώς καλύτερος στον “Πληροφοριοδότη” από το “Blood Diamond”.