Επιστροφή στο μέλλον…
Στις 19 Ιουλίου 1966, στο Εϊρσαμ Παρκ του Μίντλεσμπρο, έγινε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η Ιταλία, μία από τις υπερδυνάμεις της εποχής, έχασε 1-0 από τη… Βόρεια Κορέα, την ομάδα που αντιμετωπίζει σήμερα η εθνική μας. Κι όχι μόνο έχασε, αλλά αποκλείστηκε από την επόμενη φάση του Μουντιάλ από την Ασιάτισσα αντίπαλό της, που τότε έκανε την πρώτη της εμφάνιση σε μεγάλη διοργάνωση.
Οι Βορειοκορεάτες επί δεκαετίες είχαν να υπερηφανεύονται ότι παρ’ ό,τι αποκομμένοι και ξεχασμένοι ποδοσφαιρικά από τον υπόλοιπο κόσμο είχαν πετύχει τη μεγαλύτερη επιτυχία ασιατικής ομάδας στο μεγάλο ραντεβού. Μέχρι το 2002, που η… αδελφούλα τους η Νότια Κορέα έφτασε στα ημιτελικά. Σα να απαξίωσαν τη μπάλα οι Βορειοκορεάτες, ένας από τους πιο απομονωμένους λαούς στον κόσμο χάρη στο καθεστώς, από τα πιο απολυταρχικά στον πλανήτη, αν και σφόδρα ενδιαφερόμενο για το δίκιο του αγρότη και του εργάτη…
Η πρόκριση της Βόρειας Κορέας στο Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής δεν είναι έκπληξη. Τα σημάδια της βελτίωσης είχαν φανεί νωρίτερα. Και το πιο σημαντικό πλεονέκτημα που έχουν είναι η ομοιογένεια. Χαρακτηριστικό που μετράει πολύ στις εθνικές ομάδες και καμία τους δεν το έχει στο βαθμό που το έχουν οι Βορειοκορεάτες.
Αρχηγού παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω, λέει το αρχαίο ρητό. Εθνικής παρούσης, παν πρωτάθλημα παυσάτω, ισχύει στη Βόρεια Κορέα. Μόλις η εθνική ομάδα μαζεύεται για προετοιμασία τα πάντα σταματούν κι όλα κινούνται στο ρυθμό της. Οι ποδοσφαιριστές μένουν μαζί, ταξιδεύουν μαζί και φυσικά προπονούνται μαζί. Πού να βρουν τέτοιες ευκολίες οι υπόλοιποι ομοσπονδιακοί εκλέκτορες, οι οποίοι παρακαλούν τις ομάδες να αποδεσμεύσουν τους παίκτες ώστε να τους έχουν στη διάθεσή τους μία ημέρα παραπάνω…
Αυτή η άνεση φαίνεται και στα φιλικά παιχνίδια. Από τότε που εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Μουντιάλ, η εθνική μας έδωσε μόνο ένα φιλικό, και μάλιστα διαδικαστικό απ’ ό,τι φάνηκε, με τη Σενεγάλη (0-2). Στο ίδιο διάστημα οι Βορειοκορεάτες πρόλαβαν να ταξιδέψουν στη Ζάμπια το Νοέμβριο, έδωσαν τρία φιλικά στη Ντόχα του Κατάρ πάνω στην αλλαγή του χρόνου, συμμετείχαν σ’ ένα 15νθήμερο τουρνουά στο Κολόμπο της Κεϋλάνης τον Φεβρουάριο (4 αγώνες), έκαναν μία τουρνέ στη Λατινική Αμερική (φιλικά με Βενεζουέλα και Μεξικό) και πριν ένα μήνα έπαιξαν με τη Νότια Αφρική σε γερμανικό έδαφος. Και το βασικό στάδιο της προετοιμασίας τους έχει ξεκινήσει εδώ και δύο εβδομάδες, μέσα στις οποίες πρόλαβαν να παίξουν με την Παραγουάη. Σύνολο 12 αγώνες.
Αρα, υπάρχει διαφορά… φάσης. Αυτοί είναι έτοιμοι, εμείς ακόμα ετοιμαζόμαστε. Το γεγονός ότι έχουν ομοιογένεια δεν τους κάνει υπερομάδα, αλλά σίγουρα τρέχουν περισσότερο από εμάς και μάλλον θα βρίσκονται πιο εύκολα στο γήπεδο από τους δικούς μας ταλαιπωρημένους διεθνείς. Επειδή, όμως, όσο κι αν ως καχύποπτοι δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, διαφορά ποιότητας υπάρχει (και… ύψους επίσης), το πιο δελεαστικό στοίχημα στα μάτια μου είναι ότι δεν θα σκοράρουν και οι δύο ομάδες. Οι αντίπαλοί μας δεν είναι και η πιο επιθετική ομάδα του κόσμου κι εμείς έχουμε συνηθίσει να ξεκινάμε κάπως ράθυμα την προσπάθειά μας…
ΕΛΛΑΔΑ-ΒΟΡΕΙΑ ΚΟΡΕΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΚΟΡΑΡΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ@1,72 (ΒΕΤΟΤΟ) 10/10
Απολογισμός: Στο «τσακ» φτάσαμε, αλλά με το «τσακ» και το «τσουκ» δεν κερδίζεις στο στοίχημα. Η Αλτάι προηγήθηκε με την Κόνιασπορ, είχε την ευκαιρία της να καθαρίσει το ματς, βρέθηκε πίσω στο σκορ 1-2, ισοφάρισε προς το τέλος του ματς και στα τελευταία δευτερόλεπτα είχε μεγάλη ευκαιρία να πάρει τη νίκη της ανόδου. Τελικά έμεινε στο 2-2.
ΕΠΙΛΟΓΕΣ: 11/25
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΟΝΑΔΩΝ: -38,4
