Φαβορί και αουτσάιντερ
Μεταξύ των τεσσάρων ομάδων που βρίσκονται στα ημιτελικά του Μουντιάλ υπάρχουν αυτές που έχουν πιάσει το ταβάνι τους και εκείνες που μπορούν να ανέβάσουν έστω και λίγο ακόμα την απόδοσή τους. Αυτές που δύσκολα θα παρουσιαστούν καλύτερες από όσο έχουμε δει μέχρι τώρα και σε εκείνες που δικαιολογημένα πιστεύουν πως έχουν ακόμα κι άλλα όπλα, μπορούν το κάτι παραπάνω που θα τους δώσει την κούπα. Οι μεν είναι τα φαβορί, οι δε τα αουτσάιντερ για μια θέση στον τελικό της Κυριακής.
Η Ουρουγουάη είναι σαφές πως παραπάνω δεν έχει. Πρώτον, δεν θα έχει τον Σουάρες και έχει αμφίβολο τον Λουγκάνο. Δεύτερον, έδειξε τρομερά σημάδια κόπωσης στον αγώνα με τη Γκάνα. Θα αμυνθεί ακόμα καλύτερα; Δύσκολο, ειδικά χωρίς τον Λουγκάνο. Θα αρχίσει ξαφνικά να απειλεί περισσότερο; Σχεδόν αδύνατο, ειδικά χωρίς τον Σουάρες. Για να περάσει την Ολλανδία χρειάζεται και καλύτερη άμυνα και περισσότερους τρόπους για επίθεση, εκτός από τα φαρμακερά στημένα του Φορλάν. Για να μην αποκλειστεί ως ένα συμπαθητικό αουτσάιντερ, θα χρειαστεί από τον Φορλάν να το κάνει σχεδόν μόνος του.
Από την άλλη, η Ολλανδία είναι ήδη σε πολύ υψηλά επίπεδα. Ίσως της αρκέσει και μόνο η τωρινή στάθμη της απόδοσης για να παίξει τελικό. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να σκέφτεται πως θα γίνει ακόμα καλύτερη. Και θα γίνει αν ο Φαν Πέρσι παίξει καλύτερα, πράγμα που βέβαια είναι δύσκολο να συμβεί, καθώς τα προσόντα του δεν κολλάνε στην μοναξιά της κορυφής στο 4-2-3-1. Ρόμπεν και Σνάιντερ οδηγούν αυτή τη στιγμή τους οράνιε. Φαν Μπόμελ, Ντε Γιονγκ και Κάουτ κάνουν τρομερό τουρνουά, αλλά το μυστικό είναι στο πόσοι από το δεύτερο γκρουπ θα ανέβουν στο πρώτο, θα πάνε στην πρώτη σειρά των πρωταγωνιστών. Πιθανόν Σνάιντερ και Ρόμπεν να αποδειχθούν αρκετοί, αλλά ένα γκολ του Φαν Πέρσι, μια στιγμή “έξτρα” από Κάουτ και Φαν Μπόμελ θα κάνουν το πράγμα πιο εύκολο. Θα φέρουν την Ολλανδία κοντά στο κύπελλο.
Στο άλλο ζευγάρι, αυτοί που δύσκολα έχουν πιο πάνω είναι οι Γερμανοί. Όλα έχουν πάει κατ’ ευχήν γι’ αυτούς. Είναι η ομάδα με τους περισσότερους πρωταγωνιστές. Οι άλλοι έχουν Φορλάν, Σουάρες, Ρόμπεν, Σνάιντερ και Βίγια. Στους Γερμανούς από ποιον να ζητήσεις περισσότερα; Από τον Σβαϊνστάιγκερ ή από τον Οζίλ; Από τον Κεντίρα, τον Ποντόλσκι ή από τον τεράστιο Κλόζε; Ολοι έχουν σκοράρει, όλοι έχουν ισόποσα μερίδια στους θριάμβους, ενώ και η άμυνα δεν μπορεί να τα πάει καλύτερα.
Πέρα από το ταβάνι στην προσωπική απόδοση και την απουσία του Μίλερ, το έξτρα πρόβλημα της Γερμανίας είναι πάνω απ’ όλα ο αντίπαλος. Στα ματς με Αγγλία και Αργεντινή, όποιος Γερμανός γινόταν κάτοχος της μπάλας είτε έψαχνε με μακρινή μπαλιά την αντεπίθεση είτε την ξεκινούσε με δική του κατεβασιά. Οι Ισπανοί αυτά δεν τα επιτρέπουν, τα περιορίζουν στο ελάχιστο. Δύσκολα θα βρεθούν οι χώροι για τρεξίματα με την μπάλα, ακόμα πιο δύσκολα θα δράσει ο Κλόζε ή ο Ποντόλσκι. Πουγιόλ και Πικέ δεν είναι ούτε Ντεμικέλις ούτε Άπσον.
Οι Ισπανοί είναι αυτοί που δικαιολογημένα πιστεύουν πως έχουν το μεγαλύτερο περιθώριο βελτίωσης. Το γεγονός ότι έχουν πάρει πολλά από τον Βίγια αποδεικνύει πως έχουν πάρει λίγα από άλλους. Αφενός, τίποτα από τον Τόρες. Αφετέρου, η ταυτόχρονη παρουσία των Μπούσκετς, Τσάμπι Αλόνσο περιορίζει τους Τσάβι, Ινιέστα. Oταν ο Τσάβι π.χ. είναι κάτοχος της μπάλας, Αλόνσο και Μπούσκετς είναι στατικοί και μόνη επιλογή είναι ο Ινιέστα, οπότε μοιραίο είναι να τον κλείνουν οι αντίπαλοι. Το γκολ με την Παραγουάη μπήκε όταν στο χορτάρι βρέθηκαν μαζί ο Βίγια, ο Φάμπρεγας, ο Τσάβι, ο Ινιέστα και ο Πέδρο. Ήταν θέμα χρόνου δυο πάσες σε πρώτο χρόνο, χωρίς κοντρόλ, να ελευθερώσουν κάποιον. Ακριβώς όπως έγινε στο γκολ: Φάμπρεγας στον Τσάβι, αυτός στον Ινιέστα, δοκάρι ο Πέδρο, γκολ ο Βίγια. Ολοι ενεπλάκησαν, όλοι έκαναν κίνηση χωρίς τη μπάλα.
Η Ισπανία μπορεί βάσιμα να ελπίζει σε άνοδο του Τόρες. Το καλό είναι πως ακόμα κι αν δεν έρθει αυτή, υπάρχει το plan b, η σύνθεση που είχε στο τελευταίο τέταρτο του αγώνα με την Παραγουάη. Ακόμα κι αυτό να μη βοηθήσει, ποιος ξεχνάει το… τρίτο πλάνο, την παρουσία του Γιορέντε, που έφερε τη νίκη με την Πορτογαλία; Οταν υπάρχουν τόσοι πολλοί που έχουν ακόμα να δώσουν, τελικώς από κάποιον θα έρθει το κάτι παραπάνω. Και, λογικά, θα είναι αρκετό στην Ισπανία.
